Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Heb jij al de lentekriebels?

Buiten wordt het langzaam maar zeker steeds een beetje groener. Als ik uit het raam kijk zie ik dat de knoppen in mijn lijsterbes ook dikker en dikker worden. Het voorjaar is nu echt begonnen. Daarom ook dit seizoen weer een kleine inspiratiepagina voor in je dagboek. Deze keer bevat het schrijf-, teken- en plakinspiratie.
Je kunt het document hier downloaden. Wanneer je het dubbelzijdig uitprint, kun je het tot een boekje vouwen en in je eigen notitieboek bewaren.

Recente posts

mijn dagboek als... ontmoetingsplek

Zo'n 10 jaar geleden begon ik in het Verstoorde leven van Etty Hillesum, maar ergens halverwege het boek legde ik het weg. Ik vond het lastig om te lezen. En toch vond ik ook bij de ezelsoren citaten terug, die me nu nog steeds raken. Het bleef in de kast staan ondanks het opschonen van mijn boekenkast. Ergens was er een gevoel dat deze vrouw me zoveel meer te zeggen had, maar wanneer dat zou zijn dat wist ik niet.

Inmiddels zitten er alweer bijna 3 maanden op bij het Etty schrijfproject. Maanden waarin ik iedere keer weer kleine citaten van Etty ontmoet op de pagina. Soms dwaal ik al schrijvend af naar de waan van de dag, maar vaak word ik ook geraakt door de zinnen die schitteren op de pagina als ik mijn tekst herlees. Door die zinnen op te schrijven is er steeds weer een nieuw begin om verder over te schrijven. Wat ik het meest wonderlijke van dit geheel vind is dat ik na een week vrijwel altijd ook uitgeschreven ben en dat ik daardoor het nieuwe citaat van Etty Hillesum ook e…

mijn dagboek als... pleisterplaats

Van Dale vertelt dat een pleisterplaats een plek is waar je (korte tijd) rust houdt. Zou mijn dagboek dat kunnen zijn? Zou mijn dagboek de plek kunnen zijn waar ik even rust neem tijdens mijn reis door het leven van alledag? Daar kan ik volmondig ja op zeggen. Het wil niet zeggen dat die pleisterplaatsen oases van rust zijn. Soms ontstaat er, door het even de tijd nemen om te schrijven, inderdaad rust. Maar soms lijkt het mijn innerlijke onrust alleen maar meer aan te wakkeren als ik zie hoe mijn schrijfsels (net zoals mijn gedachten) van hot naar her gaan. Ik stel me voor dat het voor pelgrims niets anders zal zijn. Onderweg treffen zij herbergen aan die de pelgrim rust bieden, maar er zullen vast ook plekken zijn die zo vol en druk zijn dat je blij bent als je er weer kunt vertrekken om je reis te vervolgen.

Ergens plopt er bij mij ook het beeld van het plakken van pleisters op bij het woord pleisterplaats. Mijn "wonden" bekijken, verzorgen en eventueel verbinden. Ook aan …

mijn dagboek als...

In 2004 volgde ik een workshop over dagboekschrijven. Dagboeken schreef ik al wel, maar dat je daar een workshop in kon volgen dat maakte me echt nieuwsgierig. In de loop der jaren volgden nog vele andere workshops en cursussen én las ik een berg boeken over journaling. Iedere keer weer inspireerde het me om dingen uit te proberen. Maar het is ook  een dankbaar gespreksonderwerp. Wat me iedere keer weer opvalt is hoe iedereen toch echt zijn/haar eigen manier van een dagboek bijhouden heeft. Dat alleen al is inspirerend!

Als ik op mijn eigen dagboeken terugkijk, zie ik dat er voor mijn dagboek verschillende rollen zijn weggelegd. Soms is mijn dagboek een luisterend oor, soms is het een atelier waar tekeningen en collages hun plek krijgen, maar probeer ik mijn dagboek ook een pleisterplaats te laten zijn waar ik kan rusten, mijn wonden kan helen en terug kan kijken op wat een innerlijke reis me bracht. Over deze rollen (en nog meer) zul je de komende tijd hier kunnen lezen.


durf te tekenen

De bovenstaande opdracht komt uit mail nummer 6 van de gratis online tekencursus Durf te Tekenen. In elke mail tref je naast de opdracht ook wat informatie of aanmoediging aan. Meer informatie kun je vinden op Sketchcrawl.nl. Scroll op de pagina naar de blog van 30 december en dan vind je alle informatie.

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

Rusten in zijn

Recht omhoog Uitgestrekt naar de hemel Statig Trouw En Nooit ongeduldig
In balans Naast elkaar
Zover mijn oog reikt Ik zie het spel van licht en donker Jaren zeggen hen niets Nog even en het is weer lente