Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit 2011 weergeven

mooi initiatief

Ik kreeg vandaag een nieuwsflits van de Papieren Spiegel. Een berichtje dat ik graag met jullie wil delen, want wanneer je je tussen kerst en nieuwjaar aanmeldt voor haar winterse Schrijfkriebels, doneert Sarine het hele cursusbedrag aan KWF kankerbestrijding. Lees maar hier.

blogvakantie

fijne kerstdagen en een goed 2012 toegewenst

(Op 9 januari ben ik weer terug. Tot die tijd ga ik genieten van de kerstvakantie.)

het woord voor volgend jaar

In het eerste jaar van de Tiki speelde iemand mij de woorden 't klopt toe. Het werd ondersteund met een hand op het hart, maar het ging niet over het fysieke hart, dat snapte ik wel. In 2011 startte met het hartenproject op Beelden van de Ziel om toch bij dat hart te kunnen blijven. Hoe verder ik het jaar door reisde, hoe meer ik voelde dat 't klopt voor mij. Ik heb de juiste weg gevonden, ik volg mijn hart. Soms al zichtbaar, andere dingen moeten nog gezaaid worden. Het woord voor volgend jaar heb ik ook al gekregen. Ik hou het nog even geheim zodat het zich in alle rust kan ontwikkelen.

Heb jij al een woord of een kleine zin voor 2012? Ga de komende dagen eens goed luisteren naar wat andere mensen tegen je zeggen. Wie raakt jou met welke woorden? Welke woorden wil je het komende jaar met je mee dragen? Welk woord of welke woorden zijn een prachtig item om op te focussen?

omdat het zo mooi is...

889 Wicked Game

Het is niet de tekst die het voor mij doet, maar de muziek. De jankerige gitaar brengt me terug naar het eerste huis dat we kochten: een premie A-koopwoning op nog geen 500 meter van ons flatje vandaan. Het huis dat we grotendeels inrichtten met spullen van Lundia en Ikea. Het huis waar we genoten van de tuin, die we vanaf niets helemaal zelf opbouwden. Het huis waar de winkels zo dichtbij waren en waar toekomstdromen werden gesmeed. Het huis waar we vol verwachting waren op wat er komen ging. Maar ook het huis waar we onze afgekeurde sheltie cavia Floyd (zusje van Pink) begraven hebben. Het huis waar wij op een gegeven moment nog de laatste eerste bewoners waren omdat heel het rijtje geld rook en het huis met veel overwaarde verkocht. Het huis waar we politieagenten met getrokken dienstwapen over de galerij van de tegenoverliggende flat zagen rennen. Het huis waar in de periode rond oudjaar de brandweer tig keer de containers kwam blussen. Het huis dat we achterlieten aan nieuwe bewo…

slotkilometers

De laatste kilometers zijn aangebroken. Als slotexcursie had ik het cursusweekend in het Lioba uitgekozen. Een prachtige omgeving om in de stilte te kunnen zijn en goed te luisteren naar de fluisteringen van mijn hart. Soms waren het bekende woorden en beelden die opkwamen. Maar er was ook een diepe duik onder alle bekende verlangens. Ineens was daar het verlangen dat ik niet wilde zien, maar nu toch eindelijk wel zag. Ik heb het vol in mijn hart gesloten en laat het daar even rusten. Als het tijd wordt om te zaaien, zal het zeker een stukje vruchtbare grond krijgen. Het is mooi om dat zo in de laatste kilometers tegen te komen. Het voelt als de bekroning van zoveel maanden schrijven. Een reis waarin ik pagina na pagina vulde met groene of blauwe inkt. Een reis waarin ik soms met weerzin mijn boek pakte en verlangde naar een klein gezellig schriftje. Een reis die ik afgemaakt heb in tegenstelling tot andere "schriftelijke" cursussen, waarbij ik vaak halverwege het spoor bijs…

Het Schrijfhandboek

In september 2010 schreef ik in de nieuwsbrief een boekrecensie over het Schrijfhandboek van Saskia de Bruin.

In de zomer kwam het nieuwste boek van Saskia de Bruin uit: Het Schrijfhandboek - over creatief, reflectief, expressief en therapeutisch schrijven. Het heeft de vertrouwde vorm van twee kolommen tekst per pagina (voor wie “het Schrijfpaleis” al kent). De bladspiegel is daardoor rustig en je hebt niet het gevoel overvallen te worden door enorme lappen tekst. Dat laatste wordt ook voorkomen doordat de teksten regelmatig in kleine stukken zijn verdeeld. Daardoor kun je het makkelijk even wegleggen en later weer eens ter hand nemen. Het boek bevat 316 pagina’s en heeft een dikke kaft. Als je in je achterhoofd houdt dat je dit boek als naslagwerk kunt gebruiken is dat laatste dus een zeer goede keuze geweest. Bij regelmatig gebruik zal het boek er lang mooi uit blijven zien. Achterin is een indexlijst opgenomen zodat je snel bepaalde schrijfvormen kunt terugvinden. Wat mij betreft h…

1680: I'm every woman

september 2011 De taart staat klaar. De thee is gezet en straks is er met een druk op de knop ook koffie voor wie dat wil. Mijn iPod staat op te laden en de muziek speelt. Als Chaka Kahn begint te zingen, ga het volume op 17. Lekker zingen en dansen. De jongste telg komt de keuken binnen en ziet het allemaal eens aan. Met wat aanmoediging komt er beweging in het lijfje, maar niemand mag kijken, zegt ze. Ik sluit de keukendeur en samen swingen we erop los. En als ik op een onbewaakt ogenblik naar buiten kijk zie ik mijn ouders over het tuinpad lopen. Mijn moeder lacht. Bij binnenkomst vraag ik haar met een dikke knipoog of ze iets gezien heeft. Ze begrijpt de hint en zegt: "Nee, ik heb niets gezien." De jongste telg is 'm inmiddels gesmeerd naar de achtertuin.
Beelden van de ziel Het nieuwe thema voor 2012 op Beelden van de Ziel is bekend: I'm every woman
(Hella Kuipers van Heldinne's Reis is gestart met de #schrijftop2000. Doe jij ook mee?)

389 Fast Car

1985  Live Aid
Elke zomervakantie werkte ik drie weken bij de plaatselijke Vakantie Aktiviteiten. Drie weken lang werden daar van maandag tot en met vrijdag leuke dingen georganiseerd voor kinderen van de basisschool: creatieve dingen zoals bloemschikken en theater, maar ook sport & spel, uitjes naar de duinen, maar vooral heel veel buiten zijn en bijvoorbeeld spelen met skippyballen, scheppen, stelten en voetballen.  Er zijn warme herinneringen aan de tijd van assistent en hoofdleiding zijn: trekdrop met koffie als ontbijt (je bedenkt het niet, maar ja als er niets anders voor handen is...), geld tellen, omroepen, stencillen. Maar vooral de groep waarmee je nauw samenwerkte. In de weekenden moest de "tent" waar alle spullen opgeslagen werden bewaakt worden. De beurten werden verdeeld, maar op de een of andere manier waren er sommige weekenden altijd meer mensen aanwezig dan afgesproken was. Zo ook die ene zaterdag.  Live Aid zou uitgezonden worden en dus zaten we met fl…

1598 Long train running

Winter 2010
Na de winter van 2009 bestaat ook de winter van 2010 uit sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. Feestjes worden halve feestjes omdat gasten van ver wegblijven. Op school worden er geen te laat briefjes uitgedeeld. Men is al blij dat er leerlingen komen. En dan is het kerstvakantie. Het begin van de top 2000. Manlief is vrij en ik besluit om even lopend naar het grote winkelcentrum te gaan. Op de wc kijk ik naar de planning van de nummers die nog moeten komen. Ik sluit het radiosnoertje op mijn iPod Nano aan zodat ik niets hoef te missen van al die mooie nummers. Eenmaal de wijk een beetje uit, worden de stoepen meer en meer begaanbaar. Voorbij het buurthuis is een pad gemaakt. Een zwart lint van ongeveer 3 voeten breed onderbreekt de witte wereld. Zodra de Doobie Brothers inzetten, versnelt mijn pas en word ik lekker warm. De zonnige muziek is voor eeuwig verbonden met de winterse aanblik van 2010.

(Hella Kuipers van Heldinne's Reis is gestart met de #schrijftop2000. Doe ji…

A Walk Between Heaven and Earth

A Walk Between Heaven and Earth is geschreven door Burghild Nina Holzer. Het boek is besproken in de nieuwsbrief van januari 2010.


In feite is dit al een “oud” boek. Het verscheen in mei 1994, maar is nog steeds te koop. De schrijfster komt van origine uit Oostenrijk, maar is nu woonachtig in de Verenigde Staten waar zij o.a. les geeft in creatief schrijven. Dit boek is geen schrijfboek vol oefeningen en handvaten. Fragmenten van het persoonlijke leven van de schrijfster, tips en ervaringen uit haar schrijfklassen en stukjes tekst over persoonlijke ontwikkeling vormen samen een mooi boekje waarin het toch min of meer centraal staat. Het is bovendien in de vorm van een dagboek geschreven. Korte en lange teksten wisselen elkaar af. Het is juist die afwisseling (in onderwerpen en tekstlengte) die het aantrekkelijk maakt, maar daardoor kun je als lezer ook vrede hebben met het feit dat sommige persoonlijke dingen niet uitgediept worden, terwijl je daar misschien wel heel erg nieuwsgierig n…

1038 Forbidden Colours

Vol ontzag keek ik iedere training weer naar de jongens en meisjes van het eerste. Shuttles vlogen hard over en weer. Iedere klap was hoorbaar al dan niet begeleid door het gepiep van sportschoenen. Dubbels leken altijd van elkaar te weten waar de ander stond. Zij stonden al te spelen als wij nog rondjes moesten rennen door de sporthal onder leiding van de pa van J. (die voetbalcoach was). Niet aanstellen, doorrennen was zijn devies of je nu nog wel kon of niet meer. Ongetwijfeld goed voor de conditie, maar ik vond het drie keer niks. Laat mij maar lekker badmintonnen, dan doe ik daar wel mijn conditie op. Maar naarmate de jaren vorderden klom ik op van het ene team naar het andere team. Toen ik op een gegeven moment reservedame was voor het eerste leerde ik M. kennen. Ze zat bij een enkele les bij mij in de klas, maar veel contact hadden we niet. Doordat we regelmatig moesten dubbelen, spraken we elkaar meer en meer. En zo kwam het dat we samen huiswerk gingen maken. Ze woonde in ee…

177 Bloasmuziek

Het is makkelijk om bij deze muziek weg te dromen naar vakanties in Limburg, maar als ik dit nummer hoor gaan mijn gedachten in eerste instantie uit naar een fietsvakantie in Oostenrijk door de Salzkammergut. Vrijwel de hele vakantie hadden we prachtig weer. We genoten van het prachtige landschap en waanden ons soms in de Sound of Music. Het beeld dat nog eens versterkt werd door op zondagochtend wakker te worden en ergens in de verte de plaatselijke kapel te horen spelen. Na het ontbijt de koffer weer inpakken en afleveren bij de receptie. Wij stapten op de fiets richting pont. Het hotel zorgde voor het bagagevervoer naar het volgende hotel.
Een paar dagen later zouden we weer met allerlei pontjes over kunnen varen. De eerste pont vonden we al snel. Wachtend op de veerboot zag ik hoe de zwanen hun kop onder water staken. Het water was glashelder en de halzen leken wel slangen. Maar de andere bootjes... hoe we ook zochten, geen enkele pont te zien. En dus werd het trappen geblazen: d…

wwjw: Voor wie of wat wens jij een kaarsje aan te steken?

Vul je link in in de onderstaande box.

(vanaf 11 januari 2012 weer een nieuwe WWJW)

Old Friend from Far Away

Old Friend from Far Away - The practice of Writing Memoir is een boek van Natalie Goldberg. Het verscheen in 2007 en is nog steeds te koop. In de nieuwsbrief van juni 2009 schreef ik het volgende.


Echt heel nieuw is dit boek niet meer. De eerste druk verscheen in 2007. Het thema is het schrijven van memoires. Maar anders dan het schrijven van je levensverhaal in chronologische volgorde rust dit boek juist op de manieren om herinneringen boven te krijgen. Hierdoor ontstaat er als het ware een berg teksten over allerlei delen van het leven. In het boek worden stukken tekst gecombineerd met schrijfopdrachten. Soms zitten die opdrachten verstopt in de tekst, soms staat er een enkele opdracht op een pagina. Er zitten verrassende onderwerpen tussen zoals schrijf in 10 minuten alles wat je weet over aardappelpuree of ijs. Dit soort opdrachten leveren, denk ik, meer originele herinneringen op dan de gebruikelijke lijstjes met scholen, werkplekken, familie-uitjes of vakanties.
Natalie Goldberg z…

210 Roxanne

Ze zat in de middelste rij van het klaslokaal. Zwart lang haar, een prachtig gaaf gezicht en altijd in het roze. Het bezorgde haar de naam Pink Panther. Of ze het heeft geweten, weet ik eigenlijk niet, maar dat ze anders was, was wel duidelijk. Al snel vormde zich een groepje om haar heen met meisjes die net zo als zij "alternatief" waren. De gesprekken gingen meer over jongens en muziek dan over dat wat in de agenda terecht moest komen. Muziek waar ik nooit van gehoord had en jongens die voor mij altijd onbereikbaar zouden blijven. Zij, het mooiste meisje uit IIB, kreeg verkering met de populairste jongen uit IIA. De jongen die wel wat weg had van Sting: blond, lang en de haren in een vergelijkbaar kapsel. De muziek kon ik destijds niet waarderen. Het zat te veel aan een groepje vast waar ik niet bij wilde horen. Soms vraag ik me af hoe het haar verder is vergaan. Aan het eind van het schooljaar verhuisde ze.

En hoewel het nummer al door vele artiesten gecoverd is, blijf i…

167 California Dreaming

In de platenkast, vroeger thuis, stonden lp's van artiesten zoals Brenda Lee, Engelbert Humperdinck, Simon and Garfunkel en natuurlijk ook The Mamas and The Papas. Hoewel ik die muziek ongetwijfeld thuis al talloze keren heb gehoord, is mijn herinnering aan dit nummer niet aan thuis gekoppeld maar aan mijn studietijd.

Rotterdam, 1985/1986
Elke schooldag reed ik op mijn racefiets van mijn woonplaats naar de opleiding logopedie in Rotterdam, destijds nog gevestigd in een oude school in Hilligersberg. Hoewel mijn medestudenten meestal of met de tram of met de auto kwamen, deed ik het op de fiets. Dik een uur fietsen heen en weer een uur fietsen terug. Het gaf me de ruimte om alles wat te laten bezinken na een inspannende dag. Want dagen waren het: 's morgens om 9 uur beginnen en les tot 17 uur. Heel wat anders dan de lesuren van tegenwoordig. Naast vakken zoals anatomie, fysiologie, audiologie en neurologie stond er ook muziek op het programma. Het leren herkennen van kwarten, te…

herfstpagina

Op de hoek, waar de straat eindigt in een voetpad vind ik bladeren in de mooiste kleuren. Na een paar weken drogen zijn de kleuren wat verbleekt, maar nog steeds mooi genoeg om er een herfstpagina mee te maken.

kinderfeestjes

Ik las een artikel over Willemijn Soer en werd getroffen door haar uitspraak "Je hoeft met drie- en vierjarigen niet naar de Efteling. De zandbak is groot genoeg." Aansluiten bij de wereld van een kind is lang niet altijd even makkelijk. Het is ook loslaten van je eigen ideeën. Zo herinner ik me een kinderfeestje van een paar jaar geleden. We hadden van alles verzonnen om er een leuke ochtend van te maken, maar na het versieren van de cakejes dachten de feestgangers heel anders over ons programma. Samen spelletjes doen? Ze wilden gewoon spelen met het speelgoed dat in onze speelgoedkast stond: een poppenhuis, de duplotrein, de lego en de knikkerbaan. In de loop van de jaren veranderde het groepje feestvierders af en toe, maar er is een zekere "harde" kern. En die weten het: Er is leuk speelgoed en daar moet ook even mee gespeeld worden. De speurtocht en de pannenkoeken kunnen best wel even wachten. We proberen nog altijd rekening te houden met deze wens. Het is moo…

wwjw: Waar wens jij structuur in aan te brengen?

Ik wens structuur aan te brengen in mijn agenda. Het klinkt eenvoudig en misschien is het dat ook wel, maar het feit blijft dat mijn eigen agenda vaak ondergeschikt is aan dat wat het dagelijks leven van me vraagt. En dus komt het schrijven voor Kriebels & Krabbels neer op gestolen uurtjes, loze momenten of vrije weekenden. In zorgeloze tijden is dat wel te doen, maar er moet niet even wat tegen zitten: zelf niet zo lekker in je vel zitten, ziekte van familieleden of een kind dat het even niet zo goed doet op school. Dan wordt mijn agenda geregeerd door de dingen van buitenaf. Dan zijn "lege" uurtjes ineens gevuld met afspraken die tussendoor moeten. Ik weet het, ik heb het zelf in de hand. Ik kan namelijk ook nee zeggen. Maar soms is het zoveel makkelijker om me te storten in de dagelijkse zorg dan tijd vrij te maken voor het ontwikkelen van bijvoorbeeld cursusmateriaal.

Mijn wens is dus: Ik zou standvastiger willen zijn als het gaat om mijn agenda.

(en ten gevolge van …

schriftjes

Notitieboeken kunnen best duur zijn, zeker als je er regelmatig eentje vol schrijft. Schriften zijn dan een veel goedkopere oplossing. Als je een keer wat anders zoekt dan de gebruikelijke schriften die je bij bijvoorbeeld Hema en V&D vindt, dan zou je eens op zoek moeten gaan naar schriften van Correspondances. De schriften met de kaften van Gaëlle Boissonnard zijn prachtig. Kijk hier of hier maar eens. Ik vond een paar van die schriften bij Ananda in Haarlem, maar ze zullen vast ook wel elders te koop zijn.

Dagboek als spiegel

De Nederlandse Bibliotheek Dienst schrijft over dit boek:
Velen van ons zijn ooit een dagboek begonnen, en er ook weer mee opgehouden. De auteur van dit boek, die zelf regelmatig cursussen geeft over dit onderwerp, probeert niet alleen het oude vuur weer aan te wakkeren, maar ze geeft ook ideeën. Van voorwaardenscheppend (schrijfmateriaal, plek, tijd en dergelijke) tot inhoudelijk (privacy, structuur). Je kunt ook met anderen samen schrijven, en er zijn vele soorten dagboeken. Tenslotte, wat doe je met je dagboek? Weggooien of nalaten als erfstuk? Dit boek is een inspirerende wegwijzer, bovendien leuk geillustreerd met cartooneske zwart-wittekeningen.

Mijn ervaring
Dagboek als spiegel verscheen in 2007 op de markt. Als je ooit de cursus Luisteren naar je pen hebt gedaan bij Shodo (Christine de Vries) of bij een van de gecertificeerde cursusleidsters dan zul je herkenning vinden in dit boek omdat het veel van de schrijfvormen aanbiedt die in de cursus ook aan bod komen. Het boek heeft als…

schilderen

Na vele weken schilderen mochten de uilen eindelijk mee naar huis. Mijn "juf" had het al gezegd: de uilen kijken je overal na, waar je je ook in de ruimte bevindt. Nu het schilderij eindelijk thuis aan de muur hangt, voel ik dat ook zo. Iedere keer als ik de kamer in kom, moet ik glimlachen. De warme kleur en de uitdrukking van die gekke uilen geven me een goed gevoel. De boomstam kleurt trouwens prachtig mee met het licht door de bronskleurige verf die ik heb gebruikt.
Meer schilderijen zijn op Flickr te zien.

Acryl op canvas (60 x 80 cm)

opmerkelijk

Ken je dat? Je ziet onderweg iets en je denkt, dat moet ik thuis toch eens opschrijven. Bij mij zijn dat vaak dingen met kleding of schoenen. Soms zie je kleren waarvan je denkt dat ga ik nooit dragen. Om jezelf daarna maanden of zelfs jaren later in zo'n zelfde outfit te zien rondlopen.

Ik had dat vorig weekend. Zo'n moment van "dit ga ik echt nooit aantrekken". Ik fiets vanuit de stad naar huis: voor me 2 jongens van een jaar of 17 met Uggs. Opmerkelijk, maar het zal de leeftijd wel zijn is de eerste gedachte die bij me opkomt. Om daarna nog te denken dat het aan meisjes- of vrouwenvoeten eigenlijk ook niet echt mooi is, maar in ieder geval meer geaccepteerd (door mij). Op zaterdag loop ik mijn wekelijkse rondje aan de rand van de polder. Voor me: een man van rond de 30 in Adidastrainingspak en op Uggs. Ik weet het zeker, ik ga ze nooit aantrekken. Nee, echt niet.

(Maar vraag me het voor de zekerheid over een paar jaar nog maar eens een keer.)

wwjw: Welke deur wens jij te openen?

Soms sta je op de drempel van iets. Je weet dat je verder moet, maar je weet nog niet welke spreekwoordelijke deur je zult kiezen. Ik schreef daar de afgelopen week over en blijf nog even staan, in de hoop dat mijn intuïtie me zal vertellen achter welke deur ik een kijkje wil nemen als het gaat om een nieuw thema voor Beelden van de Ziel.
En jij? Welke deuren wens jij te openen (of te sluiten)? Zet je link in de box hieronder:

lekker luisteren

Sounds True heeft tal van interessante podcasts (zie lijst), maar ook interviews met schrijfgoeroes Julia Cameron en Natalie Goldberg. Er zijn ook andere interessante mensen zoals Clarissa Pinkola Estes, Caroline Myss, Ken Wilber en Jean Shinoda Bolen te horen. Als je de Engelse taal machtig bent, kun je deze interviews online beluisteren of downloaden.

Als je luisteren te moeilijk vindt, dan kun je verschillende interviews ook lezen (Engelstalig). Klik daarvoor op de link Read Transcript aan op de site van Sounds True.

Schrijvend openbloeien in het schrijfpaleis

Op mijn oude weblog had ik een aantal boekrecensies staan over dagboekschrijven. Ik vind het de moeite waard om deze boeken nogmaals te bespreken, maar dan wel met het oog van nu. Waar mogelijk gebruik ik nog delen van oude recensies.



Wat schreef ik toen (in 2006)?
Wat mij betreft is dit HET boek voor dagboekschrijvers en -schrijfsters van 2006. Iedere bladzijde leest als een trein. Het is wild, staat vol inspiratie, wijsheden, vragen, oefeningen, aansporingen tot spelen en mooie stukken persoonlijke tekst. Of je het boek nu van voor naar achter leest of er hapsnap doorheen gaat, het boek leent zich voor elke manier van lezen. Maar wat misschien nog wel belangrijker is, het spoort je aan tot schrijven, onderzoeken, schatgraven, spelen en vals spelen. De persoonlijke teksten zijn in een ander lettertype gezet dan de basistekst. Het boek blijft daardoor goed leesbaar. Het geheel wordt geillustreerd door kleine tekeningen. Als ik nog geen dagboekschrijfster was, zou ik na het lezen in dit …

wwjw: bijdrage van Karin

Mijn collage van deze week gaat over m'n garderobe, die ik wel wat speelser, stijlvoller, frivoler zou willen maken. "Elke dag een feestje", zoals de tekst ook zegt. De volgende keer als ik ga winkelen neem ik mijn frivole zelf mee om te bepalen wat ik kies.

citaat

Leven betekent van de dingen gebruik maken,  zich erover verheugen,  maar ook ze te kunnen laten.
Willigis Jäger
(uit: Eeuwigheid in het nu)

dankbaarheidsdagboek app

Grattitude Journal for your positive thoughts (€ 0,79)

Deze App ziet er leuk uit en is geschikt voor de iPhone en de iPod Touch. De achtergronden van je dagelijkse lijstjes kun je aanpassen: er zijn  6 verschillende designs. Elk lijstje "schrijf" je op gelinieerd papier en daardoor heb je nog een beetje het gevoel dat het niet helemaal digitaal is. Je kunt aan je dankbaarheidslijstje één foto toevoegen en elke dag vind je er ook een mooie spreuk.

De foto haal je uit je eigen fotobibliotheek en voeg je aan je lijstje toe. Je kunt je dagboekje met een code beveiligen zodat niemand jouw lijstjes zomaar kan lezen. Maar de eerste regel blijft altijd zichtbaar. Wil je zeker weten dat iemand jouw schrijfsels niet ziet, zorg er dan voor dat jouw eerste regel tekst een standaardzin is. Daarnaast is het mogelijk om de verschillende logjes te exporteren via e-mail. Op die manier kun je dus ook nog op je eigen computer je lijstjes bewaren. Dit dankbaarheids- dagboekje is simpel en prettig…

wwjw: Wat wens je te vernieuwen?

Vorige week vroeg ik Wat wens je los te laten?. Vraag je deze week eens af wat je zou willen vernieuwen. Misschien laat je eerst iets los om het daarna vervolgens op een andere manier vast te pakken. Het zou zo maar kunnen.


Meer dan 10 jaar geleden belandde ik in het ziekenhuis. Op de een of andere manier was het een ommekeer. Ik besloot eindelijk voor de Odin-groententas te kiezen. Het een lijkt niets met het ander te maken te hebben, maar in mijn herinnering zijn beide zaken gekoppeld. Elke week haalde ik mijn tas bij Jan, de groentenman. Na een paar jaar kreeg Jan een andere baan en de groentenzaak was binnen de kortste keren over zijn nek. Jan bleek namelijk de bindende schakel te zijn tussen winkel en klanten. Zijn opvolgster had het gewoon niet in zich om gezellig met de klanten om te gaan. De Odintas bleef, het slagersechtpaar in het winkelcentrum had de taak van de tassen op zich genomen. Je groententas bij de slager halen was misschien even wennen, maar het aantal tassen groe…

Kunstenaar in jezelf - november 2011

Inspiratie die ik de laatste tijd voorbij zag komen.

Heb je ooit wel eens geluid getekend? Ik niet, maar het is een idee dat ik zeker een keer uit wil proberen. Kijk maar eens naar het geluid van regen.

Hoe maak je een verzameling kleine kunstwerkjes? Gail laat het je zien. Haar idee van een speciale spetterdoos is zeker een idee dat ik ga bewaren. Waarom ik er nooit aan gedacht heb is me een raadsel. Zo simpel.

Wist je dat je zelfs met knopen prachtige boekjes kunt maken? Kijk maar eens hier.

Allerlei verschillende Baboesjka's (Matroesjka's) in een art journal. Prachtig om te zien.

Een mooie informatieve site is het Juwelenboek. Je vindt er allerlei ideeën rond kleurrijke pagina's met prachtige voorbeelden. Ga dat zien!

Hoe je een gekochte agenda of dagboek echt helemaal tot je eigen boekje kunt maken, zie je op de foto's van Mandy van Kunstzinnig Dagboek. (klik de foto's een voor een aan)

Wil je gewoon een mooi plaatje of toch bergen inspiratie?

Of misschien toch …

reflectie (12): ontwijken

Ooit werd me gevraagd waar ik nooit over zou kunnen schrijven. Overmoedig zei ik dat ik over alles kon schrijven. Ik kan ook over alles schrijven, maar ik heb gemerkt dat ik lang niet over alles schrijf. Er zijn onderwerpen die ik mijd. Er zijn onderwerpen waar ik simpelweg nog nooit aan gedacht heb om over te schrijven. Als het gaat om reflecteren helpt me dat inzicht om een enkele vraag te stellen aan mezelf. Het is een hele simpele vraag, maar wel een die heel confronterend kan zijn: Waar schrijf ik niet of nooit over?


Het is dus niet dezelfde vraag als bij reflectie (9). Daar gaat het om datgene dat je niet beschreef, maar wel meemaakte. Deze reflectievraag is veel meer gericht op onderwerpen en thema's die nooit aan bod komen omdat je ze vermijdt of omdat je er gewoon weg nog nooit over gedacht hebt om over te schrijven .

***
Dit is voorlopig het laatste logje over reflecteren. Vanaf volgende week vind je hier Mijn Boekenkast, waarin ik mijn schrijfboeken weer eens afstof en …

wwjw: bijdrage van Karin

Iedereen heeft zijn eigen weg te gaan, ik ook... Ik voel me soms gemakzuchtig en lui omdat mijn weg zo zonder problemen is. Maar is dat terecht? Is mijn pad ook niet zo door de keuze's die ik heb gemaakt...  Mijn keuze is om niet te werken in een baan buiten huis. ik voel me snel gestresst door zo'n vaste baan is gebleken. Ik word er niet gelukkig van. Door mijn (ons: H. & ik) wensenpakket op maat te houden is dit financieel ook mogelijk. Ik wil loslaten dat ik me daar minder door voel, zodat ik nog meer kan genieten van de tijd die ik 'over' heb zonder baan. Ik wil mezelf dat nog meer toestaan Ik ben niet slechts een geluksvogel - deze manier van leven is een bewuste keuze!

Sint Maarten

Vandaag is het Sint Maarten. Ook hier in de wijk gaan de kinderen langs de deuren. Vorig jaar was er hevige regen en storm. Maar wonderbaarlijk genoeg hield toen om 18.15 uur de regen op en kon het "bedelen" gewoon van start. Dit jaar ziet het weer er beter uit. Geen skibroeken aan, gewoon een lekkere jas en genieten van de avondlucht. Ieder jaar weer geniet ik van de kleine groepjes kinderen die langs de deur komen. De voorpret als ik kinderstemmen hoor. De kleine lichtjes in de verte. Het geluid van rennende schoenen, het uitgelaten zingen. Maar vooral het gevoel van saamhorigheid. Een groot deel van het snoep verdwijnt in een trommeltje en er wordt later niet meer naar omgekeken. De activiteit is nog altijd leuker dan datgene wat er in de tas terecht komt, hoewel je dat niet zou denken als je de kinderen erover hoort praten.

Schrijf eens over het vieren van Sint Maarten. 
* Hoe vier(de) je het?
* Welke herinneringen heb je er aan?
* Wat deel(de) je uit?
* Welke liedjes worden …

innerlijk pelgrimeren (9)

Kilometerpaal 60 is inmiddels gepasseerd. Om half december aan te komen zoals ik gepland had, dat ga ik niet meer redden en dus richt ik mijn blik nu op begin februari. Als ik hetzelfde tempo aanhoud als nu, dan gaat dat vast wel lukken.

Terugkijkend op de eerste helft van de reis zie ik grote verschillen. De ene keer schrijf ik heel erg veel tussen alle kilometers (*). De andere keer volgen de kilometers elkaar in hoog tempo op. Omdat er bij het reflecteren maar weinig aandacht wordt besteed aan de tussenliggende teksten stelde ik Christine de Vries een vraag. De laatste weken trekt de onderwerpen (pleeg)moederschap en werk erg mijn aandacht. Het komt bijna niet voor op mijn kilometerpagina's, maar in de pagina's ertussen wel. Juist omdat het bij de reflectie nauwelijks aan bod komt, vroeg ik me af wat haar advies zou zijn. Ze antwoordde me dat ik dan kilometers over dat onderwerp zou kunnen schrijven. Dus: zet het onderwerp boven aan de bladzijde en schrijf alles op wat je e…

wwjw: Wat wens je los te laten?

Ooit las ik in het blad Jonas (dat helaas niet meer bestaat) een prachtige column over loslaten. Het kwam er op neer dat je altijd wel blaadjes uit bomen zag vallen, maar vrijwel nooit het loslaten zelf zag. Zo is het in het dagelijks leven denk ik ook. Je kunt een heleboel dingen hebben die je los zou willen laten, maar het eigenlijke moment waarop je een bepaald oordeel of proces hebt losgelaten, dat kun je meestal niet echt aanwijzen. Misschien is loslaten dan ook wel geen actie, maar meer een gevoel.


Bij het voorbereiden van deze vraag schreef ik een pagina vol over loslaten en maakte ik een herfstcollage.


Ik wens dus met vertrouwen te blijven loslaten. Wat wens jij? Deel je dagboekpagina, hersenspinsels, plak-en-schrijf of ander materiaal m.b.t. dit onderwerp. Vul je naam en je url in in de box hieronder.

reflectie (11): vooraf schrijven

Hoe goed zijn onze herinneringen? Een mooie manier om te observeren hoe onze herinneringen langzaam maar zeker veranderen is door vooraf te schrijven:

Voordat je gaat reflecteren (teruglezen en daarover schrijven), focus je je in gedachten op die periode van je leven. Vervolgens ga je een kleine tekst schrijven over die periode. Wat waren de hoogtepunten? Welke dalen kun je je herinneren? Wat komt er zoal boven? Lees daarna je dagboek eens door en kijk eens naar de tekst die je vooraf schreef. Herinner je je dingen die je eigenlijk helemaal niet beschreven hebt? Zijn je herinneringen anders dan hoe je het toen zag?

wwjw: bijdrage van Karin

Ik wens het geduld om net als deze twee heren op een bankje te zitten. Niet voor een paar minuten om op iemand te wachten, niet met een boek, niet nadenkend over alles wat ik hierna nog moet doen. Nee, gewoon zitten en zijn. Dát geduld wens ik mezelf toe. Rustig zittend op een bankje, kijkend, ruikend, luisterend naar wat er om me heen allemaal is.... even in gesprek met iemand die voor een tijdje naast me komt zitten... af en toe even mijn ogen dicht...Het maakt niet uit waar ik ga zitten. Midden in de natuur, in de stilte; in een speeltuin met lachende en roepende kinderen; hier voor 't huis, kijkend naar de poes van de buren; midden in de stad met auto's en trams die voorbij komen met veel kabaal; alles is goed!En als 't buiten te koud is om op een bankje te zitten, dan kies ik de bank hierbinnen, met een goed boek en een warme trui aan!"

chroniclebooks

Ik vond bij Juffies Warehouse in Haarlem mooie schrijfboekjes waaronder deze twee:

 en 

De een heb ik weggeven als kadootje aan een twaalfjarige die er superblij mee was. De ander houd ik zelf. Na meer dan een jaar lang schrijven in blanco boekjes, merk ik dat ik behoefte heb aan kleur. Niet de kleur die ik zelf aanbreng, maar de kleur die al in een boekje aanwezig is. Het linker notitieboek heeft gekleurde pagina's met ruitjes, lijnen en plaatjes van vogels. De rechter heeft witte gelinieerde pagina's met onderaan op elke pagina een rijtje bloemen. De boekjes worden uitgegeven door  Chroniclebooks, maar zijn o.a. ook te koop via de webwinkel van Juffies Warehouse.

smash book

O.k. het is een reclamefilmpje, maar daarom niet minder leuk om te zien: Smash book


Op YouTube zijn er nog meer video's te vinden over het smashbook. Bekijk deze tutorial (deel 1) en deel 2 maar eens. Of bezoek eens dit weblog.
Mocht je op zoek zijn naar zo'n Smash book, dan is het in Nederland te koop, maar het verzenden is duurder dan het boek zelf bij deze aanbieder. Hoe dat zit met andere aanbieders weet ik eigenlijk niet. Maar  het Scrapbook depot heeft een ruime keuze aan dit soort boeken. Kijk maar hier.
Het toeval wil dat ik gisteren bij Teesha Moore ook deze boeken voorbij zag komen. Leuk om te lezen.

wwjw: Waar wens jij van te genieten?

Soms heb ik het zo druk dat ik van genieten een bewuste handeling maak. In plaats van even snel mijn thee op te drinken, pak ik mijn glas met twee handen vast. Ik voel de warmte van het glas. Ik ruik de geur van de thee. Ik voel hoe de warme lucht langs mijn gezicht stroomt. En als ik een klein slokje neem, voel ik hoe de smaak van mijn Yogi Tea een beetje prikkelt op mijn tong. Dit alles bij elkaar duurt nog geen minuut, maar ik geniet. Door af en toe mijn thee op deze manier te drinken, kom ik tot rust. Ik doe wat ik aan het doen ben in plaats van te multitasken. Ik wens dan ook dat mijn theemomenten steeds langer mogen duren en steeds bewuster mogen zijn.


Waar wens jij van te genieten? Plaats je naam en de url van jouw bijdrage in de onderstaande box. Meer lezen over de wwjw? Ga dan naar dit logje.

Pen en Papier - november 2011

Oktober sloeg ik even over met de Pen en Papier, maar november kan natuurlijk niet anders starten met een lading nieuwe inspiratie!

Notitieboeken
Ik houd van variatie. Dus als ik een tijdje in een bepaald soort notitieboek heb geschreven, dan wil ik daarna graag wat anders. Op mijn zoektocht op het internet kwam ik de navulbare boeken van Mood tegen. Ze zien er prachtig uit. Bij deze webwinkel worden ze geleverd met gelinieerd papier. Hoewel er ook navullingen met blancopapier zijn, heb ik die nog niet in Nederland kunnen ontdekken. Het papier is overigens (bij navraag) wel erg dun: 70 grams. Dus niet echt geschikt voor vulpennen, stift en verf. Erg jammer! Biffybeans schreef er een mooie (engelstalige) recensie over die absoluut het lezen waard is.

Je kunt ook op zoek gaan naar een mooie omslag zoals deze omslag van vilt bijvoorbeeld.

Andere leuke notitieboeken:
* Colorique laundry (zie ook hier)
* Een nostalgisch notitieboek
* Kijk eens bij Nils en Olle of bij Mies en Moos
* Een prac…

reflectie (10) - en dan??

Stel de reflectie is gedaan. Je hebt een klein lijstje met daarop dingen die je wilt gaan doen in de komende maanden. Maar hoe pak je dat nu aan? Opschrijven is een ding, maar het dan ook werkelijk gaan doen is vaak een veel moeilijkere stap. Toch kun je het jezelf wel makkelijker maken.

1. Omschrijf eens wat je wilt. Als schrijven moeilijk is, maak dan eens een collage of een tekening.

2. Bedenk hoe je dat zou kunnen bereiken. Maak kleine stapjes. Het geeft niet als je een lijst met 100 stapjes hebt. Kleine stapjes die lukken motiveren meer dan grote stappen die iedere keer mislukken.

3. Reflecteer op dit proces. Kijk af en toe eens of je nog steeds op de juiste weg bent. Misschien moet je toch die ene zijstraat eens bewandelen. Durf ook van je plan af te wijken. Als je regelmatig terugkijkt, blijf je echt wel zien waar je uiteindelijk naar toe wilt.

dag web-log!

Mijn oude weblog dagboekschrijven.web-log is niet meer. Het heeft voor mij persoonlijk de migratie naar weblog niet overleefd. Misschien waren de logjes nog wel ergens. Misschien was het weblog na 10 weken offline wel weer in zijn geheel online gekomen, maar het voelde niet goed meer. Ik heb het weblog dan ook verwijderd.

Voor de lezers van de nieuwsbrief betekent dat dat het archief dus niet meer te bezoeken is. Ik ben op dit moment aan het onderzoeken hoe ik het archief toch nog op de een of andere manier beschikbaar kan stellen aan oude en nieuwe Krabbels lezers.

kleurige letters

Altijd leuk om te zien: het maken van kleurige letters. Ook heel goed bruikbaar in je kleurrijke dagboek. Het is een reclamefilmpje voor producten van Sakura, maar het kan je misschien wel op ideeën brengen om zelf met je eigen spullen aan de slag te gaan. Aan het eind van de video staat de url van het weblog van de maakster, maar je kunt ook even hier klikken om daar een kijkje te nemen.

The Sacred Journey, daily journal for your soul

(bron)
Het is een soort agenda, maar toch ook weer niet. Het is een soort notitieboek, maar toch ook weer niet. Wat The Sacred Journey, daily journal for your soul (in het kort TSJ) dan wel is, laat zich niet heel makkelijk omschrijven, maar ik ga wel een poging doen.

TSJ is 18 cm breed, 22 cm lang en 2,5 cm dik, gebonden in een ringband. Hoewel het formaat dus wel handzaam is, lijkt het mij voor een dagelijkse agenda wel wat aan de grote kant. Toch is het wel een van de functies van TSJ, waarvoor je het boek zou kunnen gebruiken. Voor elke maand is er een maandoverzicht op 1 pagina en op elke rechterpagina vind je een weekoverzicht (inclusief weeknummers en maanstanden). De linkerpagina's zijn blanco en bedoeld om zelf te vullen. Tot zover niets nieuws zou je denken. Maar daarmee zijn we er nog niet. Het boek kent tal van pagina's waarop je je doelen voor 2012 kwijt kunt, maar ook bladzijden waarop je kunt reflecteren. Doelgebieden zijn o.a. spiritualiteit, persoonlijke groei…

wwjw: Welke droomwens heb jij?

Kriebels & Krabbels als bedrijfje is een wens die ik al heel lang koester. Een paar maanden geleden maakte ik dan ook deze collage om er vorm aan te gaan geven. Hoe verder ik mijn pad bewandel hoe dichter ik bij mijn wens kom. De wens om ervaring op te doen in het digitale gedeelte heb ik zonder meer vervuld in de Plak-en-Schrijf Tiendaagse. Het is dus tijd voor een nieuwe collage om het andere gedeelte van mijn wens nu eens goed zichtbaar te maken. Helemaal af is het nog niet, maar dat zal de komende weken zeker wel gebeuren.

Welke droomwens heb jij? Vul je naam en je link in de onderstaande box in en laat ons meegenieten.

wat-wens-je-woensdag: inleiding

Na de Plak-en-Schrijf Tiendaagse bleef bij mij het gevoel hangen dat zo'n uitdaging toch wel heel erg leuk is om te doen. Op een avond stond ik weer eens voor mijn kledingkast op zoek naar dat ene
t-shirt waarvan ik niet wist of het nu in de was zat of dat het in de kast lag. Ik kon het maar niet vinden. Vertwijfeld draaide ik me om en zag mijn wensenlijstje van jaren geleden op de kastdeur hangen. Vele wensen waren vervuld, maar sommige ook nog niet. Dat lijstje maakte ik ooit n.a.v. een cursus. Mijn wensen kenbaar en vooral zichtbaar maken was doodeng, maar ik deed het wel. Nu wil ik een stapje verder gaan dan de binnenkant van de kledingkast. En zo ontstond het idee voor de wat-wens-je-woensdag: een plak-en-schrijf maar dan naar aanleiding van een vraag naar een wens.

Elke woensdag zet ik een vraag op mijn weblog. Je kunt net zoals bij de Plak-en-Schrijf Tiendaagse een collage maken en daar overheen schrijven, maar een kleurrijke dagboekpagina, een enkele foto of alleen een tek…

Journaling by the moonlight

De herfstvakantie is weer voorbij. In die week zijn de naweeën van een drukke schoolperiode dagelijks zichtbaar. Hoewel ik snap waar al de buien van de kinderen vandaan komen, kost het me moeite om het soms moeilijke gedrag te negeren en me fluitend op wat anders te richten. Het is zo'n week soms keihard werken en geconfronteerd worden met mezelf. Op zich is daar niets mis mee, maar het vinden van een prettige vorm van ontspanning is er niet bij. De wekelijkse schilderles en de yogales, die normaal voor dat stuk zorgen, vieren ook vakantie. Logisch, maar juist als ik er met heel mijn hart naar verlang omdat het mijn momenten zijn, kan ik er dus geen gebruik van maken. Misschien is het een van de uitdagingen van het (pleeg)ouderschap.

Schrijven biedt me in dit soort periodes altijd een uitlaadklep. Ik heb niets anders nodig dan wat papier en een pen. Soms komen de woorden vanzelf, soms heb ik wat hulp nodig. Eerder dan gepland ben ik in het boek Journaling by the Moonlight begonnen…

reflectie (9) - wat mis je?

Als je na een paar weken schrijven weer eens je dagboek herleest, kan er soms de vraag rijzen "Waarom heb ik dat niet opgeschreven?". Mij overkomt het nogal eens. Een paar weken geleden herlas ik mijn kilometers (zie innerlijk pelgrimeren) en viel het me op dat een paar belangrijke persoonlijke gebeurtenissen niet (maar dan ook helemaal niet) in mijn dagboek voorkwamen. Daarmee ontstond voor mij dan ook de vraag "Wat heb ik niet in mijn dagboek geschreven, maar zou ik wel graag geschreven willen hebben?" als reflectieonderdeel. Het is een vraag die ik zeker in de komende reflecties mee ga nemen omdat het me stof oplevert om later verder over te schrijven.

afsluiting

Ik heb genoten van de afgelopen tiendaagse. Het was soms een berg werk om te doen, maar zo leuk! Zet dus voor volgend jaar de tiendaagse alvast maar weer in je agenda. Ook dan zal het van 5 tot 15 oktober zijn. Tot die tijd zal er een wekelijkse plak-en-schrijf komen. Informatie over het hoe en wat vind je op woensdag 26 oktober op deze plek.
Graag wil ik nog even terugkijken naar de afgelopen tien dagen. Het was lang niet altijd even makkelijk om achter mijn tafel te gaan zitten, maar als ik er eenmaal zat dan ontstond er eigenlijk als vanzelf een collage. Misschien waren het niet allemaal kunstwerkjes die ik normaal op mijn weblog zou plaatsen, maar daar ging deze uitdaging ook niet over. Aan het begin van de tiendaagse hoorde ik nog veel innerlijk commentaar over het mooi en lelijk, maar gaandeweg werd dat minder. Het is goed om dat weer eens bewust mee te maken en me echt weer eens gericht te kunnen hebben op het maken van plezier.
Ik heb genoten van al jullie bijdrages. Het is zo m…

bijdrage dag {10}

Bijdrage van Marjan

The calming buddha from Thailand and a photo from a painting by Dali.
Waar reiken we toch altijd naar.  Waar willen we steeds weer heen.  Onrust, oh onrust. Versnippering is het gevolg.  Vacantie heet dat...
Terug naar de regelmaat voor mij.  Naar het stil, oh zo stil zijn.
Dan: het schrijven zonder denken.  Laat komen wat roert van binnen  - snel zonder stoppen...
Een weldaad altijd weer

Bijdrage van Yoka

Bijdrage van Karin