vrijdag 4 februari 2011

de onverstuurde brief

"Schrijf een brief, maar stuur hem niet op. Geef hem terug aan Moeder Aarde." Dat was de opdracht. Dat is een huiswerkopdracht voor de komende week. In gedachten ga ik terug naar al die andere onverstuurde brieven, die ik ooit schreef. In mijn rode dagboek van een paar jaar geleden zitten er een paar. Sommige in een envelop, andere brieven heb ik gewoon opgeplakt. Ik herinner me de opluchting die het soms gaf om ongecensureerd een brief te schrijven en die niet te versturen. Ik gaf woorden aan onaangename gevoelens en nam afstand. Het kreeg allemaal een plek. Soms was het ook de ruwe versie voor een brief die ik uiteindelijk wel ging versturen.

Een onverstuurde brief een plek geven in je dagboek kun je op verschillende manieren doen. Je kunt zo'n brief op mooi briefpapier schrijven en in de envelop in je dagboek bewaren. Je kunt al je onverstuurde brieven bij elkaar verzamelen en een brievenboek maken. Maar je kunt zo'n brief ook in je dagboek zelf schrijven. Het is maar net waar je je prettig bij voelt. Ik vind het prettig om een onverstuurde brief op briefpapier te schrijven. Dat geeft me het gevoel dat ik werkelijk een brief aan het schrijven ben, iets dat ik in mijn dagboek toch lastiger vind ook al weet ik dat niemand ooit die brief zal lezen.

1 opmerking:

Lavender zei

Het is niet mijn favoriete opdracht. Te confronterend denk ik. Omdat het dan echt op papier staat. Wat ik wel vaak doe is in mijn hoofd bedenken hoe ik iemand iets zou willen vertellen, en dat haalt altijd ook de spanning weg. Of ik het nu uiteindelijk ga vertellen of niet.