vrijdag 11 maart 2011

One thing - be brave


Altijd komen de dingen terug. Soms in een iets andere vorm, maar vaak in basis hetzelfde. Een voorbeeld: In 2007 startte Jessie op haar blog het project One thing, be brave. Het was een project waarnaar ik op mijn oude weblog verwees. Een tijd lang volgde ik Jessie en zag hoe haar project niet alleen haar veranderde, maar ook tal van mensen inspireerde om het ook te gaan doen. Hoewel het idee me destijds erg aansprak, probeerde ik het niet uit (dacht ik). Een mens kan tenslotte niet alles.

Het afgelopen weekend leerde ik dat het vergroten van mijn comfortzone (hoe zeg je dat in goed Nederlands?) me een stevigere basis zal geven in het ondernemerschap. En dus kreeg ik de variant van One thing, Be brave mee in mijn huiswerkmap, namelijk het Wees Moedig Project van Saskia de Bruin (zie Schrijfhandboek p. 282).

Het zette me aan het denken over hoe ik mijn comfortzone in de afgelopen jaren in mijn dagboek vergroot had. Ik ging tekenen, schilderen en plaatjes plakken in mijn dagboeken. Ik schreef links- en rechtshandig, met verschillende kleuren pen, lelijk en soms prachtig regelmatig. Ik knipte in bladzijden of sneed delen van pagina's in een bepaalde vorm. Ik schreef elfjes, rondelen en haiku's. Allemaal dingen waarvan ik zo'n 10 jaar geleden helemaal niet had gedacht dat dat mogelijk zou kunnen zijn, laat staan dat ik dat echt heel erg leuk zou vinden. Elke stap ging gepaard met weerstand en het overwinnen van die weerstand. Maar oo wat was het toch de moeite waard! Mijn dagboek is mijn atelier, mijn speeltuin, mijn spiegel, maar vooral de plek waar ik helemaal mezelf kan zijn. Juist door iedere keer die weerstand te overwinnen werd mijn speelruimte groter.

Met dat in mijn achterhoofd ga ik moedig verder op weg naar mijn droom.

Geen opmerkingen: