woensdag 2 maart 2011

sokken

Een onderwerp waar ik niet zo snel over zou schrijven, maar dat me wel voor een uitdaging stelt om het een keer te doen: sokken.

Ik zat net op mijn bureaustoel. Terwijl iTunes de podcasts bijwerkte, trok ik mijn sokken aan. Nou ja, sokken. Grijze kniekousen van de Hema alweer een paar jaar oud, maar nog prima (dacht ik). Toen ik mijn bril opzette zag ik zo'n dun plekje. Zo'n plekje waarvan je weet dat het binnen niet al te lange tijd een gaatje zal worden. Er zijn in mijn sokken altijd twee plekken waar gaatjes verschijnen: bij de tenen of aan de binnenkant van mijn linkerenkel. Bij mijn echtgenoot zitten de gaten meestal op de hielen en bij de kinderen vaak op de bovenkant van hun voeten. Tja, zo heeft iedereen zijn "gaatjesplekjes" in zijn sokken.


Nog wat mijmerend over sokken, zie ik ineens mijn moeder voor me die mijn spierwitte nieuwe kniekousen in de thee legt, zodat mijn kniekousen beter passen bij mijn roomkleurige eerste communiejurk.

Zo gaat dat met schrijven en mijmeren.......van het een kom je vanzelf bij het ander.

Schrijf eens over sokken:
* sokken van nu
* sokken van vroeger
* Denk ook eens aan panty's, maillots, kniekousen, sportsokken
* Kriebelende sokken of juist favoriete sokken
* Verzin een verhaal over het sokkenmonster (of schrijf over het waarom van altijd maar 1 sok kwijt zijn)

2 opmerkingen:

Ina zei

Laatst had ik een heel eind gewandeld, en 's avonds ging ik naar yoga. Daar zag ik een gat zo groot als een tennisbal in mijn sok.....echt erg...schaamde me dood ;-)haha

Novelle zei

Sokken met gaten
Weet je wat mij enorm heeft getroost? Mij heeft het onnoemelijk getroost, toen ik begreep dat perfectie meestal de dood is voor het leven. Dat je het echt beseft dat je blij kan zijn, met wat niet perfect is. Maar zo schoon... zo schoon gekleurd is door de liefde. De perfectie is steriel het heeft geen adem, geen mogelijkheden meer. De perfectie wil geen tederheid, alleen maar een eisende zekerheid als een stalen ketting. De perfectie als een pantser maakt je log en dreunend. Het leven is juist het verrassende, creatieve, uitdagende,nieuwe in je leven. Zo maar iets gaan ondernemen. Je brede vleugels van de onnadenkendheid aan gorden.
Toch wil ik mijn leven niet verliezen en juist dat moet gaan gebeuren, niks willen vasthouden. Maar met een open hand en hart verder te gaan. Zoek niet jezelf, maar de ander. Toch zijn er heel wat mensen die onder de mom anderen te willen helpen. Zichzelf eigenlijk helpen. Het akelige is dat ze het zelf niet in de gaten van hun sokken hebben. Ik zoek geen perfecte mensen, maar wel mensen die zichzelf echt aan kijken in de spiegel en dan zullen zeggen, je hebt gelijk ik ben niet perfect. Inderdaad er mankeert aan mij nog een heleboel.
Maar dan ook durven zeggen en jij bent ook niet perfect en toch houd ik van je.Houd jij ook wel van mij met mijn gekke grote gaten in de sokken? De liefde ziet dan mogelijkheden met die grote gaten. Echt waar! Dat zijn mogelijkheden om vreugde en vervuldheid te crèeren.
Mensen kijk niet op een vlekkie bij een ander of bij je zelf, durf er te zijn gewoon zoals je bent. Wees gewoon gul met de liefde want dat creëert altijd mogelijkheden. Je leven loopt dan niet zo gauw meer op een dood spoor. Tjonge, door dit te schrijven heb ik me zelf even getroost, uit een impasse gehaald. Ik voel me stukken lichter nu. Ik hups nu weer veel gemakkelijker van mijn stoel de wereld weer in. Perfectie? Ik glimlach erom ik weet wel beter!
Zomaar een gedachte bij sokken met gaten vandaag.
Inderdaad het is niet perfect geschreven,
Vatbaar voor aanvulling van lezers.
Zie je de gaten