maandag 29 augustus 2011

reflectie (3) - met andere ogen

stapel 2007

Ik vergelijk het herlezen van dagboeken wel eens met het herlezen van een boek. Er zijn boeken die je na één keer lezen weglegt, maar er zijn er ook die je nog vele malen wilt herlezen. Zo gaat het ook met dagboeken. De een lees ik nooit meer, een ander pak ik gedurdende de jaren toch af en toe nog eens terug om door te lezen. Lees ik dan iedere keer hetzelfde? De tekst misschien wel, maar mijn ervaring is dat er steeds andere dingen aangeraakt worden. Zo kan een en hetzelfde dagboek de ene keer een hoop emoties opleveren, terwijl een volgende keer niet gebeurt. Dat verschil heeft vooral te maken met het voelen van afstand. Soms door de afstand van tijd, soms door de afstand van emoties en thema's die wel of niet geraakt worden.

Wanneer ik een oud dagboek herlees, heb ik meestal een los blaadje ernaast liggen. Daar schrijf ik aan de hand van een aantal vragen lijstjes op. Onderwerpen kunnen bijvoorbeeld zijn:
- zinnen die me raken
- eigen wijsheden
- thema's in mijn schrijfsels (thema's die klaar zijn, thema's die nu ook nog spelen)
- onderwerpen waar ik verder over wil schrijven met de ogen van nu.

Een oud dagboek kan dus een prachtige juttersplek zijn voor nieuwe verhalen. Het herlezen kan dingen in een groter perspectief zetten, maar het kan ook dingen raken waar je eigenlijk niet meer over na wilde denken.

Geen opmerkingen: