Doorgaan naar hoofdcontent

maak gebruik van tegenstellingen

tsj week 37/09

Soms kom je tijdens het scheuren prachige tegenstellingen tegen die je collage spannend kunnen maken. Deze collage (uit The Sacred Journey serie uit 2009) bestaat uit 3 elementen. De achtergrond met de vrouw die uitkijkt over het water. De vrouw met het boek op haar hoofd en de stapel boeken komen beide uit een ander tijdschrift. Als je goed kijkt, zie je in de rechteronderhoek nog een stukje uit mijn TSJ-boek. Steeds als ik ernaar kijk, realiseer ik me dat een deel van mij vindt dat ik dat stukje op had moeten vullen. Maar juist dat onaffe en het feit dat je een stukje kalender kan zien, vind ik zo mooi passen bij die vrouw met het boek. 

Als ik bij deze collage een plek voor het schrijven zou moeten kiezen dan zou ik met witte pen de lucht beschrijven. Ik denk dat mijn tekst dan zou gaan over het verlangen naar tot rust komen. Alsof ik dat wat ik zo graag wil naar me toe ga schrijven.


plak en schrijf #4

In deze collage zie je een tegenstelling in kleur. Ook nu zijn er weer drie collage elementen. Boven een lichtblauwe achtergrond, een spijkerbroek daaronder en een beker. De tegenstelling wordt nog eens benadrukt door het gebruik van een witte en een zwarte pen, maar ook door de inhoud van de tekst. Als je goed kijkt, zie je rechtsboven een stukje grijs haar. Had je het zelf al gezien? Ik vind het niet opvallen en het laat mij zien dat niet alles perfect hoeft te zijn. Deze collage is trouwens gemaakt op een gewone blanke correspondentiekaart. Klein, maar prima voor een snelle collage. Wil je volgende week meedoen, maar je hebt weinig tijd? Neem dan een correspondentiekaart om op de plakken en schrijven. Het kost niet veel tijd en kan je veel plezier opleveren!

Reacties

Anoniem zei…
Wat schrijf je toch leuk en zo inspirerend. Op het moment lukt schrijven mij al een poosje niet door privéproblemen. Ik ben bang voor de emoties die door het schrijven naar boven komen. Weet even niet wat ik moet. Het lukt me zelfs niet om een paar zinnen te gaan schrijven. Iemand tips? Want mijn dagboek ligt al maanden op tafel en ik kijk er verlangend maar ook met angst naar. Ook erin lezen lukt niet.
Anouschka
Heldinne zei…
Wat maak je mooie dingen!
Ik wilde dus alleen op jouw stuk reageren, maar nu zie ik wat Anouschka hierboven schrijft, en mijn tip is: als het schrijven met de hand niet lukt, lukt het soms wel op de computer, dan staat het net iets verder van je af. Document even beveiligen met een wachtwoord en een neutrale naam, en voorlopig niet teruglezen.
@ Anouschka: wil je me mailen? Zie tabje contact voor mijn mailadres.
Ans zei…
Leuke ideeen, ben zelf ook al aan de slag gegaan, had achtergrond met wasco krijt gekleurd maar dat was moeilijk te 'beschrijven' , scan jij de achtergronden in?
@ Ans: De achtergronden die je hier ziet zijn allemaal van tijdschriftpapier. Als ik zelf een achtergrond maak doe ik dat meestal met waterverf of met acrylverf. Ik scan ze nooit omdat er in het proces van scannen en uitprinten toch altijd weer kleur en details verloren gaan.

Wasco is vet en daardoor moeilijk te beschrijven. Als ik al wasco gebruik dan is dat pas als laatste laag. Zelfs het wateroplosbare krijt (zoals Neo Color II) is niet makkelijk te beschrijven.

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…