donderdag 8 september 2011

op zoek naar

Je hebt het al eerder kunnen lezen. Ik voelde me wat ontheemd nu mijn favoriete schrijfplek buitenshuis niet meer zo prettig is. De bibliotheek leek me een mooi alternatief. De koffie smaakt er goed. De sfeer is er prima, maar helaas. De bieb is niet meer geopend op de ochtenden waarop ik tijd heb. En dus gaat de zoektocht verder.

In mijn hoofd moet een nieuwe plek voldoen aan een aantal criteria (in willekeurige volgorde):
- het moet makkelijk lopend of op de fiets bereikbaar zijn (binnen 30 minuten);
- het liefst zit ik er niet alleen, maar het mag ook weer niet te vol zijn;
- het zou fijn zijn als er inspirerende dingen te zien zijn;
- het hele jaar geopend of in ieder geval op de dagen waarop ik ruimte heb in mijn agenda (lees ochtenden);
- ik wil me er welkom voelen, ook als ik schrijf.

En dus ging ik op pad. Ik keek nu eens niet wat er in de stad was, maar keek dichter bij huis. Waarom fietste ik niet naar die ene buitenplaats waar de schilderijententoonstelling regelmatig wisselde? Waarom twijfelde ik toch steeds? Dat vroeg om onderzoek. Ik nam mijn schrijfspullen mee en ging op weg, nog geen 10 minuten fietsen. Vastgeroest aan de HEMA kwam ik nooit op het idee om het zoveel dichter bij huis te zoeken. Ik kwam er wel voor de schilderijen (regelmatig zelfs), maar niet om te schrijven. De eerste keer beviel. Nu nog maar eens een paar keren proberen om te kijken (en vooral voelen) of dit mijn nieuwe schrijfplek buitenshuis zal zijn.

1 opmerking:

Veertje Vederlicht zei

Wat een schitterende plek. Zo zie je maar: vaak zijn we op zoek naar de perfecte plek. Wij reizen daarvoor de hele wereld af, om uiteindelijk dat wat je zoekt in je eigen achtertuin te vinden.