maandag 5 september 2011

reflectie (4) - objectief

Als ik een dagboektekst herlees, weet ik dat wat ik schreef altijd een persoonlijke indruk is. De tekst is ingekleurd door mijn beleving, mijn gevoelens en gedachten. Wat ik beschrijf of schrijf is dus nooit "de objectieve waarheid". Er zijn vaak nog tal van andere gezichtspunten mogelijk om een situatie te beschouwen. Voor het schrijven in een dagboek is dat ook geen punt. Maar het is wel iets wat ik me iedere keer weer realiseer. Ik schrijf wat er op dat moment voor mij speelt. Het is mijn waarheid, maar voor een ander, die de situatie ook meemaakt, kan het heel anders zijn. Als ik reflecteer op de inhoud van een tekst is dat dus eigenlijk niet veel anders. Ook dan spelen er tal van bewuste en onbewuste factoren mee. Maar er zijn ook andere manieren om naar mijn dagboek te kijken. Manieren die meer objectief zijn en mij ook informatie kunnen geven. Het gaat dan minder om de inhoud, maar meer over de vorm.

Vragen die ik mezelf daarbij stel zijn:
  • Hoe vaak schreef ik in mijn dagboek gedurende een week of een maand?
  • Welke vormen gebruikte ik? Denk daarbij aan bijvoorbeeld: journaling vocabulary, haiku, woorddicht, mindmap, woordspin, onverstuurde brief, dialoog, linkshandig schrijven etc.
  • Hoeveel tekst schreef ik per keer? Zijn het meestal lange stukken tekst of juist kleine krabbels?
  • Wat heb ik aan mijn dagboek toegevoegd (bijv. foto's, kaartjes)? Hoe vaak deed ik dat?
  • Maakte ik tekeningen i.p.v. teksten?
  • Hoe ziet mijn handschrift eruit? Wat zegt mij dat?

Dit inventariseren helpt mij om plezier te houden in het werken in mijn dagboek. Een gebrek aan variatie werkt voor mij meestal demotiverend. Door af en toe naar de vorm te kijken kan ik veranderingen aanbrengen en dus meer plezier beleven.

1 opmerking:

Novelle zei

goede tip ...bedankt