Doorgaan naar hoofdcontent

plak-en-schrijf: dag {3}

Ken je dat? Je werktafel bestaat uit allerlei stapeltjes. Soms dingen die je nog op moet ruimen, dingen die je moet bekijken of dingen die je nog moet lezen. Echt gestructureerd is het niet en iedere keer als je er gaat zitten, moet je zuchten. "Lees eens wat van David Allen", werd er hier thuis geroepen. Maar ja, zo'n boek zag ik echt niet zitten. En dus las ik The Young GTD op internet (gewoon in het Nederlands). Printte vervolgens een schema uit, dat natuurlijk weer op een stapel belandde. Maar elke dag ga ik iets opruimen. Vandaag een collage met restjes papier van mijn bureau - de eerste opruimhandeling ;-). 

dag {3}

En hoe vergaat het jullie? Lukt het om weer achter je boekje en je stapel tijdschriften te kruipen. Ik ben weer erg benieuwd naar jullie collages. Plaats je link in onderstaande box, dat maakt het doorklikken een stuk makkelijker.


Reacties

Ellen zei…
Hallo K&K.
Leuk om je werkstuk te bewonderen en wat je over de totstandkoming schrijft. Wel boffen dat je werktafel gewoon vol ligt met eersteklas materiaal voor de plak-en-schrijftiendaagse.
Tja, David Allen lijkt me best oké, evenals zijn theorieën. Toch schijnt multitasken uit te zijn en monotasken in.
Mijn aandacht gaat de laatste tijd uit naar een cursus of training in 'mindfulness'. Eén ding tegelijk en met aandacht doen. Zoals knippen en plakken, vandaag.

Ook nu weer veel pret aan deze kant. Een nog gaaf tijdschrift doorbladeren, 'scannen' op bruikbaarheid en dan toeslaan. Met scheur en schaar de onderdelen voor een collage verzamelen en op maat maken.
Daarna associëren, denken en broeden op een nieuw gedicht, waarin beeld en woord samenkomen. Heerlijk.
Wat staan er weer mooie creaties op ik kijk mijn ogen uit en ik krijg nog meer ideeën. Het leuk is dat iedereen de zelfde opdracht heeft en dat ieder het naar zijn inzicht in vult er is maar een woord PRACHTIG allemaal bedankt voor de leuke reacties.
Veel plezier ©helo
Yvonne zei…
het is weer gelukt, maar vandaag had ik er eerlijk gezegd niet zo veel zin in

mijn huis is zo klein dat opruimen iedere dag noodzaak is. de GTD voor the young is geweldig, handig voor mij en dochter :-)
Aline zei…
Wauw dat ziet er heel erg gaaf uit, heerlijk om al die verschillende dingen samen te zien komen, en ik geniet ook van de creaties van de anderen...

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

tip: gratis schrijfproject 2019

Hoewel ik niet zou bloggen tot eind januari, maak ik voor deze tip een uitzondering. Christine de Vries van Shodo heeft voor haar nieuwsbrieflezers een mooi jaarproject ontwikkeld. Als basis worden citaten van Etty Hillesum gebruikt, waarop je al schrijvend gaat reageren. Mij inspireert het om te schrijven met de wijze woorden van Etty, misschien jou ook wel.

Meer informatie vind je op Shodo.


mijn dagboek als... pleisterplaats

Van Dale vertelt dat een pleisterplaats een plek is waar je (korte tijd) rust houdt. Zou mijn dagboek dat kunnen zijn? Zou mijn dagboek de plek kunnen zijn waar ik even rust neem tijdens mijn reis door het leven van alledag? Daar kan ik volmondig ja op zeggen. Het wil niet zeggen dat die pleisterplaatsen oases van rust zijn. Soms ontstaat er, door het even de tijd nemen om te schrijven, inderdaad rust. Maar soms lijkt het mijn innerlijke onrust alleen maar meer aan te wakkeren als ik zie hoe mijn schrijfsels (net zoals mijn gedachten) van hot naar her gaan. Ik stel me voor dat het voor pelgrims niets anders zal zijn. Onderweg treffen zij herbergen aan die de pelgrim rust bieden, maar er zullen vast ook plekken zijn die zo vol en druk zijn dat je blij bent als je er weer kunt vertrekken om je reis te vervolgen.

Ergens plopt er bij mij ook het beeld van het plakken van pleisters op bij het woord pleisterplaats. Mijn "wonden" bekijken, verzorgen en eventueel verbinden. Ook aan …