Doorgaan naar hoofdcontent

plak-en-schrijf: dag {5}

En zo kruip ik 's morgens vroeg weer achter mijn bureau om te plakken en schrijven. Ik merk dat ik anders begin te kijken in de tijdschriften. Soms is het niet "Wat een mooi plaatje, die wil ik gebruiken.", maar "Dat zou ik prima kunnen beschrijven." Vandaag heb ik het proces een keer omgedraaid. Ik heb eerst de hele pagina beschreven en daar mijn collage overheen geplakt. Ik liet het deze keer bij 2 plaatjes. Het is precies zoals het moet zijn en daar heeft de hoeveelheid plaatjes dus eigenlijk niets mee te maken, al denkt mijn innerlijke criticus daar natuurlijk heel anders over.

dag {5}

Het is geweldig om te zien dat iedereen ook bij elkaar gaat kijken en berichtjes achterlaat. Naast het feit dat het vooral erg leuk is om elkaars werk te zien, geeft het mij ook het gevoel dat ik deel uit maak van een groep. En dat stimuleert!

Reacties

Omdat ik gisteren gemist heb, heb ik vandaag maar 2 collages gemaakt. :-)

groetjes
Brigitta
Anoniem zei…
Ik ben het helemaal met jou eens: ik begin ook het gevoel dat krijgen dat ik deel uitmaak van een groep :)
Ook ik heb vandaag eens een andere techniek toegepast.
©helo zei…
Er zijn weer hele mooie en bijzondere creaties gemaakt. Elke dag krijg ik inspiratie om door te gaan. Super leuk
Heldinne zei…
pas vandaag tijd om ermee te beginnen, ga later al jullie werk bekijken. Het stimuleert in inspireert enorm.
Ellen zei…
Hee, een nieuwe deelneemster! Welkom Hella, wat leuk dat je meedoet. Ik ben benieuwd naar je creaties. Veel succes.

Hier mijn werk van vandaag ( http://schrijfjestuk.blogspot.com/2011/10/plakken-en-schrijven-dag-5.html ) Ik ga nu naar jullie werk kijken.

Angela: leuk, jouw manier van werken van vandaag. Eerst schrijven en dan scheuren :-) Ook maar eens proberen. Toch vind ik knippen ook handig. Soms moet je gewoon iets nieuws proberen.
Succes allemaal en veel plezier!
Anoniem zei…
Elke dag een opdracht is best veel en zwaar. Maar nu ik de andere bijdragen heb bekeken, word ik weer helemaal enthousiast en weet ik zeker dat ik het 10 dagen ga volhouden.
Hoe meer er mee doen, ook al zou het maar 1 dag zijn, hoe leuker ik het vind.
Aline zei…
Zo dat is radicaal over je tekst schrijven, erg apart om te zien... en ik heb het inderdaad erg naar mijn zin, ik kan bijna niet wachten naar wat de anderen allemaal gemaakt hebben... en ik vind het schitterend om te zien...
Anoniem zei…
Dapper om over je teksten heen te plakken! Net of je je eigen teksten wilt verbergen.
Ik zou later nieuwsgierig zijn wat er ook al weer onder stond en proberen de plaatjes los te peuteren wat natuurlijk de boel beschadigt!
Marjan
Dagboekdingen zei…
Plakken over de tekst is eigenlijk een vorm van Journal Spilling, daar heb ik al eerder wel eens wat over geschreven. Hoewel het schrijven van een tekst ook echt wel een dagboekpagina is (voor mij) en dus geen "geleuter", heb ik niet zoiets van zonde of de wil het later nog eens willen lezen.

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…