woensdag 30 november 2011

wwjw: Waar wens jij structuur in aan te brengen?

Ik wens structuur aan te brengen in mijn agenda. Het klinkt eenvoudig en misschien is het dat ook wel, maar het feit blijft dat mijn eigen agenda vaak ondergeschikt is aan dat wat het dagelijks leven van me vraagt. En dus komt het schrijven voor Kriebels & Krabbels neer op gestolen uurtjes, loze momenten of vrije weekenden. In zorgeloze tijden is dat wel te doen, maar er moet niet even wat tegen zitten: zelf niet zo lekker in je vel zitten, ziekte van familieleden of een kind dat het even niet zo goed doet op school. Dan wordt mijn agenda geregeerd door de dingen van buitenaf. Dan zijn "lege" uurtjes ineens gevuld met afspraken die tussendoor moeten. Ik weet het, ik heb het zelf in de hand. Ik kan namelijk ook nee zeggen. Maar soms is het zoveel makkelijker om me te storten in de dagelijkse zorg dan tijd vrij te maken voor het ontwikkelen van bijvoorbeeld cursusmateriaal.

Mijn wens is dus: Ik zou standvastiger willen zijn als het gaat om mijn agenda.

(en ten gevolge van die agendaproblemen is er deze week dus geen collage)

dinsdag 29 november 2011

schriftjes

Notitieboeken kunnen best duur zijn, zeker als je er regelmatig eentje vol schrijft. Schriften zijn dan een veel goedkopere oplossing. Als je een keer wat anders zoekt dan de gebruikelijke schriften die je bij bijvoorbeeld Hema en V&D vindt, dan zou je eens op zoek moeten gaan naar schriften van Correspondances. De schriften met de kaften van Gaëlle Boissonnard zijn prachtig. Kijk hier of hier maar eens. Ik vond een paar van die schriften bij Ananda in Haarlem, maar ze zullen vast ook wel elders te koop zijn.

maandag 28 november 2011

Dagboek als spiegel

boek

De Nederlandse Bibliotheek Dienst schrijft over dit boek:
Velen van ons zijn ooit een dagboek begonnen, en er ook weer mee opgehouden. De auteur van dit boek, die zelf regelmatig cursussen geeft over dit onderwerp, probeert niet alleen het oude vuur weer aan te wakkeren, maar ze geeft ook ideeën. Van voorwaardenscheppend (schrijfmateriaal, plek, tijd en dergelijke) tot inhoudelijk (privacy, structuur). Je kunt ook met anderen samen schrijven, en er zijn vele soorten dagboeken. Tenslotte, wat doe je met je dagboek? Weggooien of nalaten als erfstuk? Dit boek is een inspirerende wegwijzer, bovendien leuk geillustreerd met cartooneske zwart-wittekeningen.

Mijn ervaring
Dagboek als spiegel verscheen in 2007 op de markt. Als je ooit de cursus Luisteren naar je pen hebt gedaan bij Shodo (Christine de Vries) of bij een van de gecertificeerde cursusleidsters dan zul je herkenning vinden in dit boek omdat het veel van de schrijfvormen aanbiedt die in de cursus ook aan bod komen. Het boek heeft als ondertitel Een handboek vol inspiratie en dat maakt het ook waar. Het geeft een ruime hoeveelheid oefeningen, informatie, citaten en ervaringen van cursisten weer. Het leest prettig en heeft een duidelijke indeling. Met de inhoudsopgave voor in het boek kun je snel naar oefenvormen bladeren. Het is jammer dat het boek geen index voor oefeningen of schrijfvormen heeft. Het boek ademt een hele andere sfeer dan het Schrijfpaleis van Saskia de Bruin. Saskia schrijft in haar Schrijfhandboek dat zij zichzelf beschouwt als een weelderige bloementuin en Christine meer als een Zentuin. Ik begrijp heel goed wat ze ermee bedoelt. In Dagboek als Spiegel staat in feite geen woord te veel of te weinig. Het straalt rust en schoonheid uit. Het ademt de sfeer die ik zo ken van de cursussen en workshops van Shodo.

Mijn boek zit nog vol met kleine post-its: fragmenten die ik regelmatig teruglees of opdrachten die me altijd weer aan het schrijven krijgen. De kaft vertoont de tekenen van regelmatig gebruik, maar op de een of andere manier voel ik me niet geroepen om in dit boek zelf te schrijven.

Zou ik het nu nog aanraden?
Als je een boek zoekt waarin je niet omkomt in de informatie of als je een beginnend dagboekschrijfster of -schrijver bent, dan is dit boek een aanrader. Het is m.i. echt een heel goed basisboek waarmee je meteen aan de slag kunt gaan.

vrijdag 25 november 2011

schilderen

uil

Na vele weken schilderen mochten de uilen eindelijk mee naar huis. Mijn "juf" had het al gezegd: de uilen kijken je overal na, waar je je ook in de ruimte bevindt. Nu het schilderij eindelijk thuis aan de muur hangt, voel ik dat ook zo. Iedere keer als ik de kamer in kom, moet ik glimlachen. De warme kleur en de uitdrukking van die gekke uilen geven me een goed gevoel. De boomstam kleurt trouwens prachtig mee met het licht door de bronskleurige verf die ik heb gebruikt.

Meer schilderijen zijn op Flickr te zien.

Acryl op canvas (60 x 80 cm)

donderdag 24 november 2011

opmerkelijk

Ken je dat? Je ziet onderweg iets en je denkt, dat moet ik thuis toch eens opschrijven. Bij mij zijn dat vaak dingen met kleding of schoenen. Soms zie je kleren waarvan je denkt dat ga ik nooit dragen. Om jezelf daarna maanden of zelfs jaren later in zo'n zelfde outfit te zien rondlopen.

Ik had dat vorig weekend. Zo'n moment van "dit ga ik echt nooit aantrekken". Ik fiets vanuit de stad naar huis: voor me 2 jongens van een jaar of 17 met Uggs. Opmerkelijk, maar het zal de leeftijd wel zijn is de eerste gedachte die bij me opkomt. Om daarna nog te denken dat het aan meisjes- of vrouwenvoeten eigenlijk ook niet echt mooi is, maar in ieder geval meer geaccepteerd (door mij). Op zaterdag loop ik mijn wekelijkse rondje aan de rand van de polder. Voor me: een man van rond de 30 in Adidastrainingspak en op Uggs. Ik weet het zeker, ik ga ze nooit aantrekken. Nee, echt niet.

(Maar vraag me het voor de zekerheid over een paar jaar nog maar eens een keer.)

woensdag 23 november 2011

wwjw: Welke deur wens jij te openen?

wwjw: deuren

Soms sta je op de drempel van iets. Je weet dat je verder moet, maar je weet nog niet welke spreekwoordelijke deur je zult kiezen. Ik schreef daar de afgelopen week over en blijf nog even staan, in de hoop dat mijn intuïtie me zal vertellen achter welke deur ik een kijkje wil nemen als het gaat om een nieuw thema voor Beelden van de Ziel.

En jij? Welke deuren wens jij te openen (of te sluiten)? Zet je link in de box hieronder:

dinsdag 22 november 2011

lekker luisteren

Sounds True heeft tal van interessante podcasts (zie lijst), maar ook interviews met schrijfgoeroes Julia Cameron en Natalie Goldberg. Er zijn ook andere interessante mensen zoals Clarissa Pinkola Estes, Caroline Myss, Ken Wilber en Jean Shinoda Bolen te horen. Als je de Engelse taal machtig bent, kun je deze interviews online beluisteren of downloaden.

Als je luisteren te moeilijk vindt, dan kun je verschillende interviews ook lezen (Engelstalig). Klik daarvoor op de link Read Transcript aan op de site van Sounds True.

maandag 21 november 2011

Schrijvend openbloeien in het schrijfpaleis

Op mijn oude weblog had ik een aantal boekrecensies staan over dagboekschrijven. Ik vind het de moeite waard om deze boeken nogmaals te bespreken, maar dan wel met het oog van nu. Waar mogelijk gebruik ik nog delen van oude recensies.



Wat schreef ik toen (in 2006)?
Wat mij betreft is dit HET boek voor dagboekschrijvers en -schrijfsters van 2006. Iedere bladzijde leest als een trein. Het is wild, staat vol inspiratie, wijsheden, vragen, oefeningen, aansporingen tot spelen en mooie stukken persoonlijke tekst. Of je het boek nu van voor naar achter leest of er hapsnap doorheen gaat, het boek leent zich voor elke manier van lezen. Maar wat misschien nog wel belangrijker is, het spoort je aan tot schrijven, onderzoeken, schatgraven, spelen en vals spelen. De persoonlijke teksten zijn in een ander lettertype gezet dan de basistekst. Het boek blijft daardoor goed leesbaar. Het geheel wordt geillustreerd door kleine tekeningen. Als ik nog geen dagboekschrijfster was, zou ik na het lezen in dit boek onmiddellijk zin krijgen om een leuk schrijfboekje en een lekkere pen te kopen.

Hoe kijk ik er nu op terug?
Ik herinner me de taart en de vreugdevolle schrijfster die met een doos vol boeken de cursusruimte in kwam. Ik herinner me de gretigheid waarmee wij, cursisten, het boek doorbladerden en meteen schrijfzin kregen. Van dit boek heb ik twee exemplaren in mijn kast staan. In het ene boek schrijf en kleur ik. Het is een boek om te bewonen. Het andere boek gebruik ik om mee te nemen als ik het met mensen over dagboekschrijven ga praten. Het boek is dusdanig opgezet dat je het als een heel programma kunt volgen, maar je kunt er ook hapsnap doorheen gaan. Dat laatste heb ik eigenlijk het meeste gedaan. Vooral het boek zomaar ergens openslaan en kijken waarover ik zou kunnen schrijven, daarvoor is dit boek echt ideaal. Er staan zoveel vragen en onderwerpen in dat er altijd wel eentje inspireert tot lekker schrijven. Informatie, ervaringen en oefeningen zijn goed van elkaar te onderscheiden, waardoor het boek overzichtelijk blijft. De tekeningen geven de speelsheid van het boek weer en zorgen voor prettige onderbrekingen. Nooit heb ik ze als teveel of te kinderlijk ervaren. Juist niet. Ze voegen wat mij betreft echt wat toe aan de sfeer van het boek.

Zou ik het boek nog steeds aanraden?
Zolang dit boek te koop is, zal ik het aan blijven raden. Het is speels, informatief en inspirerend. Een prachtige combinatie die niet in veel schrijfboeken te vinden is.

zondag 20 november 2011

wwjw: bijdrage van Karin


Mijn collage van deze week gaat over m'n garderobe, die ik wel wat speelser, stijlvoller, frivoler zou willen maken. "Elke dag een feestje", zoals de tekst ook zegt. De volgende keer als ik ga winkelen neem ik mijn frivole zelf mee om te bepalen wat ik kies.

vrijdag 18 november 2011

citaat

Leven betekent van de dingen gebruik maken,
 zich erover verheugen, 
maar ook ze te kunnen laten.

Willigis Jäger

(uit: Eeuwigheid in het nu)

donderdag 17 november 2011

dankbaarheidsdagboek app

Grattitude Journal for your positive thoughts (€ 0,79)

Deze App ziet er leuk uit en is geschikt voor de iPhone en de iPod Touch. De achtergronden van je dagelijkse lijstjes kun je aanpassen: er zijn  6 verschillende designs. Elk lijstje "schrijf" je op gelinieerd papier en daardoor heb je nog een beetje het gevoel dat het niet helemaal digitaal is. Je kunt aan je dankbaarheidslijstje één foto toevoegen en elke dag vind je er ook een mooie spreuk.

De foto haal je uit je eigen fotobibliotheek en voeg je aan je lijstje toe. Je kunt je dagboekje met een code beveiligen zodat niemand jouw lijstjes zomaar kan lezen. Maar de eerste regel blijft altijd zichtbaar. Wil je zeker weten dat iemand jouw schrijfsels niet ziet, zorg er dan voor dat jouw eerste regel tekst een standaardzin is. Daarnaast is het mogelijk om de verschillende logjes te exporteren via e-mail. Op die manier kun je dus ook nog op je eigen computer je lijstjes bewaren. Dit dankbaarheids- dagboekje is simpel en prettig in gebruik. De lay-out spreekt me aan en het lijkt me leuk om later nog eens doorheen te bladeren.

Dit schreef ik vorige maand in de nieuwsbrief. Inmiddels heb ik de app al een paar weken in gebruik. Ik ben er meer dan tevreden over. Het is ideaal om juist zo'n klein dankbaarheidsdagboekje digitaal bij te houden. Vooral het kunnen toevoegen van foto's vind ik echt een uitkomst. Bij het doorbladeren van mijn "boekje" geven juist die foto's er wat extra's aan. Het exporteren van de lijstjes is heel eenvoudig. Je kunt zelf bepalen welke tijdsperiodes je wilt versturen. De foto's komen niet mee (wat jammer is) en in de mail worden de lijstjes weergegeven als platte tekst. Dat komt de leesbaarheid niet altijd ten goede. De hoeveelheid sterren die je een dag gegeven hebt, komt ook mee in de mail.

Gebruik je zelf ook een mooie of prettige app voor het dagboekschrijven, laat het me weten of schrijf een gastrecensie.

woensdag 16 november 2011

wwjw: Wat wens je te vernieuwen?

Vorige week vroeg ik Wat wens je los te laten?. Vraag je deze week eens af wat je zou willen vernieuwen. Misschien laat je eerst iets los om het daarna vervolgens op een andere manier vast te pakken. Het zou zo maar kunnen.

groententas

Meer dan 10 jaar geleden belandde ik in het ziekenhuis. Op de een of andere manier was het een ommekeer. Ik besloot eindelijk voor de Odin-groententas te kiezen. Het een lijkt niets met het ander te maken te hebben, maar in mijn herinnering zijn beide zaken gekoppeld. Elke week haalde ik mijn tas bij Jan, de groentenman. Na een paar jaar kreeg Jan een andere baan en de groentenzaak was binnen de kortste keren over zijn nek. Jan bleek namelijk de bindende schakel te zijn tussen winkel en klanten. Zijn opvolgster had het gewoon niet in zich om gezellig met de klanten om te gaan. De Odintas bleef, het slagersechtpaar in het winkelcentrum had de taak van de tassen op zich genomen. Je groententas bij de slager halen was misschien even wennen, maar het aantal tassen groeide en groeide (en de band met de slagerij trouwens ook). De keuze voor de tas was trouwens meer ingegeven door het willen eten van andere groenten en willen eten met het seizoen, dan dat het een keuze was voor biologisch.

Zo'n twee jaar geleden knalde de C1000 er de ene na de andere vleesaanbieding uit. Vlees dat zo goedkoop was, het ging me zo tegenstaan. Ik vroeg me af hoe het zat met dierenwelzijn? Kun je eigenlijk voor zo'n prijs wel goed en diervriendelijk vlees produceren? En dus ging de knop om. Ik wist het zeker. Als ik in de toekomst vlees zou eten, dan zou ik voor in ieder geval vlees van de slager kiezen, die precies wist waar zijn vlees vandaan kwam. Na 1 januari 2010 heb ik nooit meer vlees bij de C1000 gekocht.

Nu sta ik opnieuw voor een keuze. De Odin heeft besloten om op ons afleverpunt geen tassen meer te leveren. Ga ik fietsen naar een ander afleverpunt om een tas te halen en dus met het seizoen mee te blijven eten? Of fiets ik naar de stad om daar mijn eigen "tas" samen te stellen, door al mijn groenten en fruit in de biologische super te kopen? Het zijn vragen waarop ik nog geen antwoord heb, maar die me aansporen opnieuw een keuze te maken.

Ik wens dus mijn visie op waar ik mijn eten koop te vernieuwen.

Wat wens jij te vernieuwen? Vul je link in de box in:

dinsdag 15 november 2011

Kunstenaar in jezelf - november 2011

Inspiratie die ik de laatste tijd voorbij zag komen.

Heb je ooit wel eens geluid getekend? Ik niet, maar het is een idee dat ik zeker een keer uit wil proberen. Kijk maar eens naar het geluid van regen.

Hoe maak je een verzameling kleine kunstwerkjes? Gail laat het je zien. Haar idee van een speciale spetterdoos is zeker een idee dat ik ga bewaren. Waarom ik er nooit aan gedacht heb is me een raadsel. Zo simpel.

Wist je dat je zelfs met knopen prachtige boekjes kunt maken? Kijk maar eens hier.

Allerlei verschillende Baboesjka's (Matroesjka's) in een art journal. Prachtig om te zien.

Een mooie informatieve site is het Juwelenboek. Je vindt er allerlei ideeën rond kleurrijke pagina's met prachtige voorbeelden. Ga dat zien!

Hoe je een gekochte agenda of dagboek echt helemaal tot je eigen boekje kunt maken, zie je op de foto's van Mandy van Kunstzinnig Dagboek. (klik de foto's een voor een aan)

Wil je gewoon een mooi plaatje of toch bergen inspiratie?

Of misschien toch een filmpje? Knipselkunst is altijd leuk om te bekijken. Maar je kunt je ook laten inspireren door deze video over ecoline in je art journal. Op het kanaal van Ilse Hobbelen vind je nog veel meer informatieve video's gewoon in het Nederlands.

maandag 14 november 2011

reflectie (12): ontwijken

Ooit werd me gevraagd waar ik nooit over zou kunnen schrijven. Overmoedig zei ik dat ik over alles kon schrijven. Ik kan ook over alles schrijven, maar ik heb gemerkt dat ik lang niet over alles schrijf. Er zijn onderwerpen die ik mijd. Er zijn onderwerpen waar ik simpelweg nog nooit aan gedacht heb om over te schrijven. Als het gaat om reflecteren helpt me dat inzicht om een enkele vraag te stellen aan mezelf. Het is een hele simpele vraag, maar wel een die heel confronterend kan zijn: Waar schrijf ik niet of nooit over?


Het is dus niet dezelfde vraag als bij reflectie (9). Daar gaat het om datgene dat je niet beschreef, maar wel meemaakte. Deze reflectievraag is veel meer gericht op onderwerpen en thema's die nooit aan bod komen omdat je ze vermijdt of omdat je er gewoon weg nog nooit over gedacht hebt om over te schrijven .

***

Dit is voorlopig het laatste logje over reflecteren. Vanaf volgende week vind je hier Mijn Boekenkast, waarin ik mijn schrijfboeken weer eens afstof en mijn visie erop deel.

zaterdag 12 november 2011

wwjw: bijdrage van Karin


Iedereen heeft zijn eigen weg te gaan, ik ook... Ik voel me soms gemakzuchtig en lui omdat mijn weg zo zonder problemen is. Maar is dat terecht? Is mijn pad ook niet zo door de keuze's die ik heb gemaakt...  Mijn keuze is om niet te werken in een baan buiten huis. ik voel me snel gestresst door zo'n vaste baan is gebleken. Ik word er niet gelukkig van. Door mijn (ons: H. & ik) wensenpakket op maat te houden is dit financieel ook mogelijk. Ik wil loslaten dat ik me daar minder door voel, zodat ik nog meer kan genieten van de tijd die ik 'over' heb zonder baan. Ik wil mezelf dat nog meer toestaan Ik ben niet slechts een geluksvogel - deze manier van leven is een bewuste keuze!

vrijdag 11 november 2011

Sint Maarten

Vandaag is het Sint Maarten. Ook hier in de wijk gaan de kinderen langs de deuren. Vorig jaar was er hevige regen en storm. Maar wonderbaarlijk genoeg hield toen om 18.15 uur de regen op en kon het "bedelen" gewoon van start. Dit jaar ziet het weer er beter uit. Geen skibroeken aan, gewoon een lekkere jas en genieten van de avondlucht. Ieder jaar weer geniet ik van de kleine groepjes kinderen die langs de deur komen. De voorpret als ik kinderstemmen hoor. De kleine lichtjes in de verte. Het geluid van rennende schoenen, het uitgelaten zingen. Maar vooral het gevoel van saamhorigheid. Een groot deel van het snoep verdwijnt in een trommeltje en er wordt later niet meer naar omgekeken. De activiteit is nog altijd leuker dan datgene wat er in de tas terecht komt, hoewel je dat niet zou denken als je de kinderen erover hoort praten.

Schrijf eens over het vieren van Sint Maarten. 
* Hoe vier(de) je het?
* Welke herinneringen heb je er aan?
* Wat deel(de) je uit?
* Welke liedjes worden er gezongen? Schrijf de tekst eens op.

donderdag 10 november 2011

innerlijk pelgrimeren (9)

Kilometerpaal 60 is inmiddels gepasseerd. Om half december aan te komen zoals ik gepland had, dat ga ik niet meer redden en dus richt ik mijn blik nu op begin februari. Als ik hetzelfde tempo aanhoud als nu, dan gaat dat vast wel lukken.

Terugkijkend op de eerste helft van de reis zie ik grote verschillen. De ene keer schrijf ik heel erg veel tussen alle kilometers (*). De andere keer volgen de kilometers elkaar in hoog tempo op. Omdat er bij het reflecteren maar weinig aandacht wordt besteed aan de tussenliggende teksten stelde ik Christine de Vries een vraag. De laatste weken trekt de onderwerpen (pleeg)moederschap en werk erg mijn aandacht. Het komt bijna niet voor op mijn kilometerpagina's, maar in de pagina's ertussen wel. Juist omdat het bij de reflectie nauwelijks aan bod komt, vroeg ik me af wat haar advies zou zijn. Ze antwoordde me dat ik dan kilometers over dat onderwerp zou kunnen schrijven. Dus: zet het onderwerp boven aan de bladzijde en schrijf alles op wat je erover weet. De oefeningen zou ik dan even kunnen laten voor wat ze zijn totdat ik het onderwerp voor mijn gevoel heb uitgediept. Een prachtig advies. Ik probeerde het uit...... maar het werkt niet voor mij. Mijn kilometers zijn meer de pagina's om lekker warm te draaien, om in het schrijven te komen. Maar het is een advies wat ik graag wil delen, misschien maak ik er iemand anders nog blij mee.

--

(*) Een kilometerpagina zou je kunnen vergelijken met een vorm van Ochtendpagina's (morning pages - Julia Cameron) schrijven. Je schrijft zonder te stoppen een hele A4 vol.

woensdag 9 november 2011

wwjw: Wat wens je los te laten?

Ooit las ik in het blad Jonas (dat helaas niet meer bestaat) een prachtige column over loslaten. Het kwam er op neer dat je altijd wel blaadjes uit bomen zag vallen, maar vrijwel nooit het loslaten zelf zag. Zo is het in het dagelijks leven denk ik ook. Je kunt een heleboel dingen hebben die je los zou willen laten, maar het eigenlijke moment waarop je een bepaald oordeel of proces hebt losgelaten, dat kun je meestal niet echt aanwijzen. Misschien is loslaten dan ook wel geen actie, maar meer een gevoel.

wwjw: loslaten beeld

Bij het voorbereiden van deze vraag schreef ik een pagina vol over loslaten en maakte ik een herfstcollage.

wwjw: loslaten tekst

Ik wens dus met vertrouwen te blijven loslaten. Wat wens jij? Deel je dagboekpagina, hersenspinsels, plak-en-schrijf of ander materiaal m.b.t. dit onderwerp. Vul je naam en je url in in de box hieronder.

dinsdag 8 november 2011

kind en dagboek

De herfstvakantie is alweer lang achter de rug, maar voor je het weet is het weer kerstvakantie. In dit artikel kun je lezen hoe je je kinderen kunt motiveren om in een dagboek te werken.

maandag 7 november 2011

reflectie (11): vooraf schrijven

Hoe goed zijn onze herinneringen? Een mooie manier om te observeren hoe onze herinneringen langzaam maar zeker veranderen is door vooraf te schrijven:

Voordat je gaat reflecteren (teruglezen en daarover schrijven), focus je je in gedachten op die periode van je leven. Vervolgens ga je een kleine tekst schrijven over die periode. Wat waren de hoogtepunten? Welke dalen kun je je herinneren? Wat komt er zoal boven? Lees daarna je dagboek eens door en kijk eens naar de tekst die je vooraf schreef. Herinner je je dingen die je eigenlijk helemaal niet beschreven hebt? Zijn je herinneringen anders dan hoe je het toen zag?

zaterdag 5 november 2011

wwjw: bijdrage van Karin


Ik wens het geduld om net als deze twee heren op een bankje te zitten. Niet voor een paar minuten om op iemand te wachten, niet met een boek, niet nadenkend over alles wat ik hierna nog moet doen. Nee, gewoon zitten en zijn. Dát geduld wens ik mezelf toe. Rustig zittend op een bankje, kijkend, ruikend, luisterend naar wat er om me heen allemaal is.... even in gesprek met iemand die voor een tijdje naast me komt zitten... af en toe even mijn ogen dicht...Het maakt niet uit waar ik ga zitten. Midden in de natuur, in de stilte; in een speeltuin met lachende en roepende kinderen; hier voor 't huis, kijkend naar de poes van de buren; midden in de stad met auto's en trams die voorbij komen met veel kabaal; alles is goed!En als 't buiten te koud is om op een bankje te zitten, dan kies ik de bank hierbinnen, met een goed boek en een warme trui aan!"

vrijdag 4 november 2011

chroniclebooks

Ik vond bij Juffies Warehouse in Haarlem mooie schrijfboekjes waaronder deze twee:

 en 

De een heb ik weggeven als kadootje aan een twaalfjarige die er superblij mee was. De ander houd ik zelf. Na meer dan een jaar lang schrijven in blanco boekjes, merk ik dat ik behoefte heb aan kleur. Niet de kleur die ik zelf aanbreng, maar de kleur die al in een boekje aanwezig is. Het linker notitieboek heeft gekleurde pagina's met ruitjes, lijnen en plaatjes van vogels. De rechter heeft witte gelinieerde pagina's met onderaan op elke pagina een rijtje bloemen. De boekjes worden uitgegeven door  Chroniclebooks, maar zijn o.a. ook te koop via de webwinkel van Juffies Warehouse.

donderdag 3 november 2011

smash book

O.k. het is een reclamefilmpje, maar daarom niet minder leuk om te zien: Smash book


Op YouTube zijn er nog meer video's te vinden over het smashbook. Bekijk deze tutorial (deel 1) en deel 2 maar eens. Of bezoek eens dit weblog.

Mocht je op zoek zijn naar zo'n Smash book, dan is het in Nederland te koop, maar het verzenden is duurder dan het boek zelf bij deze aanbieder. Hoe dat zit met andere aanbieders weet ik eigenlijk niet. Maar  het Scrapbook depot heeft een ruime keuze aan dit soort boeken. Kijk maar hier.

Het toeval wil dat ik gisteren bij Teesha Moore ook deze boeken voorbij zag komen. Leuk om te lezen.

woensdag 2 november 2011

wwjw: Waar wens jij van te genieten?

Soms heb ik het zo druk dat ik van genieten een bewuste handeling maak. In plaats van even snel mijn thee op te drinken, pak ik mijn glas met twee handen vast. Ik voel de warmte van het glas. Ik ruik de geur van de thee. Ik voel hoe de warme lucht langs mijn gezicht stroomt. En als ik een klein slokje neem, voel ik hoe de smaak van mijn Yogi Tea een beetje prikkelt op mijn tong. Dit alles bij elkaar duurt nog geen minuut, maar ik geniet. Door af en toe mijn thee op deze manier te drinken, kom ik tot rust. Ik doe wat ik aan het doen ben in plaats van te multitasken. Ik wens dan ook dat mijn theemomenten steeds langer mogen duren en steeds bewuster mogen zijn.

wwjw: genieten

Waar wens jij van te genieten? Plaats je naam en de url van jouw bijdrage in de onderstaande box. Meer lezen over de wwjw? Ga dan naar dit logje.

dinsdag 1 november 2011

Pen en Papier - november 2011

Oktober sloeg ik even over met de Pen en Papier, maar november kan natuurlijk niet anders starten met een lading nieuwe inspiratie!

Notitieboeken
Ik houd van variatie. Dus als ik een tijdje in een bepaald soort notitieboek heb geschreven, dan wil ik daarna graag wat anders. Op mijn zoektocht op het internet kwam ik de navulbare boeken van Mood tegen. Ze zien er prachtig uit. Bij deze webwinkel worden ze geleverd met gelinieerd papier. Hoewel er ook navullingen met blancopapier zijn, heb ik die nog niet in Nederland kunnen ontdekken. Het papier is overigens (bij navraag) wel erg dun: 70 grams. Dus niet echt geschikt voor vulpennen, stift en verf. Erg jammer! Biffybeans schreef er een mooie (engelstalige) recensie over die absoluut het lezen waard is.

Je kunt ook op zoek gaan naar een mooie omslag zoals deze omslag van vilt bijvoorbeeld.

Andere leuke notitieboeken:
* Colorique laundry (zie ook hier)
* Een nostalgisch notitieboek
* Kijk eens bij Nils en Olle of bij Mies en Moos
* Een prachtig boek van Papaya
* Een verzameling
Of kijk eens naar dit bijzondere "notitieblokje".

Af en toe kijk ik wel eens op Writersplaza. Daar werd ik deze keer aangenaam verrast omdat er een hele rubriek met dagboeken met een slot op de site staat. Er zijn boeken met prachtige omslagen of juist wat meer simpel zoals deze. Terwijl deze boekjes me meer aan het schrijven in mijn kinderjaren doen denken. Kortom voor elk wat wils ook als het gaat om een gesloten dagboek!

Zelf doen
* Prachtige foto's van zelfgemaakte boekjes vond ik hier. Het is zeker de moeite waard om deze site eens wat verder uit te diepen als je er tijd voor hebt. Er is van alles te vinden zoals bijvoorbeeld een boekenlegger, enveloppen of een zigzagboekje om zelf te maken.
* Voor een voorbeeld voor een klein zelfmaakboekje surf je naar deze site.
* Heb je een saai notitieboek, versier de kaft dan eens. Kijk hier hoe je dat kunt doen.

Zelfmaak kadootje
Een geweldig leuk kadootje om te maken (en te geven). Wat je nodig hebt is: lint, paperclips, een schaar en een naaimachine. Ook als je geen Zweeds leest, is deze tutorial prima te ontcijferen.

Uitgelicht
Een tijd geleden schreef ik over One line a day (overigens niet meer online bij Bruna te koop, maar wel via de webwinkel van Juffies Warehous (of in de winkel zelf)). Eigenlijk kun je dit ook zelf maken. Niet in gebonden vorm van een boekje, maar wel als los kaartensysteem. Kijk maar eens naar deze twee sites: het origineel en het antwoord.

Schrijven
Inspirerende logjes zijn te vinden bij Sigrid van Iersel (Ideeënmaker). Lees deze over schrijven maar eens. Of neem anders eens een kijkje bij de oefeningen van Margreet Schouwenaar.

Penhouder
Tot slot nog aandacht voor de penhouder. Notitieboeken zoals Conceptum hebben zo'n mooi elastiekje om je pen in te doen. Heel handig. Maar wist je ook dat die penhouders ook los te koop zijn? Je vindt ze op Writersplaza in het zwart, maar ook in kleur.