maandag 28 november 2011

Dagboek als spiegel

boek

De Nederlandse Bibliotheek Dienst schrijft over dit boek:
Velen van ons zijn ooit een dagboek begonnen, en er ook weer mee opgehouden. De auteur van dit boek, die zelf regelmatig cursussen geeft over dit onderwerp, probeert niet alleen het oude vuur weer aan te wakkeren, maar ze geeft ook idee├źn. Van voorwaardenscheppend (schrijfmateriaal, plek, tijd en dergelijke) tot inhoudelijk (privacy, structuur). Je kunt ook met anderen samen schrijven, en er zijn vele soorten dagboeken. Tenslotte, wat doe je met je dagboek? Weggooien of nalaten als erfstuk? Dit boek is een inspirerende wegwijzer, bovendien leuk geillustreerd met cartooneske zwart-wittekeningen.

Mijn ervaring
Dagboek als spiegel verscheen in 2007 op de markt. Als je ooit de cursus Luisteren naar je pen hebt gedaan bij Shodo (Christine de Vries) of bij een van de gecertificeerde cursusleidsters dan zul je herkenning vinden in dit boek omdat het veel van de schrijfvormen aanbiedt die in de cursus ook aan bod komen. Het boek heeft als ondertitel Een handboek vol inspiratie en dat maakt het ook waar. Het geeft een ruime hoeveelheid oefeningen, informatie, citaten en ervaringen van cursisten weer. Het leest prettig en heeft een duidelijke indeling. Met de inhoudsopgave voor in het boek kun je snel naar oefenvormen bladeren. Het is jammer dat het boek geen index voor oefeningen of schrijfvormen heeft. Het boek ademt een hele andere sfeer dan het Schrijfpaleis van Saskia de Bruin. Saskia schrijft in haar Schrijfhandboek dat zij zichzelf beschouwt als een weelderige bloementuin en Christine meer als een Zentuin. Ik begrijp heel goed wat ze ermee bedoelt. In Dagboek als Spiegel staat in feite geen woord te veel of te weinig. Het straalt rust en schoonheid uit. Het ademt de sfeer die ik zo ken van de cursussen en workshops van Shodo.

Mijn boek zit nog vol met kleine post-its: fragmenten die ik regelmatig teruglees of opdrachten die me altijd weer aan het schrijven krijgen. De kaft vertoont de tekenen van regelmatig gebruik, maar op de een of andere manier voel ik me niet geroepen om in dit boek zelf te schrijven.

Zou ik het nu nog aanraden?
Als je een boek zoekt waarin je niet omkomt in de informatie of als je een beginnend dagboekschrijfster of -schrijver bent, dan is dit boek een aanrader. Het is m.i. echt een heel goed basisboek waarmee je meteen aan de slag kunt gaan.

1 opmerking:

Anoniem zei

Ik heb beide boeken gelezen en ben het helemaal eens met de vergelijking van de bloementuin en het zenoaleis. Zelf vind ik het boek van Christine de Vries prettiger omdat het voor mij persoonlijk aanvoelt alsof er meer ruimte voor mij is. Het boek biedt lucht. Het boek van Saskia de Bruin is veel, overweldigend, alles. Dat stond me er een beetje in tegen. Ik voelde me door Christines boek ook meer geleid en dat vond ik erg prettig.
Anouschka