donderdag 10 november 2011

innerlijk pelgrimeren (9)

Kilometerpaal 60 is inmiddels gepasseerd. Om half december aan te komen zoals ik gepland had, dat ga ik niet meer redden en dus richt ik mijn blik nu op begin februari. Als ik hetzelfde tempo aanhoud als nu, dan gaat dat vast wel lukken.

Terugkijkend op de eerste helft van de reis zie ik grote verschillen. De ene keer schrijf ik heel erg veel tussen alle kilometers (*). De andere keer volgen de kilometers elkaar in hoog tempo op. Omdat er bij het reflecteren maar weinig aandacht wordt besteed aan de tussenliggende teksten stelde ik Christine de Vries een vraag. De laatste weken trekt de onderwerpen (pleeg)moederschap en werk erg mijn aandacht. Het komt bijna niet voor op mijn kilometerpagina's, maar in de pagina's ertussen wel. Juist omdat het bij de reflectie nauwelijks aan bod komt, vroeg ik me af wat haar advies zou zijn. Ze antwoordde me dat ik dan kilometers over dat onderwerp zou kunnen schrijven. Dus: zet het onderwerp boven aan de bladzijde en schrijf alles op wat je erover weet. De oefeningen zou ik dan even kunnen laten voor wat ze zijn totdat ik het onderwerp voor mijn gevoel heb uitgediept. Een prachtig advies. Ik probeerde het uit...... maar het werkt niet voor mij. Mijn kilometers zijn meer de pagina's om lekker warm te draaien, om in het schrijven te komen. Maar het is een advies wat ik graag wil delen, misschien maak ik er iemand anders nog blij mee.

--

(*) Een kilometerpagina zou je kunnen vergelijken met een vorm van Ochtendpagina's (morning pages - Julia Cameron) schrijven. Je schrijft zonder te stoppen een hele A4 vol.

Geen opmerkingen: