zaterdag 12 november 2011

wwjw: bijdrage van Karin


Iedereen heeft zijn eigen weg te gaan, ik ook... Ik voel me soms gemakzuchtig en lui omdat mijn weg zo zonder problemen is. Maar is dat terecht? Is mijn pad ook niet zo door de keuze's die ik heb gemaakt...  Mijn keuze is om niet te werken in een baan buiten huis. ik voel me snel gestresst door zo'n vaste baan is gebleken. Ik word er niet gelukkig van. Door mijn (ons: H. & ik) wensenpakket op maat te houden is dit financieel ook mogelijk. Ik wil loslaten dat ik me daar minder door voel, zodat ik nog meer kan genieten van de tijd die ik 'over' heb zonder baan. Ik wil mezelf dat nog meer toestaan Ik ben niet slechts een geluksvogel - deze manier van leven is een bewuste keuze!

2 opmerkingen:

Kriebels en Krabbels zei

Met jouw bijdrage zet je me aan het denken over de dualiteit van nutteloos en zinvol. Wat nutteloos of zinvol is, is voor iedereen anders. Je hart volgen in een keuze en dat in overleg met je eigen gezin kunnen doen, daar gaat het m.i. toch om. Maar ergens loert de druk van de overtuiging dat vrouwen buitenshuis (in dienstverband) moeten werken als een hongerige panter, die klaar staat om ook mij te bespringen. Juist in de media krijgt die panter zo'n hard stemgeluid dat ik mijn innerlijke stem haast niet meer kan horen.

Ik wens je oprecht rust in deze keuze toe!

Aline zei

@Karin, wat een ontzettend mooie bijdrage, vind het mooi de eenvoudigheid van een plaatje, en daar dan een weg naar, om heen, daar de woorden in te schrijven...

Hier werkt mijn vriend van uit huis, en zelf kan ik ook door een bewuste keuze twee ochtenden werken, de post wordt bij mij thuis bezorgd, ik sorteer het en de volgende ochtend breng breng ik het bij de mensen... ik zou inderdaad meer kunnen werken, maar het is niet nodig, wij zijn tevreden met wat hebben, en hoe we leven... en dat laatste is belangrijk... ;)