Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit december, 2011 weergeven

mooi initiatief

Ik kreeg vandaag een nieuwsflits van de Papieren Spiegel. Een berichtje dat ik graag met jullie wil delen, want wanneer je je tussen kerst en nieuwjaar aanmeldt voor haar winterse Schrijfkriebels, doneert Sarine het hele cursusbedrag aan KWF kankerbestrijding. Lees maar hier.

blogvakantie

fijne kerstdagen en een goed 2012 toegewenst

(Op 9 januari ben ik weer terug. Tot die tijd ga ik genieten van de kerstvakantie.)

het woord voor volgend jaar

In het eerste jaar van de Tiki speelde iemand mij de woorden 't klopt toe. Het werd ondersteund met een hand op het hart, maar het ging niet over het fysieke hart, dat snapte ik wel. In 2011 startte met het hartenproject op Beelden van de Ziel om toch bij dat hart te kunnen blijven. Hoe verder ik het jaar door reisde, hoe meer ik voelde dat 't klopt voor mij. Ik heb de juiste weg gevonden, ik volg mijn hart. Soms al zichtbaar, andere dingen moeten nog gezaaid worden. Het woord voor volgend jaar heb ik ook al gekregen. Ik hou het nog even geheim zodat het zich in alle rust kan ontwikkelen.

Heb jij al een woord of een kleine zin voor 2012? Ga de komende dagen eens goed luisteren naar wat andere mensen tegen je zeggen. Wie raakt jou met welke woorden? Welke woorden wil je het komende jaar met je mee dragen? Welk woord of welke woorden zijn een prachtig item om op te focussen?

omdat het zo mooi is...

889 Wicked Game

Het is niet de tekst die het voor mij doet, maar de muziek. De jankerige gitaar brengt me terug naar het eerste huis dat we kochten: een premie A-koopwoning op nog geen 500 meter van ons flatje vandaan. Het huis dat we grotendeels inrichtten met spullen van Lundia en Ikea. Het huis waar we genoten van de tuin, die we vanaf niets helemaal zelf opbouwden. Het huis waar de winkels zo dichtbij waren en waar toekomstdromen werden gesmeed. Het huis waar we vol verwachting waren op wat er komen ging. Maar ook het huis waar we onze afgekeurde sheltie cavia Floyd (zusje van Pink) begraven hebben. Het huis waar wij op een gegeven moment nog de laatste eerste bewoners waren omdat heel het rijtje geld rook en het huis met veel overwaarde verkocht. Het huis waar we politieagenten met getrokken dienstwapen over de galerij van de tegenoverliggende flat zagen rennen. Het huis waar in de periode rond oudjaar de brandweer tig keer de containers kwam blussen. Het huis dat we achterlieten aan nieuwe bewo…

slotkilometers

De laatste kilometers zijn aangebroken. Als slotexcursie had ik het cursusweekend in het Lioba uitgekozen. Een prachtige omgeving om in de stilte te kunnen zijn en goed te luisteren naar de fluisteringen van mijn hart. Soms waren het bekende woorden en beelden die opkwamen. Maar er was ook een diepe duik onder alle bekende verlangens. Ineens was daar het verlangen dat ik niet wilde zien, maar nu toch eindelijk wel zag. Ik heb het vol in mijn hart gesloten en laat het daar even rusten. Als het tijd wordt om te zaaien, zal het zeker een stukje vruchtbare grond krijgen. Het is mooi om dat zo in de laatste kilometers tegen te komen. Het voelt als de bekroning van zoveel maanden schrijven. Een reis waarin ik pagina na pagina vulde met groene of blauwe inkt. Een reis waarin ik soms met weerzin mijn boek pakte en verlangde naar een klein gezellig schriftje. Een reis die ik afgemaakt heb in tegenstelling tot andere "schriftelijke" cursussen, waarbij ik vaak halverwege het spoor bijs…

Het Schrijfhandboek

In september 2010 schreef ik in de nieuwsbrief een boekrecensie over het Schrijfhandboek van Saskia de Bruin.

In de zomer kwam het nieuwste boek van Saskia de Bruin uit: Het Schrijfhandboek - over creatief, reflectief, expressief en therapeutisch schrijven. Het heeft de vertrouwde vorm van twee kolommen tekst per pagina (voor wie “het Schrijfpaleis” al kent). De bladspiegel is daardoor rustig en je hebt niet het gevoel overvallen te worden door enorme lappen tekst. Dat laatste wordt ook voorkomen doordat de teksten regelmatig in kleine stukken zijn verdeeld. Daardoor kun je het makkelijk even wegleggen en later weer eens ter hand nemen. Het boek bevat 316 pagina’s en heeft een dikke kaft. Als je in je achterhoofd houdt dat je dit boek als naslagwerk kunt gebruiken is dat laatste dus een zeer goede keuze geweest. Bij regelmatig gebruik zal het boek er lang mooi uit blijven zien. Achterin is een indexlijst opgenomen zodat je snel bepaalde schrijfvormen kunt terugvinden. Wat mij betreft h…

1680: I'm every woman

september 2011 De taart staat klaar. De thee is gezet en straks is er met een druk op de knop ook koffie voor wie dat wil. Mijn iPod staat op te laden en de muziek speelt. Als Chaka Kahn begint te zingen, ga het volume op 17. Lekker zingen en dansen. De jongste telg komt de keuken binnen en ziet het allemaal eens aan. Met wat aanmoediging komt er beweging in het lijfje, maar niemand mag kijken, zegt ze. Ik sluit de keukendeur en samen swingen we erop los. En als ik op een onbewaakt ogenblik naar buiten kijk zie ik mijn ouders over het tuinpad lopen. Mijn moeder lacht. Bij binnenkomst vraag ik haar met een dikke knipoog of ze iets gezien heeft. Ze begrijpt de hint en zegt: "Nee, ik heb niets gezien." De jongste telg is 'm inmiddels gesmeerd naar de achtertuin.
Beelden van de ziel Het nieuwe thema voor 2012 op Beelden van de Ziel is bekend: I'm every woman
(Hella Kuipers van Heldinne's Reis is gestart met de #schrijftop2000. Doe jij ook mee?)

389 Fast Car

1985  Live Aid
Elke zomervakantie werkte ik drie weken bij de plaatselijke Vakantie Aktiviteiten. Drie weken lang werden daar van maandag tot en met vrijdag leuke dingen georganiseerd voor kinderen van de basisschool: creatieve dingen zoals bloemschikken en theater, maar ook sport & spel, uitjes naar de duinen, maar vooral heel veel buiten zijn en bijvoorbeeld spelen met skippyballen, scheppen, stelten en voetballen.  Er zijn warme herinneringen aan de tijd van assistent en hoofdleiding zijn: trekdrop met koffie als ontbijt (je bedenkt het niet, maar ja als er niets anders voor handen is...), geld tellen, omroepen, stencillen. Maar vooral de groep waarmee je nauw samenwerkte. In de weekenden moest de "tent" waar alle spullen opgeslagen werden bewaakt worden. De beurten werden verdeeld, maar op de een of andere manier waren er sommige weekenden altijd meer mensen aanwezig dan afgesproken was. Zo ook die ene zaterdag.  Live Aid zou uitgezonden worden en dus zaten we met fl…

1598 Long train running

Winter 2010
Na de winter van 2009 bestaat ook de winter van 2010 uit sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. Feestjes worden halve feestjes omdat gasten van ver wegblijven. Op school worden er geen te laat briefjes uitgedeeld. Men is al blij dat er leerlingen komen. En dan is het kerstvakantie. Het begin van de top 2000. Manlief is vrij en ik besluit om even lopend naar het grote winkelcentrum te gaan. Op de wc kijk ik naar de planning van de nummers die nog moeten komen. Ik sluit het radiosnoertje op mijn iPod Nano aan zodat ik niets hoef te missen van al die mooie nummers. Eenmaal de wijk een beetje uit, worden de stoepen meer en meer begaanbaar. Voorbij het buurthuis is een pad gemaakt. Een zwart lint van ongeveer 3 voeten breed onderbreekt de witte wereld. Zodra de Doobie Brothers inzetten, versnelt mijn pas en word ik lekker warm. De zonnige muziek is voor eeuwig verbonden met de winterse aanblik van 2010.

(Hella Kuipers van Heldinne's Reis is gestart met de #schrijftop2000. Doe ji…

A Walk Between Heaven and Earth

A Walk Between Heaven and Earth is geschreven door Burghild Nina Holzer. Het boek is besproken in de nieuwsbrief van januari 2010.


In feite is dit al een “oud” boek. Het verscheen in mei 1994, maar is nog steeds te koop. De schrijfster komt van origine uit Oostenrijk, maar is nu woonachtig in de Verenigde Staten waar zij o.a. les geeft in creatief schrijven. Dit boek is geen schrijfboek vol oefeningen en handvaten. Fragmenten van het persoonlijke leven van de schrijfster, tips en ervaringen uit haar schrijfklassen en stukjes tekst over persoonlijke ontwikkeling vormen samen een mooi boekje waarin het toch min of meer centraal staat. Het is bovendien in de vorm van een dagboek geschreven. Korte en lange teksten wisselen elkaar af. Het is juist die afwisseling (in onderwerpen en tekstlengte) die het aantrekkelijk maakt, maar daardoor kun je als lezer ook vrede hebben met het feit dat sommige persoonlijke dingen niet uitgediept worden, terwijl je daar misschien wel heel erg nieuwsgierig n…

1038 Forbidden Colours

Vol ontzag keek ik iedere training weer naar de jongens en meisjes van het eerste. Shuttles vlogen hard over en weer. Iedere klap was hoorbaar al dan niet begeleid door het gepiep van sportschoenen. Dubbels leken altijd van elkaar te weten waar de ander stond. Zij stonden al te spelen als wij nog rondjes moesten rennen door de sporthal onder leiding van de pa van J. (die voetbalcoach was). Niet aanstellen, doorrennen was zijn devies of je nu nog wel kon of niet meer. Ongetwijfeld goed voor de conditie, maar ik vond het drie keer niks. Laat mij maar lekker badmintonnen, dan doe ik daar wel mijn conditie op. Maar naarmate de jaren vorderden klom ik op van het ene team naar het andere team. Toen ik op een gegeven moment reservedame was voor het eerste leerde ik M. kennen. Ze zat bij een enkele les bij mij in de klas, maar veel contact hadden we niet. Doordat we regelmatig moesten dubbelen, spraken we elkaar meer en meer. En zo kwam het dat we samen huiswerk gingen maken. Ze woonde in ee…

177 Bloasmuziek

Het is makkelijk om bij deze muziek weg te dromen naar vakanties in Limburg, maar als ik dit nummer hoor gaan mijn gedachten in eerste instantie uit naar een fietsvakantie in Oostenrijk door de Salzkammergut. Vrijwel de hele vakantie hadden we prachtig weer. We genoten van het prachtige landschap en waanden ons soms in de Sound of Music. Het beeld dat nog eens versterkt werd door op zondagochtend wakker te worden en ergens in de verte de plaatselijke kapel te horen spelen. Na het ontbijt de koffer weer inpakken en afleveren bij de receptie. Wij stapten op de fiets richting pont. Het hotel zorgde voor het bagagevervoer naar het volgende hotel.
Een paar dagen later zouden we weer met allerlei pontjes over kunnen varen. De eerste pont vonden we al snel. Wachtend op de veerboot zag ik hoe de zwanen hun kop onder water staken. Het water was glashelder en de halzen leken wel slangen. Maar de andere bootjes... hoe we ook zochten, geen enkele pont te zien. En dus werd het trappen geblazen: d…

wwjw: Voor wie of wat wens jij een kaarsje aan te steken?

Vul je link in in de onderstaande box.

(vanaf 11 januari 2012 weer een nieuwe WWJW)

Old Friend from Far Away

Old Friend from Far Away - The practice of Writing Memoir is een boek van Natalie Goldberg. Het verscheen in 2007 en is nog steeds te koop. In de nieuwsbrief van juni 2009 schreef ik het volgende.


Echt heel nieuw is dit boek niet meer. De eerste druk verscheen in 2007. Het thema is het schrijven van memoires. Maar anders dan het schrijven van je levensverhaal in chronologische volgorde rust dit boek juist op de manieren om herinneringen boven te krijgen. Hierdoor ontstaat er als het ware een berg teksten over allerlei delen van het leven. In het boek worden stukken tekst gecombineerd met schrijfopdrachten. Soms zitten die opdrachten verstopt in de tekst, soms staat er een enkele opdracht op een pagina. Er zitten verrassende onderwerpen tussen zoals schrijf in 10 minuten alles wat je weet over aardappelpuree of ijs. Dit soort opdrachten leveren, denk ik, meer originele herinneringen op dan de gebruikelijke lijstjes met scholen, werkplekken, familie-uitjes of vakanties.
Natalie Goldberg z…

210 Roxanne

Ze zat in de middelste rij van het klaslokaal. Zwart lang haar, een prachtig gaaf gezicht en altijd in het roze. Het bezorgde haar de naam Pink Panther. Of ze het heeft geweten, weet ik eigenlijk niet, maar dat ze anders was, was wel duidelijk. Al snel vormde zich een groepje om haar heen met meisjes die net zo als zij "alternatief" waren. De gesprekken gingen meer over jongens en muziek dan over dat wat in de agenda terecht moest komen. Muziek waar ik nooit van gehoord had en jongens die voor mij altijd onbereikbaar zouden blijven. Zij, het mooiste meisje uit IIB, kreeg verkering met de populairste jongen uit IIA. De jongen die wel wat weg had van Sting: blond, lang en de haren in een vergelijkbaar kapsel. De muziek kon ik destijds niet waarderen. Het zat te veel aan een groepje vast waar ik niet bij wilde horen. Soms vraag ik me af hoe het haar verder is vergaan. Aan het eind van het schooljaar verhuisde ze.

En hoewel het nummer al door vele artiesten gecoverd is, blijf i…

167 California Dreaming

In de platenkast, vroeger thuis, stonden lp's van artiesten zoals Brenda Lee, Engelbert Humperdinck, Simon and Garfunkel en natuurlijk ook The Mamas and The Papas. Hoewel ik die muziek ongetwijfeld thuis al talloze keren heb gehoord, is mijn herinnering aan dit nummer niet aan thuis gekoppeld maar aan mijn studietijd.

Rotterdam, 1985/1986
Elke schooldag reed ik op mijn racefiets van mijn woonplaats naar de opleiding logopedie in Rotterdam, destijds nog gevestigd in een oude school in Hilligersberg. Hoewel mijn medestudenten meestal of met de tram of met de auto kwamen, deed ik het op de fiets. Dik een uur fietsen heen en weer een uur fietsen terug. Het gaf me de ruimte om alles wat te laten bezinken na een inspannende dag. Want dagen waren het: 's morgens om 9 uur beginnen en les tot 17 uur. Heel wat anders dan de lesuren van tegenwoordig. Naast vakken zoals anatomie, fysiologie, audiologie en neurologie stond er ook muziek op het programma. Het leren herkennen van kwarten, te…

herfstpagina

Op de hoek, waar de straat eindigt in een voetpad vind ik bladeren in de mooiste kleuren. Na een paar weken drogen zijn de kleuren wat verbleekt, maar nog steeds mooi genoeg om er een herfstpagina mee te maken.

kinderfeestjes

Ik las een artikel over Willemijn Soer en werd getroffen door haar uitspraak "Je hoeft met drie- en vierjarigen niet naar de Efteling. De zandbak is groot genoeg." Aansluiten bij de wereld van een kind is lang niet altijd even makkelijk. Het is ook loslaten van je eigen idee├źn. Zo herinner ik me een kinderfeestje van een paar jaar geleden. We hadden van alles verzonnen om er een leuke ochtend van te maken, maar na het versieren van de cakejes dachten de feestgangers heel anders over ons programma. Samen spelletjes doen? Ze wilden gewoon spelen met het speelgoed dat in onze speelgoedkast stond: een poppenhuis, de duplotrein, de lego en de knikkerbaan. In de loop van de jaren veranderde het groepje feestvierders af en toe, maar er is een zekere "harde" kern. En die weten het: Er is leuk speelgoed en daar moet ook even mee gespeeld worden. De speurtocht en de pannenkoeken kunnen best wel even wachten. We proberen nog altijd rekening te houden met deze wens. Het is moo…