Doorgaan naar hoofdcontent

Old Friend from Far Away

Old Friend from Far Away - The practice of Writing Memoir is een boek van Natalie Goldberg. Het verscheen in 2007 en is nog steeds te koop. In de nieuwsbrief van juni 2009 schreef ik het volgende.


Echt heel nieuw is dit boek niet meer. De eerste druk verscheen in 2007. Het thema is het schrijven van memoires. Maar anders dan het schrijven van je levensverhaal in chronologische volgorde rust dit boek juist op de manieren om herinneringen boven te krijgen. Hierdoor ontstaat er als het ware een berg teksten over allerlei delen van het leven. In het boek worden stukken tekst gecombineerd met schrijfopdrachten. Soms zitten die opdrachten verstopt in de tekst, soms staat er een enkele opdracht op een pagina. Er zitten verrassende onderwerpen tussen zoals schrijf in 10 minuten alles wat je weet over aardappelpuree of ijs. Dit soort opdrachten leveren, denk ik, meer originele herinneringen op dan de gebruikelijke lijstjes met scholen, werkplekken, familie-uitjes of vakanties.
Natalie Goldberg zet je aan tot het regelmatig gebruik van de 10 minuten sprints, maar stimuleert je ook tot het gebruik van je zintuigen. Qua schrijfoefeningen is er niet heel erg veel nieuws te vinden in dit boek. Het zijn de schrijfonderwerpen en de uitstapjes naar meditatie, literatuur, die het boek (voor mij) aantrekkelijk maken. 
Is dit boek het aanschaffen waard? Als je graag leest over schrijven en je wilt aangemoedigd worden om de daad bij het woord te voegen, dan is het een aanrader. De stijl van schrijven en de leuke voorbeelden spreken mij aan. Wat ik jammer vind is dat het boek zo’n goedkope uitstraling heeft, terwijl de prijs best pittig is (23 euro). De katernen zijn niet netjes gesneden en het papier is van dat goedkope “krantenpapier” dat je vaker in Amerikaanse boeken of goedkope pockets tegenkomt. Als je er een post-it op plakt en die vervolgens weer verwijderd zie je dat het papier blijft haken (en dus licht beschadigd wordt). Het papier kreukelt snel en het boek zal er daardoor al snel stukgelezen uitzien. Bovendien bladert het niet lekker waardoor het minder geschikt is om het zomaar op een pagina open te slaan voor het gebruik van toeval. Mijn conclusie is dus dat het inhoudelijk een lekker leesbaar en inspirerend boek is, maar dat ik een betere papierkwaliteit had verwacht voor dit toch niet echt goedkope boek.

Zou ik het boek nu nog aanraden?
Dit is een boek dat ik af en toe uit de kast pak als ik even niets weet om over te schrijven. Wanneer ik het boek opensla en lees, moet ik glimlachen. De manier waarop Natalie Goldberg me aanspoort, vind ik inspirerend. Wat vind jij van "Tell me about a clock you've looked at a lot. Go. Ten minutes." of van "What was missing? Go. Ten minutes."? Krijg je ook niet onmiddellijk zin om met pen en papier aan de slag te gaan? Ik wel. Het boek levert tal van onderwerpen op die soms wat uitgebreider beschreven zijn en soms (net als de voorbeelden hierboven) maar uit een paar kleine zinnen bestaan. Als ik het boek niet meer had, zou ik het zeker nog een keer aanschaffen. Het is geen boek dat je perse moet hebben, maar wel een fijne inspiratiebron.

Reacties

Ik zie dat bij Bol een exemplaar kan worden aangeschafd voor 14,99 euro. Scheelt toch weer.
Voor mij een reden om het daar te kopen. Zeker zoals je schrijft dat het een goedkoop uitziende versie is.
Dagboekdingen zei…
Dat zal dan de versie met de slappe kaft zijn, denk ik.
Ik houd je op de hoogte.

Populaire posts van deze blog

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…