maandag 12 december 2011

A Walk Between Heaven and Earth

A Walk Between Heaven and Earth is geschreven door Burghild Nina Holzer. Het boek is besproken in de nieuwsbrief van januari 2010.


In feite is dit al een “oud” boek. Het verscheen in mei 1994, maar is nog steeds te koop. De schrijfster komt van origine uit Oostenrijk, maar is nu woonachtig in de Verenigde Staten waar zij o.a. les geeft in creatief schrijven. Dit boek is geen schrijfboek vol oefeningen en handvaten. Fragmenten van het persoonlijke leven van de schrijfster, tips en ervaringen uit haar schrijfklassen en stukjes tekst over persoonlijke ontwikkeling vormen samen een mooi boekje waarin het toch min of meer centraal staat. Het is bovendien in de vorm van een dagboek geschreven. Korte en lange teksten wisselen elkaar af. Het is juist die afwisseling (in onderwerpen en tekstlengte) die het aantrekkelijk maakt, maar daardoor kun je als lezer ook vrede hebben met het feit dat sommige persoonlijke dingen niet uitgediept worden, terwijl je daar misschien wel heel erg nieuwsgierig naar bent. Holzer heeft (net als Natalie Goldberg) duidelijk affiniteit met het Boeddhisme: in dit geval met Thich Nath Hahn en loopmeditatie. Die aspecten worden, zeker in het begin van het boek, regelmatig aan het schrijven gerelateerd, maar nergens is het overheersend aanwezig. Het is een prettig leesbaar (engelstalig) boek. In dit boek geen adviezen voor het gebruik van de keukenwekker, vloeiend schrijven of de schrijfsprint. De invloed van zowel Goldberg als Cameron is in dit boek nog niet aanwezig en daardoor eigenlijk ook een verademing, want de meeste “schrijfgoeroes” van het laatste decennium gebruiken juist die adviezen als basis. Voor mij is dit een boek dat absoluut een plekje krijgt in de verzameling boeken over schrijven.

Hoe kijk ik op dit boek terug?
Heel af en toe sla ik dit boek nog eens open. De zinnen die ik met een roze pen heb gemarkeerd spreken me nog steeds aan, maar leveren me geen echte schrijfinspiratie op, maar ze zetten me wel weer aan het denken. Het is een dierbaar boekje dat een plekje verdient in mijn boekenkast omdat het iets laat zien over het lesgeven over dagboekschrijven. De vorm waarin het boek gegoten is, een dagboek, wat natuurlijk ook weer een prachtige vondst is.

Zou ik het boek aanraden?
Nee, het is geen echte aanrader. Leuk voor verzamelaars, maar het is geen boek dat inspireert tot het pakken van pen en papier.

Geen opmerkingen: