dinsdag 24 januari 2012

een woord (2)

Mijn woord (eigenlijk 2) voor dit jaar is erbij blijven. En wat is het soms toch moeilijk om ergens bij te blijven. Het is zoveel makkelijker om de inwendige spanning te verlichten door andere dingen te gaan doen, dan bij dat gevoel te blijven en het te onderzoeken. Misschien ken je het wel. Je wordt 's nachts wakker. Je gaat naar de wc en rammelt nog wat extra met de deuren zodat eventuele inbrekers op de vlucht zullen slaan. Een onzinnige gedachte. Het huis is hermetisch afgesloten en het zijn je eigen gedachten die met je aan de haal gaan en voor een angstig gevoel zorgen. Je zet de radio nog maar een keer aan om wat geluid om je heen te hebben en je gevoel te negeren. Maar doorleven van dat gevoel is in feite de enige opdracht die er is. Vooral in het besef dat elk gevoel een begin en eind heeft. En doorleven is op dat moment dan ook niets anders dan erbij blijven.

Ook in het schrijven is het soms zoveel makkelijker om "weg te lopen": om associaties te volgen en nieuwsgierig te zijn naar dat wat nog op papier zal verschijnen. Daarmee vermijd ik de diepte in te gaan en bij dat ene onderwerp te blijven dat mogelijk onaangename gevoelens met zich mee kan brengen. Een oefening die me steeds weer helpt om erbij te blijven is me te beperken tot dat ene onderwerp en daarvan alles op te schrijven wat ik ervan weet en wat ik erbij voel. En hoewel ik in 10 minuten niet alles op kan schrijven is die hoeveelheid tijd wel prettig om te gebruiken.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Mijn woord voor dit jaar is balans. En eigenlijk is er nog een: tevreden. De afgelopen jaren was er geen of weinig evenwicht en tevreden was ik al helemaal niet. Het afgelopen jaar heb ik een aantal heftige dingen meegemaakt en die hebben we, tijdens het schrijven, anders leren kijken naar mijn leven. Al schrijvend kwam ik erachter hoeveel er is om tevreden over te zijn, en dat tevredenheid echt in mezelf zit en niet in het zoveelste paar nieuwe schoenen, die tas of toch die promotie. Ik ben dankbaar voor wat ik wel heb en kijk steeds minder naar wat ik niet heb. Het lijkt zo'n open deur maar toch is het heel moeilijk. En met tevreden zijn komt er vanzelf ook een soort balans. Het evenwicht is nog wankel, maar het begint er te komen. Beide woorden komen bijna dagelijks terug in mijn schrijfsels. Heel opmerkelijk.
Anouschka

Anna zei

Hallo Kriebels,
Ik las je Krabbels en had een heel andere gedachte.
Met het 'erbij te blijven' geef je jezelf een houvast, namelijk erbij moeten blijven.
Als je dat ook los durft te laten, kom je bij je bron, is mijn ervaring. Een heel proces!
Groetjes, Anna. zij(at)reist.nl

Kriebels en Krabbels zei

@ Anna: Het gaat niet om erbij moeten blijven, maar om erbij willen blijven. Dat maakt nogal een verschil in mijn beleving. Bij moeten ben ik namelijk niet bereid om te onderzoeken, bij willen wel. Het gaat in deze zoektocht (want zo kun je het wel noemen) vooral om het bekijken van beweegredenen. Waarom stap ik af van een gemaakt plan? Waarom verbreek ik de stilte? Dat is op vele manieren te onderzoeken: schrijvend, tekenend, mediterend, maar soms ook door er simpelweg bij te blijven. Door dingen over en over te doen. Niet omdat het goed moet (vanuit perfectionisme) maar met een open blik om te zien wat er onder elke laag verborgen zit.