dinsdag 31 januari 2012

meetrillen

Samen schrijven is niet alleen leuk om te doen, ook je tekst af en toe voorlezen aan iemand anders is een hele ervaring. In het begin is het misschien doodeng, maar naarmate je het vaker doet, ervaar je dat je hele andere dingen opvallen in je tekst. Of je voelt waar je geraakt wordt door jouw eigen woorden. Als luisteraar hoef je alleen maar aanwezig te zijn bij de ander. Echt luisteren: De woorden ontvangen en er verder niets mee doen. Je hoeft niet te reageren met "oo, wat mooi", "dat heb ik nou ook" of "nou ja, wat belachelijk zeg". Als je dat dus kunt doen (luisteren zonder oordeel en zonder commentaar te geven) dan is dat fijn. Niet alleen voor de voor de voorlezer, maar ook voor jezelf. En toch... als ik met iemand anders schrijf is er soms iets dat meetrilt. Dat kan een gevoel van herkenning zijn of een woord dat me raakt en waarover ik verder zou willen schrijven. Als je me dat overkomt, probeer ik tijdens het luisteren dat woord of dat gevoel nog even te parkeren tot later zodat ik met open hart blijf luisteren.

Toch is het ook wel leuk om af en toe te luisteren naar een tekst van een ander en je af te vragen waar je geraakt wordt. Om over dat onderwerp vervolgens zelf 5 of 10 minuten te schrijven.

1 opmerking:

Jacinta Kogelman zei

ja, het is heel fijn als iemand echt alleen maar luistert en er verder niets aan toevoegd, ogen en oren en hart open naar wat ik jou gekend wil worden