dinsdag 10 januari 2012

reflectie (13): Wat je zegt, ben je zelf!

Het kan heerlijk opluchten: even een klaagzang schrijven. Maar er valt ook veel over jezelf te leren als je op zo'n klaagzang reflecteert. Hoe harder ik roep hoe onaardig, hoe oneerlijk of hoe ongelooflijk liefdeloos mensen kunnen zijn, hoe meer ik besef dat er ook altijd drie vingers naar mij wijzen als ik naar een ander wijs. Bij het teruglezen in mijn dagboek probeer ik zo'n klaagpagina dan ook met andere ogen te lezen. Ik vraag mezelf af wat me nu zo raakt. Wat maakt me boos of juist verdrietig? Om vervolgens te kijken of er misschien iets van mij gespiegeld wordt. Het is niet makkelijk. Liever denk ik, waarschijnlijk net als iedereen, aan de dingen die ik goed doe. Toch probeer ik het met enige afstand te doen. Ik probeer te achterhalen of ik niet net zo reageer in bepaalde situaties of dat het juist een eigenschap is waar ik een allergie voor voel. Het is goed om daar dan eens over te schrijven. Het maakt dat ik niet alleen mijn hart heb gelucht door de klaagzang, maar ook dat ik met die klaagzang nog iets constructiefs heb gedaan.

Geen opmerkingen: