woensdag 29 februari 2012

wwjw: Wat wens je te laten?

Het is eindelijk vakantie. Vakantietijd betekent voor mij altijd boeken lezen. Dat was het vroeger als kind al zo. De kinderen zijn inmiddels groot genoeg om zichzelf een tijdje te vermaken, zodat ik helemaal in een boek kan duiken. En eerlijk gezegd doe ik dat dan ook met volle overgave. Op de dagen dat ik lees, laat ik de boel de boel. De speelhoek ziet eruit alsof er een bom is ontploft. Onder de eettafel liggen meer kruimels dan wenselijk is en de was ligt nog steeds ongevouwen in de wasmand. Klusjes genoeg, maar er wordt nu gelezen (deze en deze zijn inmiddels al uit).

Ik zou willen dat ik tijdens de gewone schoolweken me zelf ook eens zo'n dag zou toestaan, waarbij ik de boel gewoon de boel zou laten.

Wat wens jij te laten?

vrijdag 24 februari 2012

Pen en Papier - februari 2012

Volgende week is het voor ons voorjaarsvakantie en dus zijn er dan even geen logjes. (De wwjw zal wel gewoon verschijnen.) Een mooie gelegenheid om jullie weer eens van een lijstje leuke linken te voorzien.

Schrijven
* Sarine Zijderveld van Papieren Spiegel heeft samen met Jojanneke Kronenburg een boekje geschreven met 81 reflectieve schrijfoefeningen. Neem eens een kijkje.
* Op de site van Creatief Schrijven (België) vind je schrijfopdrachten onder de titel Alle dagen dichten. Je kunt je je ook inschrijven om dagelijks een e-mail met een dichtopdracht te ontvangen.
* Van flard tot krachtig idee - je notitieboek als gereedschap

Papier
* Het nieuwe notitieboek (zie ook in deze webwinkel - en mocht je een keer in Den Haag zijn, dan is de echte winkel van Damen een aanrader om eens binnen te stappen)
* de dagboekshop
* writersplaza (en bekijk ook eens de rubriek schrijfboeken)

Etui
Etuis zijn er in vele soorten en maten. Op mijn tafel zijn er zelfs verschillende te vinden. De meeste zijn klein en geschikt voor een paar pennen of potloden, maar ik heb ook een groter exemplaar waarin potloden, stiften, pennen, een schaar en een Pritt-stift passen. Het was een prijzige etui, maar het is echt de moeite waard als je meer zaken wilt meenemen dan alleen een pen. In de kantoorboekhandel waar ik mijn etui kocht, is het aanbod de laatste jaren ook groter geworden als het gaat om dit soort etuis. Kijk eens bij Schneiders-bags voor een voorbeeld of kijk in de categorie Walker.

Het lezen of bekijken waard (van alles wat)
* Zet een streep in je agenda
* Mandarijnenlol
* 100 voordelen van dagboekschrijven: deel 1, deel 2, deel 3
* koffiefilters en kaartjes
* Flickr heeft tal van groepen, maar deze blijft toch een van mijn favorieten. Zoveel verschillende soorten visuele dagboekpagina's. Telkens weer een bron van inspiratie.

Tot 5 maart!

donderdag 23 februari 2012

oefenen

Ik maakte een oefening uit Woordenregen. Met zwarte stift werkte ik wat woorden weg en hield wat woorden over.

woordenregen

Daarna husselde ik er een nieuwe tekst uit:

Als het slecht met me gaat, zonder ik me af, maak ik soep.
Roerend in de pan, kijk ik naar het leven:
mijn kinderen, de onvoorwaardelijke liefde, zo totaal.
Ik leef mee met hun weg, maar ben ook nooit meer vrij van angst. 


Ik volg mijn weg, als een pelgrim.
De natuur als bron van wijsheid.
De drang om te schrijven, te schilderen volgend.
Van pagina naar pagina,
een kleinood, een juweel.

woensdag 22 februari 2012

wwjw: Wat wens je te versnellen?

wat wens je te versnellen? 

Alles heeft zijn eigen tijd en ritme. Dat vraagt om overgave en meebewegen, eigenschappen die me niet altijd even makkelijk afgaan, zeker niet als ik graag wil dat dingen sneller gaan. Daarom deze week de vraag: Wat wens je te versnellen?


maandag 20 februari 2012

beginnen

Beginnen met schrijven in je dagboek is zo simpel als het klinkt. Je pakt je pen en je schrijft. Maar zoals het dekken van de tafel, voordat je gaat eten, eigenlijk een ritueel is waarbij je al in de sfeer van straks eten komt, zo kun je ook rituelen hebben om je in de sfeer van het schrijven te brengen. Voor de een is dat een bepaalde soort muziek opzetten, voor de ander het aansteken van een kaarsje op de schrijftafel en voor weer iemand anders is het misschien wel het geurlampje aansteken in de kamer. Het hebben van een vast ritueel helpt om je aandacht te richten op datgene wat je gaat doen.

Probeer de komende week eens te observeren en te beschrijven wat je doet voordat je begint met schrijven. Wat werkt wel? Wat werkt niet? Hoe breng jij jezelf tot schrijven?

vrijdag 17 februari 2012

het jaar door

natuurdagboek maart 2005

In 2005 volgde ik een half jaar lang mijn lijsterbes in de voortuin. Elke week maakte ik een foto van mijn boom of van de natuur aan de voet van mijn boom. Begin maart 2005 lag er sneeuw. De sneeuw van dit jaar is alweer verdwenen. De crocussen beginnen nu aan hun bloei, destijds waren er nog geen knoppen te zien. 

Een natuurdagboek kun je op vele manieren vormgeven. Foto's met tekst (zoals hierboven), maar je kunt ook tekenen of een collage maken. Zelfs 1 tekening/foto/collage per seizoen kan al heel waardevol zijn. De onderstaande voorbeelden maken deel uit van een werkstuk dat ik maakte voor de kleine Tiki in 2009-2010.

nature journaling

ontsluiten

Een natuurdagboek wordt niet alleen een prachtig naslagwerkje, het is ook een fijne manier om je met de natuur dichtbij huis (of je werk) te verbinden.

donderdag 16 februari 2012

wijze woorden

"Take care of your artist. That will make you a much better mother."
 Julia Cameron, Walking this world



(Ik geloof dat ik dat vandaag maar eens ga doen.)

woensdag 15 februari 2012

wwjw: Wat wens je te (her)lezen?

lezen en herlezen

Dit is een deel van mijn stapel die ik dit jaar wil lezen en herlezen. Overal in het huis liggen wel stapeltjes.  Het ene boek leent zich ook beter voor af en toe een stukje lezen dan het andere. Sommige dingen moet ik ook niet voor het slapen gaan willen lezen, maar goed... er zijn zat andere momenten waarop ik wel in een boek kan duiken. Wat zou jij willen lezen of herlezen? Vul de link naar jouw bijdrage hieronder in:

dinsdag 14 februari 2012

Bruynzeel My Grip



Op het sintlijstje van de oudste stond een vulpen. Niet zomaar een vulpen, maar de My Grip van Bruynzeel. Ik moet toegeven: de pen ziet er leuk uit, maar is het ook echt handig vroeg ik me af. Want ik geef liever een wat duurder sintcadeautje dan een prul, die ik na een week weg moet gooien. En misschien nog wel belangrijker: is dit kind wel toe aan een vulpen? Ik had zo mijn twijfels, maar manlief vond dat we de hartewens moesten vervullen. Dus ging ik op zoek naar die ene pen. Tot mijn grote blijdschap verkochten ze de pen niet alleen in de speelgoedwinkel, maar ook bij de Blokker.

Nu na een paar maanden is het tijd om de balans op te maken.
De pen bestaat uit losse stukjes, die zo te draaien zijn dat de pen lekker in de hand ligt. Dat is leuk bedacht vanuit de leerkracht of schrijftherapeut, maar mijn kind deed dat niet uit zichzelf. Ik moest toch wel even wat draaien om de pen goed in haar hand te krijgen. Zij vond de losse stukjes vooral leuk om te wisselen, waardoor eigenlijk steeds de juiste draai verandert. Ik kan me voorstellen dat het in de klas niet anders zal gaan. Hoewel de stukjes redelijk stroef gaan, zit daar ook direct een probleem. Mijn oudste gebruikte zoveel kracht dat het plastic scheurde en de stukjes nu heel soepel gaan, maar eigenlijk er ook te snel afvallen. Gelukkig kun je ook losse stukjes pen kopen (met glitters of in een neonkleur) waardoor je kapotte onderdelen kunt vervangen. Bovendien kun je met zo'n extra setje ook je pen oppimpen!

En dan het belangrijkste: het schrijven. Hoewel mijn oudste nog nooit met een vulpen had geschreven, pikte ze het heel makkelijk op. In het begin was het even lastig. Je moet opletten hoe je de pen op papier zet, maar gaandeweg ging het steeds beter. Ik moet eerlijk zeggen dat het me reuze is meegevallen hoe snel dat ging. In de pen kunnen gewone vulpenvullingen, maar Bruynzeel heeft ook pakjes met gekleurde vullingen. Een aanrader!

Mijn oordeel
Het is een aantrekkelijke pen voor kinderen. De greep van de pen zorgt ervoor dat je kind de pen goed vasthoudt. De losse stukjes zijn aantrekkelijk, maar ook wel kwetsbaar, zeker als een kind zijn eigen kracht niet zo goed kan doseren. Het is prettig dat je losse stukjes kunt kopen. Het is handig dat je zowel standaardvullingen als die van Bruynzeel kunt gebruiken. Als je de pen in de klas wilt gebruiken, zul je misschien af en toe moeten controleren of de pen nog in de juiste stand staat, maar voor thuis is het een prima pen.


maandag 13 februari 2012

weggooien (2)

Ik las de reacties op weggooien (1) en wilde daar nog graag op terugkomen. Wat ik daar vooral duidelijk heb willen maken is het feit dat in een leven, zonder al te diepe dalen, het eigenlijk jammer is als mensen alleen de mooie dingen willen bewaren, terwijl ook de minder mooie kanten van het leven er m.i. bijhoren. Wat me daarbij verbaast is dat er met een bepaalde achteloosheid dagboeken worden weggegooid. Boekjes waarin je uren hebt rondgebracht worden zomaar in de papierbak geworpen, zonder te beseffen dat er een goudmijn aan nieuwe schrijfideeën en inzichten weggesmeten wordt. Dat was mijn insteek.

Natuurlijk kan ook ik situaties bedenken waarin het niet wenselijk is dat nabestaanden de dagboeken lezen. Maar moet je ze daarvoor echt altijd weggooien, vraag ik dan af. Zou je ze niet in een doos kunnen stoppen en bovenop die doos een envelop plakken met je wens deze dagboeken te vernietigen na je dood? Dat vraagt om vertrouwen in plaats van angst. Vertrouwen dat jouw nabestaanden jouw wensen zullen respecteren. Eigenlijk geldt voor de nabestaanden op zo'n moment hetzelfde als voor de huisgenoten tijdens het leven als het gaat om het bekijken van je dagboeken. Zoals een wijze vrouw dat mooi verwoordde:  "Lees je in mijn dagboek? Prima, het kan zijn dat wat je leest, je verdrietig of boos maakt. Dat het over jou gaat of over een van onze huisgenoten (familieleden), maar het is hoe ik het op dat moment zag en beleefde. Wat ik toen schreef, hoeft nu niet meer zo te zijn. Dus kom dan niet klagen over wat je gelezen hebt. Het was en is niet voor jouw ogen bedoeld."

Naast een brief op de doos zou je ook een brief kunnen toevoegen aan je set met belangrijke papieren. Als je je daar niet veilig bij voelt, gooi die dagboeken dan weg. Maar doe het niet achteloos. Doe het overwogen en eventueel met een ritueel om er echt afscheid van te nemen. Over dit onderwerp kun je ook meer lezen in het logje van Goddess Leonie (scroll een heel eind naar beneden op haar site om over haar journals te lezen). Ook hier vind ik het weer prettig dat het verbranden of begraven van oude dagboeken met aandacht gedaan wordt.

***
N.a.v. de reactie van Heldinne nog een aanvulling:

Dagboeken kun je ook nalaten. Dit kun je bijvoorbeeld ook in de brief voor je nabestaanden opnemen dat je wilt dat jouw dagboeken aan een instituut geschonken worden. Een mooie plek daarvoor is Aletta (voorheen het IIAV). Meer informatie over het doneren van jouw geschreven geschiedenis kun je hier lezen.

vrijdag 10 februari 2012

de kracht van herhalen

Wat maakt dat ik schrijven jaar na jaar vol kan houden en ik andere dingen soms na een paar weken al laat voor wat ze zijn? Het is een vraag die bij me opkomt als het gaat om erbij blijven in de zin van dingen afmaken. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik besef dat ik iedere keer weer besluit om te gaan schrijven. Ik besef ook dat ik er iedere keer weer plezier aan beleef en dat het een behoefte van binnenuit is. Plezier zorgt ook voor het verlangen. En zo ontstaat de herhaling. Iedere keer weer bevestig ik door te schrijven dat schrijven plezierig is.

Hoe vaak wordt verlangen niet door iets van buitenaf opgewekt? Ik zie een leuke cursus, die me wel wat lijkt door het foldermateriaal, maar waarvan later zal blijken dat ik het niet afmaak. Ik veroordeel mezelf om mijn gebrek aan discipline of gebrek aan motivatie. Maar eigenlijk ligt het daar niet aan. De kern is dat ik dan verleid word. Er ligt geen verlangen aan ten grondslag, maar wel nieuwsgierigheid. En juist dat verschil maakt dat ik het schrijven bijvoorbeeld een jaar in, jaar uit trouw doe en iets anders na luttele tijd weer opgeef.

Schrijf eens over jouw verlangens. Welke verlangens komen van binnenuit en welke van buitenaf? Denk daarbij eens aan onderwerpen zoals schrijven, sporten, creativiteit (schilderen, naaien, borduren enz. enz.) of bijvoorbeeld mediteren.

donderdag 9 februari 2012

weggooien (1)

"Oude dagboeken gooi ik weg. Niemand heeft er wat aan en ik wil ze niet herlezen. Zoveel rommel." Ik hoorde het laatst weer voorbij komen. Ik luister er met gemengde gevoelens naar. Zelf bewaar ik mijn dagboeken en herlees ze soms zelfs na een paar jaar weer. Ik moet er niet aan denken om ze weg te moeten gooien. Maar ik kan het wel begrijpen dat mensen de boel op willen ruimen, weg willen gooien. Zeker als het dagboeken zijn die je confronteren met de minder mooie kanten van jouw eigen leven. En toch wringt het voor mij daar. Het leven bestaat niet alleen uit hoogtepunten en mooie tijden. De donkere dagen horen er bij, ook al duren die donkere dagen misschien wel maanden. In een maatschappij waarin alles maakbaar lijkt te zijn, zijn we steeds minder gewend om ons neer te leggen bij het feit dat we de dingen soms niet in eigen hand hebben. In het streven van altijd maar het beste, mooiste of vrolijkste vergeten we dat juist in het donker het gefluister van het hart hoorbaar is. Het gefluister dat je misschien pas na een paar jaar, als je je dagboek weer eens herleest, zichtbaar wordt omdat je dan pas afstand hebt genomen van alle gevoelens die het gefluister overschaduwden.

woensdag 8 februari 2012

wwjw: Waar wens jij warm voor te lopen?

zij die wandelt in stilte

Dit is een collage die ik maakte voor I'm every woman. Ik noemde haar zij, die wandelt in stilte. Terwijl ik de collage bekeek, kwam de vraag op waar ik warm voor zou willen lopen? Het antwoord is een verlangen dat ook iets met buiten bewegen te maken heeft. Ik zou graag willen hardlopen. Maar dat is echt veel te hoog gegrepen. De sportschool induiken lijkt me helemaal niets, maar buiten bewegen wel. Ik vroeg me af welke stap ik zou kunnen doen om iets van dat verlangen te verwezenlijken. Wandelen is een optie, maar dat vergt niet zoveel inspanning. Nordic Walking misschien?

dinsdag 7 februari 2012

reflectie (15): Welke functie heeft het schrijven voor jou?

Hoe voel je je als je een tijdje niet geschreven hebt? Is dat o.k.? Veroordeel je jezelf daarover? Mis je het? Ben je minder in balans? Is er een bepaalde drang van nu moet ik even schrijven? Of stel je na een paar dagen of weken gewoon vast dat het alweer een tijdje geleden is?

Schrijf daar eens 10 regels tekst over.

maandag 6 februari 2012

64 schrijfkaarten - Saskia de Bruin


Saskia schrijft o.a.:
"Ze zijn bedoeld om te gebruiken bij het schrijven in een dagboek. Iedere dag of iedere week een kaartje trekken in in jezelf het antwoord laten opkomen, helpt je om het wonder dat je bent te laten verschijnen. Je kunt de kaartjes ook in een groep gebruiken door om de beurt een kaartje te trekken en het antwoord te delen in de groep. Iedereen kan hetzelfde kaartje beantwoorden, maar je kunt ook allemaal een eigen kaartje trekken en het beantwoorden. Hoe je de kaartjes ook gebruikt, je mag altijd passen en 'valsspelen'. /.../"

Mijn ervaring
Mijn doosje sluit niet meer zo goed. De bovenkant is  gekreukt, bevlekt en hier en daar is het groen weggesleten en verkleurd. Het ziet er niet alleen uit als een veelgebruikt doosje, het is ook een veelgebruikt doosje. Hoewel de kaartjes ook wel tekenen van gebruik vertonen, zien ze er nog erg goed uit. Ze zijn stevig en goed geplastificeerd. De voorkant van de kaartjes bevatten prachtige wijsheden die al een prima ingang kunnen zijn om iets te schrijven, maar als de voorkant je niet zoveel zegt dan staat er op de achterkant een opdracht. Altijd met een lekker Saskia-twist waarin positiviteit, liefde, spelen, ont-dekken en aanmoedigingen een rol spelen. Het doosje (10 x 10 x 2,5 cm) is compact waardoor je het makkelijk mee kunt nemen als je op lokatie gaat schrijven.

De kaartjes zijn goed te gebruiken voor het schrijven in je dagboek, maar ook voor gesprekken (of schrijven) in groepen is het waardevol materiaal. Met sommige opdrachten krijg je absoluut de tongen los en kom je achter nooit verwachte overtuigingen en meningen.

Nu 8 jaar na de eerste druk, verschijnt deze maand de herdruk. Wil je meer lezen over deze kaartjes? Kijk dan eens bij deze recensies of kijk eens hier.

zaterdag 4 februari 2012

wwjw: Bijdrage Karin


Karin schreef: "Ik had het gevoel dat ik in eerste instantie niet zo goed wist welke kant ik op moest met je vraag. Tot ik het volgen ineens op televisiekijken betrok.Een ouderwets goeie televisieserie, dát zou ik graag weer eens willen volgen. Dat je elke week al uitkijkt naar de dag van de volgende uitzending: hoe zal het verhaal verder gaan...!!??Lijkt me heerlijk als er in 2012 een mooie vervolgserie op televisie verschijnt!"

vrijdag 3 februari 2012

werkplek

chaos

Chaos. Ik kan het niet anders omschrijven. Mijn tafel ligt vol, de kruk en (niet zichtbaar) op de vloer zijn ook nog wat stapels. Op tafel is nauwelijks ruimte om te werken en die stapels worden eerder groter dan kleiner als je ze laat liggen (is mijn ervaring). Op zich is dat natuurlijk helemaal niet erg, maar het moet wel een keer opgeruimd worden. Soms kost het minder tijd dan gedacht, soms lijkt het eindeloos. Maar het komt mijn creativiteit en inspiratie altijd ten goede. Als er dan weer orde in de chaos is, vraag ik me altijd weer af waarom ik het niet direct opruim, dat zou zoveel efficiënter zijn. Maar ja... er zijn van die gewoontes die maar moeilijk af te leren zijn.


donderdag 2 februari 2012

gastblog

Ik schreef een gastlog voor Imazed. Voor alle schrijfliefhebbers een (nog groeiende) site waar geschreven wordt over schrijven.

Het is woensdagochtend. De eerste yogales van 2012 gaat van start. De paarse matjes liggen naast elkaar op de houten vloer. De een zit op een meditatiekussen, een ander op een paar blokken of gewoon op de mat. Onze juf leest een prachtige tekst voor over pelgrimeren en vraagt ons waar wij dit jaar naar toe willen reizen in ons leven. Ik luister naar de verhalen om me heen. Ik heb geen behoefte aan goede voornemens. Ik vertel over de schrijfprojecten van vorig jaar waarop ik in januari wil terugkijken voordat ik nieuwe plannen maak. Voor ik het weet, gaat het gesprek over dagboekschrijven.

“Dan schrijf je toch alleen maar de dingen van de dag op?” “Na twee maanden schrijven verdwijnt het meestal in de hoek, dat dagboek.” Het zijn de oordelen die ik zo vaak hoor. Ik snap ze heel goed, maar voor mij is dagboekschrijven niet het maken van een lijstje met de dingen van de dag. Het is ook niet eindeloze klaagzangen op papier zetten of boekjes maken voor de achterblijvers als ik dood zal gaan. Maar wat is het dan wel? Een dagboek is de plek om bijvoorbeeld te spelen met woorden en beelden, om geheimen te bewaren, om te reflecteren, om buiten de lijntjes te kleuren, om dwars te liggen of om de naakte waarheid te schrijven. Het is dus veel meer dan het beschrijven van mijn dag. In mijn dagboek kijk ik naar het leven om mij heen, maar ook naar het leven in mijzelf.

Het creatief schrijven is daarbij een prachtig hulpmiddel. Eigenlijk is alles bruikbaar: freewriting, monologen, dialogen of bijvoorbeeld (onverstuurde) brieven. Lange teksten wissel ik af met een elfje, een haiku of een rondeel. Natuurlijk schrijf ook ik wel eens lijstjes of maak ik woordwebben. Soms schrijf ik doelbewust over een bepaald onderwerp. Andere keren volg ik de associaties die tijdens het schrijven boven komen en laat ik mezelf verrassen. Het gaat eigenlijk nooit over het product (een mooi verhaal, een prachtig gedicht), maar het is altijd een ruwe versie. Zo’n ruwe versie ontstaat ook door in hoog tempo te schrijven gedurende een aantal minuten, niet te letten op spelling en grammatica en vooral door tijdens die minuten niet te stoppen met schrijven. Door het gebruik van al die verschillende schrijfvormen, blijf ik ook lol houden in het dagboekschrijven. Het stelt me tevens in staat om dat wat nog niet zichtbaar is vorm te geven. Dagboekschrijven kan dus zoveel meer zijn dan het beeld dat de meeste mensen ervan hebben.

Een ander vooroordeel dat ik vaak hoor is dat je elke dag zou moeten schrijven. Wanneer je jezelf die eis op zou leggen, dan neemt het risico dat je het niet vol gaat houden toe. Een paar keer per week schrijven, geeft meestal al een heel goed beeld van alle dingen die mij bezig houden. Het schrijven hoeft ook niet veel tijd te kosten. In 10 tot 15 minuten kan ik al heel wat kwijt. Probeer het maar eens. En lees je teksten ook eens terug en als je van een uitdaging houdt: doe dat dan eens hardop. Niet om te horen hoe krom je zinnen zijn, maar om te kunnen voelen waar je eigen tekst je raakt. Onderstreep dat woord of die zin want daarmee heb je dan ook direct weer een nieuw schrijfonderwerp te pakken.

Creatief (en reflectief) schrijven kun je dus prima combineren met een dagboek. Het is voor mij een onderwerp waar ik nooit op uitgekeken raak en waar ik graag over schrijf.

woensdag 1 februari 2012

wwjw: Wat wens je te volgen?

MMM: I am ready to stop avoiding...

Een oude pagina, maar nog steeds actueel. Luisteren naar de fluisteringen van mijn hart, zodat ik mijn hart kan volgen. Soms in kleine dingen, soms in grote dingen. Het is niet altijd even makkelijk om die fluisteringen te horen. Lege tijd is daar absoluut noodzakelijk voor en laat dat nu net iets zijn waar ik voor mijn gevoel de laatste tijd niet echt aan toe kom.