Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit februari, 2012 weergeven

wwjw: Wat wens je te laten?

Het is eindelijk vakantie. Vakantietijd betekent voor mij altijd boeken lezen. Dat was het vroeger als kind al zo. De kinderen zijn inmiddels groot genoeg om zichzelf een tijdje te vermaken, zodat ik helemaal in een boek kan duiken. En eerlijk gezegd doe ik dat dan ook met volle overgave. Op de dagen dat ik lees, laat ik de boel de boel. De speelhoek ziet eruit alsof er een bom is ontploft. Onder de eettafel liggen meer kruimels dan wenselijk is en de was ligt nog steeds ongevouwen in de wasmand. Klusjes genoeg, maar er wordt nu gelezen (deze en deze zijn inmiddels al uit).

Ik zou willen dat ik tijdens de gewone schoolweken me zelf ook eens zo'n dag zou toestaan, waarbij ik de boel gewoon de boel zou laten.

Wat wens jij te laten?

Pen en Papier - februari 2012

Volgende week is het voor ons voorjaarsvakantie en dus zijn er dan even geen logjes. (De wwjw zal wel gewoon verschijnen.) Een mooie gelegenheid om jullie weer eens van een lijstje leuke linken te voorzien.

Schrijven
* Sarine Zijderveld van Papieren Spiegel heeft samen met Jojanneke Kronenburg een boekje geschreven met 81 reflectieve schrijfoefeningen. Neem eens een kijkje.
* Op de site van Creatief Schrijven (België) vind je schrijfopdrachten onder de titel Alle dagen dichten. Je kunt je je ook inschrijven om dagelijks een e-mail met een dichtopdracht te ontvangen.
* Van flard tot krachtig idee - je notitieboek als gereedschap

Papier
* Het nieuwe notitieboek (zie ook in deze webwinkel - en mocht je een keer in Den Haag zijn, dan is de echte winkel van Damen een aanrader om eens binnen te stappen)
* de dagboekshop
* writersplaza (en bekijk ook eens de rubriek schrijfboeken)

Etui
Etuis zijn er in vele soorten en maten. Op mijn tafel zijn er zelfs verschillende te vinden. De meeste zijn kl…

oefenen

Ik maakte een oefening uit Woordenregen. Met zwarte stift werkte ik wat woorden weg en hield wat woorden over.


Daarna husselde ik er een nieuwe tekst uit:

Als het slecht met me gaat, zonder ik me af, maak ik soep.
Roerend in de pan, kijk ik naar het leven:
mijn kinderen, de onvoorwaardelijke liefde, zo totaal.
Ik leef mee met hun weg, maar ben ook nooit meer vrij van angst. 


Ik volg mijn weg, als een pelgrim.
De natuur als bron van wijsheid.
De drang om te schrijven, te schilderen volgend.
Van pagina naar pagina,
een kleinood, een juweel.

wwjw: Wat wens je te versnellen?

Alles heeft zijn eigen tijd en ritme. Dat vraagt om overgave en meebewegen, eigenschappen die me niet altijd even makkelijk afgaan, zeker niet als ik graag wil dat dingen sneller gaan. Daarom deze week de vraag: Wat wens je te versnellen?

beginnen

Beginnen met schrijven in je dagboek is zo simpel als het klinkt. Je pakt je pen en je schrijft. Maar zoals het dekken van de tafel, voordat je gaat eten, eigenlijk een ritueel is waarbij je al in de sfeer van straks eten komt, zo kun je ook rituelen hebben om je in de sfeer van het schrijven te brengen. Voor de een is dat een bepaalde soort muziek opzetten, voor de ander het aansteken van een kaarsje op de schrijftafel en voor weer iemand anders is het misschien wel het geurlampje aansteken in de kamer. Het hebben van een vast ritueel helpt om je aandacht te richten op datgene wat je gaat doen.

Probeer de komende week eens te observeren en te beschrijven wat je doet voordat je begint met schrijven. Wat werkt wel? Wat werkt niet? Hoe breng jij jezelf tot schrijven?

wwjw bijdrage Karin

Boek: Emily van Camron Wright

het jaar door

In 2005 volgde ik een half jaar lang mijn lijsterbes in de voortuin. Elke week maakte ik een foto van mijn boom of van de natuur aan de voet van mijn boom. Begin maart 2005 lag er sneeuw. De sneeuw van dit jaar is alweer verdwenen. De crocussen beginnen nu aan hun bloei, destijds waren er nog geen knoppen te zien. 
Een natuurdagboek kun je op vele manieren vormgeven. Foto's met tekst (zoals hierboven), maar je kunt ook tekenen of een collage maken. Zelfs 1 tekening/foto/collage per seizoen kan al heel waardevol zijn. De onderstaande voorbeelden maken deel uit van een werkstuk dat ik maakte voor de kleine Tiki in 2009-2010.




Een natuurdagboek wordt niet alleen een prachtig naslagwerkje, het is ook een fijne manier om je met de natuur dichtbij huis (of je werk) te verbinden.

wwjw: Wat wens je te (her)lezen?

Dit is een deel van mijn stapel die ik dit jaar wil lezen en herlezen. Overal in het huis liggen wel stapeltjes.  Het ene boek leent zich ook beter voor af en toe een stukje lezen dan het andere. Sommige dingen moet ik ook niet voor het slapen gaan willen lezen, maar goed... er zijn zat andere momenten waarop ik wel in een boek kan duiken. Wat zou jij willen lezen of herlezen? Vul de link naar jouw bijdrage hieronder in:

Bruynzeel My Grip

Op het sintlijstje van de oudste stond een vulpen. Niet zomaar een vulpen, maar de My Grip van Bruynzeel. Ik moet toegeven: de pen ziet er leuk uit, maar is het ook echt handig vroeg ik me af. Want ik geef liever een wat duurder sintcadeautje dan een prul, die ik na een week weg moet gooien. En misschien nog wel belangrijker: is dit kind wel toe aan een vulpen? Ik had zo mijn twijfels, maar manlief vond dat we de hartewens moesten vervullen. Dus ging ik op zoek naar die ene pen. Tot mijn grote blijdschap verkochten ze de pen niet alleen in de speelgoedwinkel, maar ook bij de Blokker.

Nu na een paar maanden is het tijd om de balans op te maken.
De pen bestaat uit losse stukjes, die zo te draaien zijn dat de pen lekker in de hand ligt. Dat is leuk bedacht vanuit de leerkracht of schrijftherapeut, maar mijn kind deed dat niet uit zichzelf. Ik moest toch wel even wat draaien om de pen goed in haar hand te krijgen. Zij vond de losse stukjes vooral leuk om te wisselen, waardoor eigenlijk s…

weggooien (2)

Ik las de reacties op weggooien (1) en wilde daar nog graag op terugkomen. Wat ik daar vooral duidelijk heb willen maken is het feit dat in een leven, zonder al te diepe dalen, het eigenlijk jammer is als mensen alleen de mooie dingen willen bewaren, terwijl ook de minder mooie kanten van het leven er m.i. bijhoren. Wat me daarbij verbaast is dat er met een bepaalde achteloosheid dagboeken worden weggegooid. Boekjes waarin je uren hebt rondgebracht worden zomaar in de papierbak geworpen, zonder te beseffen dat er een goudmijn aan nieuwe schrijfideeën en inzichten weggesmeten wordt. Dat was mijn insteek.

Natuurlijk kan ook ik situaties bedenken waarin het niet wenselijk is dat nabestaanden de dagboeken lezen. Maar moet je ze daarvoor echt altijd weggooien, vraag ik dan af. Zou je ze niet in een doos kunnen stoppen en bovenop die doos een envelop plakken met je wens deze dagboeken te vernietigen na je dood? Dat vraagt om vertrouwen in plaats van angst. Vertrouwen dat jouw nabestaanden j…

de kracht van herhalen

Wat maakt dat ik schrijven jaar na jaar vol kan houden en ik andere dingen soms na een paar weken al laat voor wat ze zijn? Het is een vraag die bij me opkomt als het gaat om erbij blijven in de zin van dingen afmaken. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik besef dat ik iedere keer weer besluit om te gaan schrijven. Ik besef ook dat ik er iedere keer weer plezier aan beleef en dat het een behoefte van binnenuit is. Plezier zorgt ook voor het verlangen. En zo ontstaat de herhaling. Iedere keer weer bevestig ik door te schrijven dat schrijven plezierig is.

Hoe vaak wordt verlangen niet door iets van buitenaf opgewekt? Ik zie een leuke cursus, die me wel wat lijkt door het foldermateriaal, maar waarvan later zal blijken dat ik het niet afmaak. Ik veroordeel mezelf om mijn gebrek aan discipline of gebrek aan motivatie. Maar eigenlijk ligt het daar niet aan. De kern is dat ik dan verleid word. Er ligt geen verlangen aan ten grondslag, maar wel nieuwsgierigheid. En juist dat verschil maakt …

weggooien (1)

"Oude dagboeken gooi ik weg. Niemand heeft er wat aan en ik wil ze niet herlezen. Zoveel rommel." Ik hoorde het laatst weer voorbij komen. Ik luister er met gemengde gevoelens naar. Zelf bewaar ik mijn dagboeken en herlees ze soms zelfs na een paar jaar weer. Ik moet er niet aan denken om ze weg te moeten gooien. Maar ik kan het wel begrijpen dat mensen de boel op willen ruimen, weg willen gooien. Zeker als het dagboeken zijn die je confronteren met de minder mooie kanten van jouw eigen leven. En toch wringt het voor mij daar. Het leven bestaat niet alleen uit hoogtepunten en mooie tijden. De donkere dagen horen er bij, ook al duren die donkere dagen misschien wel maanden. In een maatschappij waarin alles maakbaar lijkt te zijn, zijn we steeds minder gewend om ons neer te leggen bij het feit dat we de dingen soms niet in eigen hand hebben. In het streven van altijd maar het beste, mooiste of vrolijkste vergeten we dat juist in het donker het gefluister van het hart hoorbaar …

wwjw: Waar wens jij warm voor te lopen?

Dit is een collage die ik maakte voor I'm every woman. Ik noemde haar zij, die wandelt in stilte. Terwijl ik de collage bekeek, kwam de vraag op waar ik warm voor zou willen lopen? Het antwoord is een verlangen dat ook iets met buiten bewegen te maken heeft. Ik zou graag willen hardlopen. Maar dat is echt veel te hoog gegrepen. De sportschool induiken lijkt me helemaal niets, maar buiten bewegen wel. Ik vroeg me af welke stap ik zou kunnen doen om iets van dat verlangen te verwezenlijken. Wandelen is een optie, maar dat vergt niet zoveel inspanning. Nordic Walking misschien?

64 schrijfkaarten - Saskia de Bruin

(bron)
Saskia schrijft o.a.:
"Ze zijn bedoeld om te gebruiken bij het schrijven in een dagboek. Iedere dag of iedere week een kaartje trekken in in jezelf het antwoord laten opkomen, helpt je om het wonder dat je bent te laten verschijnen. Je kunt de kaartjes ook in een groep gebruiken door om de beurt een kaartje te trekken en het antwoord te delen in de groep. Iedereen kan hetzelfde kaartje beantwoorden, maar je kunt ook allemaal een eigen kaartje trekken en het beantwoorden. Hoe je de kaartjes ook gebruikt, je mag altijd passen en 'valsspelen'. /.../"

Mijn ervaring
Mijn doosje sluit niet meer zo goed. De bovenkant is  gekreukt, bevlekt en hier en daar is het groen weggesleten en verkleurd. Het ziet er niet alleen uit als een veelgebruikt doosje, het is ook een veelgebruikt doosje. Hoewel de kaartjes ook wel tekenen van gebruik vertonen, zien ze er nog erg goed uit. Ze zijn stevig en goed geplastificeerd. De voorkant van de kaartjes bevatten prachtige wijsheden die al…

wwjw: Bijdrage Karin

Karin schreef: "Ik had het gevoel dat ik in eerste instantie niet zo goed wist welke kant ik op moest met je vraag. Tot ik het volgen ineens op televisiekijken betrok.Een ouderwets goeie televisieserie, dát zou ik graag weer eens willen volgen. Dat je elke week al uitkijkt naar de dag van de volgende uitzending: hoe zal het verhaal verder gaan...!!??Lijkt me heerlijk als er in 2012 een mooie vervolgserie op televisie verschijnt!"

werkplek

Chaos. Ik kan het niet anders omschrijven. Mijn tafel ligt vol, de kruk en (niet zichtbaar) op de vloer zijn ook nog wat stapels. Op tafel is nauwelijks ruimte om te werken en die stapels worden eerder groter dan kleiner als je ze laat liggen (is mijn ervaring). Op zich is dat natuurlijk helemaal niet erg, maar het moet wel een keer opgeruimd worden. Soms kost het minder tijd dan gedacht, soms lijkt het eindeloos. Maar het komt mijn creativiteit en inspiratie altijd ten goede. Als er dan weer orde in de chaos is, vraag ik me altijd weer af waarom ik het niet direct opruim, dat zou zoveel efficiënter zijn. Maar ja... er zijn van die gewoontes die maar moeilijk af te leren zijn.


gastblog

Ik schreef een gastlog voor Imazed. Voor alle schrijfliefhebbers een (nog groeiende) site waar geschreven wordt over schrijven.

Het is woensdagochtend. De eerste yogales van 2012 gaat van start. De paarse matjes liggen naast elkaar op de houten vloer. De een zit op een meditatiekussen, een ander op een paar blokken of gewoon op de mat. Onze juf leest een prachtige tekst voor over pelgrimeren en vraagt ons waar wij dit jaar naar toe willen reizen in ons leven. Ik luister naar de verhalen om me heen. Ik heb geen behoefte aan goede voornemens. Ik vertel over de schrijfprojecten van vorig jaar waarop ik in januari wil terugkijken voordat ik nieuwe plannen maak. Voor ik het weet, gaat het gesprek over dagboekschrijven.

“Dan schrijf je toch alleen maar de dingen van de dag op?” “Na twee maanden schrijven verdwijnt het meestal in de hoek, dat dagboek.” Het zijn de oordelen die ik zo vaak hoor. Ik snap ze heel goed, maar voor mij is dagboekschrijven niet het maken van een lijstje met de dingen…

wwjw: Wat wens je te volgen?

Een oude pagina, maar nog steeds actueel. Luisteren naar de fluisteringen van mijn hart, zodat ik mijn hart kan volgen. Soms in kleine dingen, soms in grote dingen. Het is niet altijd even makkelijk om die fluisteringen te horen. Lege tijd is daar absoluut noodzakelijk voor en laat dat nu net iets zijn waar ik voor mijn gevoel de laatste tijd niet echt aan toe kom.