maandag 13 februari 2012

weggooien (2)

Ik las de reacties op weggooien (1) en wilde daar nog graag op terugkomen. Wat ik daar vooral duidelijk heb willen maken is het feit dat in een leven, zonder al te diepe dalen, het eigenlijk jammer is als mensen alleen de mooie dingen willen bewaren, terwijl ook de minder mooie kanten van het leven er m.i. bijhoren. Wat me daarbij verbaast is dat er met een bepaalde achteloosheid dagboeken worden weggegooid. Boekjes waarin je uren hebt rondgebracht worden zomaar in de papierbak geworpen, zonder te beseffen dat er een goudmijn aan nieuwe schrijfideeën en inzichten weggesmeten wordt. Dat was mijn insteek.

Natuurlijk kan ook ik situaties bedenken waarin het niet wenselijk is dat nabestaanden de dagboeken lezen. Maar moet je ze daarvoor echt altijd weggooien, vraag ik dan af. Zou je ze niet in een doos kunnen stoppen en bovenop die doos een envelop plakken met je wens deze dagboeken te vernietigen na je dood? Dat vraagt om vertrouwen in plaats van angst. Vertrouwen dat jouw nabestaanden jouw wensen zullen respecteren. Eigenlijk geldt voor de nabestaanden op zo'n moment hetzelfde als voor de huisgenoten tijdens het leven als het gaat om het bekijken van je dagboeken. Zoals een wijze vrouw dat mooi verwoordde:  "Lees je in mijn dagboek? Prima, het kan zijn dat wat je leest, je verdrietig of boos maakt. Dat het over jou gaat of over een van onze huisgenoten (familieleden), maar het is hoe ik het op dat moment zag en beleefde. Wat ik toen schreef, hoeft nu niet meer zo te zijn. Dus kom dan niet klagen over wat je gelezen hebt. Het was en is niet voor jouw ogen bedoeld."

Naast een brief op de doos zou je ook een brief kunnen toevoegen aan je set met belangrijke papieren. Als je je daar niet veilig bij voelt, gooi die dagboeken dan weg. Maar doe het niet achteloos. Doe het overwogen en eventueel met een ritueel om er echt afscheid van te nemen. Over dit onderwerp kun je ook meer lezen in het logje van Goddess Leonie (scroll een heel eind naar beneden op haar site om over haar journals te lezen). Ook hier vind ik het weer prettig dat het verbranden of begraven van oude dagboeken met aandacht gedaan wordt.

***
N.a.v. de reactie van Heldinne nog een aanvulling:

Dagboeken kun je ook nalaten. Dit kun je bijvoorbeeld ook in de brief voor je nabestaanden opnemen dat je wilt dat jouw dagboeken aan een instituut geschonken worden. Een mooie plek daarvoor is Aletta (voorheen het IIAV). Meer informatie over het doneren van jouw geschreven geschiedenis kun je hier lezen.

2 opmerkingen:

Heldinne zei

Vrouwen kunnen hun dagboeken ook overdragen / nalaten aan Aletta. http://www.aletta.nu/aletta/nl

Kriebels en Krabbels zei

Dank Hella!