donderdag 29 maart 2012

wel willen, niet kunnen

Als een soort schaduw sleep ik mijn dagboek met me mee. Samen met mijn pennenmapje verdwijnt het in tassen, ligt het op planken en traptreden. Ik sleep het zelfs mee naar plekken waar mijn dagboek anders nooit zou komen, maar van schrijven komt het niet. En als ik dan eindelijk besluit om 's middag even in de zon met een beker thee aan de tuintafel te gaan zitten, gaat de telefoon. "Daar gaat mijn schrijftijd", is het eerste wat ik denk. Een kwartier later zit ik weer aan tafel, lees een hoofdstuk in dit juweel om er eindelijk eens wat schrijfoefeningen uit te maken en dan gaat weer de telefoon. Het antwoordapparaat draait deze weken al overuren en het is het beste om gelijk op te nemen omdat het anders een gevalletje voicemaildialogen wordt. Uiteindelijk komt er een kort lijstje op papier, maar het is minder dan ik in gedachten had.

Tijdens de afgelopen weken heb ik gemerkt hoe ik hunker naar schrijftijd, maar tegelijkertijd zie ik ook dat het me niet lukt om vaker dan één keer per week te schrijven. Ik zou zo graag meer willen, maar de kostbare kinderloze uren gaan op aan geregel, boodschappen doen, overleggen en andere noodzakelijke zaken. 's Avonds heb ik de puf niet meer om ook nog maar een letter op papier te zetten en gaat vroeger dan normaal het licht uit. Omdat ik weet dat het eind van deze hele roerige periode in zicht is, lukt het me om het hele proces te nemen zoals het is. Er zijn geen oordelen over het niet-schrijven, wel de constatering dat dat zo is.

Zo sta ik erin, maar het vraagt ook om onderzoek. Want objectief gezien zijn er genoeg momenten waarop ik kan schrijven. Ik zie die momenten wel, maar krijg het niet voor elkaar. Door af en toe eens van een afstand te kijken naar wat er gebeurt op zo'n moment word ik me bewust dat ik een zekere mate van innerlijke rust nodig heb om te schrijven. Dat is nu juist wat er zo ontbreekt. Als ik ga zitten, schieten me allerlei dingen door het hoofd die ik nog moet doen. En dus volg ik die impulsen, bang om het weer te vergeten. Natuurlijk zou ik dat dan ook op kunnen schrijven en de actie dus uitstellen. Maar dat doe ik niet. Ik voel het vertrouwen dat de rust weer terug zal komen en de letters weer over het papier zullen dansen, alleen weet ik nog niet wanneer.

maandag 26 maart 2012

ervaring e-reader gevraagd

Een goed leesboek kan me niet dik genoeg zijn, maar het vasthouden van zo'n boek is soms een hele toer (zeker als je in bed wilt lezen). Nu heb ik wel een boekkussen, maar dat is ook niet alles. Heeft er iemand ervaring met een e-reader? Momenteel heb ik een Archos te leen om het eens uit te proberen, maar graag zou ik ook ervaringen met andere apparaten horen. Tips voor het downloaden van digitale boeken zijn ook welkom :-)).

woensdag 21 maart 2012

als water...

Schrijven kent zoveel vormen: verhalen, gedichten, dagboeken, reclameteksten, meditatief schrijven enz. enz. Schrijven kun je op talloze plekken doen, geen plek is te gek. Je doet het met een pen, een potlood, een stift of met je vingers op de computer. Schrijven doe je voor jezelf of je schrijft juist voor anderen. Al die variaties en mogelijkheden houden het voor mij spannend en interessant. Maar ergens voelt het ook als een innerlijke noodzaak, om mezelf staande te kunnen houden, om grip te krijgen op wat ik denk, voel en wil.

Dit weekend maakte ik in mijn dagboek een vergelijking tussen woorden en water. Ik moest denken aan een groot stuwmeer. Via een kleine schuif komt het overtollige water rustig naar buiten gekabbeld. Het is gedoseerd, gecontroleerd. Maar op een gegeven moment, na een flink aantal hoosbuien is per ongeluk de schuif gesloten. Het water kan geen enkele kant meer op. De druk in het meer wordt dan zo groot dat er gaten ontstaan in de stuw en het water naar buiten spuit op plekken waar het niet hoort te spuiten. Misschien zie je het beeld voor je.

Schrijven in een dagboek is voor mij dat kabbelende stroompje. Het is het rustig laten stromen (soms wat langzamer, soms wat sneller) van de woorden. Het is het meegaan met de beweging in mij en in de wereld buiten mij. De woorden die op deze stroom verschijnen, zijn alleen voor mijn ogen bedoeld. Wanneer ik die stroom afsluit, zou het op een gegeven moment net zo kunnen gaan als bij het stuwmeer. Dan zouden die woorden terecht kunnen komen op plekken waar ze eigenlijk niet horen, waar ze ook niet bedoeld zijn om door anderen gelezen te worden. Ik kon deze keer op tijd mijn "schuifje" een stuk verder open zetten dan normaal. Ik schreef meer pagina's dan ik gewoonlijk doe, met als resultaat dat het nu, voor dit moment, weer even kabbelt in mijn boekje.

vrijdag 16 maart 2012

keuzes maken

Het is hier thuis op dit moment erg hectisch.
Wat helemaal niet erg is, maar het zet me wel aan tot het maken van keuzes.
Een van die keuzes is een tijdje minder bloggen.
Dat is niet leuk, maar het is even niet anders.
De komende weken dus minder berichtjes en geen wwjw.

vulpennen

Ken je dat? Zit je op een interessante site en daar is dan zo'n lijstje met linken in de zijbalk. Je klikt wat en op de volgende site herhaalt het ritueel zich. Voor je het weet, weet je niet meer waar je ooit begon, maar heb je bijvoorbeeld wel een prachtige pen ontdekt. Kijk maar eens hier.

donderdag 15 maart 2012

mooie woorden

Via Twitter kwam ik terecht bij het woord van de dag. Wat dacht je van vossenfluisteraar, retourpinnen of  ijsanalfabeet? Leuk om af en toe eens te bekijken en zelf zo'n woord te gebruiken in een geschreven tekst.

woensdag 14 maart 2012

wwjw: Waar wens je je op te focussen?

wortels

Waar wens je je op te focussen? 

Voor mij is dat momenteel: terug naar de basis. Stilte helpt om goed te luisteren. Muziek versnelt de ontspanning, maar inspireert ook het schrijven van teksten. Goede voeding, wandelen in de natuur, op tijd mijn rust nemen, wat allemaal resulteert in meer balans. Het zijn de dingen die we ons allemaal misschien wel ooit eens voornemen, maar het zijn ook vaak de dingen die als eerste te leiden hebben onder stress.

mededeling volgen via e-mail

Ik kreeg in de afgelopen dagen van iemand de melding dat er waarschijnlijk een virsus aanwezig is als je dit weblog via e-mail volgt. Voor de zekerheid heb ik dit gadget nu verwijderd van de site. Om er zeker van te zijn dat je geen besmette mail via mijn weblog krijgt, kijk ook nog even in je mailinstellingen en haal daar de feed voor dit weblog weg.

update:
Het was even zoeken, maar als het goed is heb ik ook aan deze kant alle e-mails via feedburner stopgezet en de feed verwijderd. Mocht je toch nog mail ontvangen, laat het me weten!

dinsdag 13 maart 2012

kleine tekeningen

Ben je op zoek naar een dagboekje waarin je elke dag kunt tekenen? Surf dan eens naar Writer's Plaza voor het One Sketch a Day dagboekje. Ziet er erg leuk uit.

maandag 12 maart 2012

in de verdrukking...

Ik sla mijn dagboek open en kijk naar de datum. Alweer meer dan een week geleden dat ik heb geschreven. Het is niet dat ik niets te schrijven heb, maar ik vind er de tijd niet voor. Op elke cursus (op welk gebied dan ook) die ik volgde werd me steeds verteld dat ik tijd vrij moest maken in mijn agenda want tijd zou niet vanzelf ontstaan. En dat is natuurlijk ook zo. In gedachte hoor ik: "Schrijven kan ook wel tussendoor: als de aardappels koken, als je in de wachtkamer zit, bij een kop koffie in de eerste zonnestralen van de lente." Het zijn de adviezen die ik zelf ook wel geef. Maar je voelt 'm waarschijnlijk wel aankomen: maar ik vind er momenteel de tijd niet voor. Ook al staat het op mijn to-do-lijstje, ook al plan ik het in mijn agenda, ook al zit ik in die overvolle wachtkamer. Dagboekschrijven is bij tijd en wijle toch echt het sluitstuk. En dus komt het pas aan de orde als alle andere klusjes zijn gedaan. En dan ben ik te moe om een pen op te pakken en ben ik zo weer een week verder zonder geschreven te hebben.

Ik kijk van een afstand naar dit hele proces. Er zitten oordelen in zoals "ik moet regelmatig schrijven" of "schrijven moet ik plannen". Er zit ook een soort verwijt naar mezelf in "ik kan me niet eens aan mijn eigen planning of mijn eigen advies houden". Niet schrijven levert dus net zo goed als wel schrijven stof tot nadenken op (en natuurlijk ook mooie schrijfonderwerpen).

vrijdag 9 maart 2012

lekker rondstruinen

Zomaar wat inspiratie die je mogelijk ook in je dagboek kunt gebruiken:

* Ina Wuite van Speelse Kunst heeft een prachtig weblog met daarop allerlei creatieve en inspirerende ideeën zoals de top 10 lijstjes en tekst als inspiratiebron. Ga dat zien!

* Wanneer je nadenkt over het werk dat je doet of het werk dat je misschien wilt gaan doen, ga dan eens naar de loopbaanvragen van Heidi Jansen. Je kunt op haar site een kaartje trekken waarop je een vraag vindt, die je aan het denken zet over je huidige of toekomstige loopbaan.

donderdag 8 maart 2012

Tatty Teddy

Ik zocht dagboekjes voor de kinderen. In de winkel hadden ze verschillende soorten, sommige met een slotje, andere zonder. Het prijsverschil met en zonder slot was aanmerkelijk (€7,95 versus €4,95) zeker als je ziet dat de boekjes verder identiek zijn. Gezien de eerdere ervaringen met boekjes met een slot kocht ik "gewone" schriftjes met een harde kaft met op de voorkant Tatty Teddy van Lannoo Graphics.

In mijn herinnering waren dit soort boekjes meestal gevuld met dun papier. Maar juist deze boekjes hebben stevig papier. Viltstift lekt niet door naar de andere kant en dus wordt er naar harte lust geschreven en getekend in de boekjes. Maar je kunt ook kleine schrijfoefeningen doen. Mijn 9-jarige kan al prima overweg met naamdichten en lijstjes, naast de tekeningen. Het zijn de eerste beginselen van het bijhouden van een dagboek. Op dit moment mag iedereen nog alles zien en lezen, maar er komt vast een moment waarop dat niet meer mag.


woensdag 7 maart 2012

wwjw: Met wie zou jij nog eens een kopje thee willen drinken?



Toen deze foto genomen werd, zat ik net op de middelbare school. Mijn grootouders (rechts) waren 40 jaar getrouwd en werden gefeliciteerd door mijn peetouders (links). Terwijl ik over de vraag van hierboven nadacht kwamen zij in mijn gedachten. Met hen had ik graag nog eens een kopje thee willen drinken, nu als volwassen vrouw. Wat zouden we elkaar dan niet allemaal te vertellen hebben gehad. (Wat natuurlijk weer een prachtig schrijfonderwerp is!)

Heb je ook een bijdrage? Zet je naam en je link naar je bijdrage in de box hieronder:

dinsdag 6 maart 2012

#schrijfbeeld


In voorjaarsvakantie heb ik wat rond gestruind op Twitter en zelf een account aangemaakt (Kriebels & Krabbels / @Krieb_Krab). Het is natuurlijk leuk om een beetje te lezen en zelf te kwetteren, maar het is ook een mooi platform voor mijn kleine schrijfopdrachten onder de noemer #schrijfbeeld.

Een schrijfbeeld levert je een foto en een vraag (of een aanvulzin) op en de opdracht om een korte sprint van 3 of 5 minuten te schrijven. Soms zal de geschreven tekst niets te maken hebben met je eigen leven, een andere keer misschien wel. Eigenlijk is het gewoon schrijven naar aanleiding van een foto, puur voor de lol.  Laat je eens door je pen verrassen! Volg Kriebels & Krabbels op Twitter voor meer opdrachten.

maandag 5 maart 2012

proprioceptive writing

De vakantie heb ik gebruikt om eens lekker op adem te komen. En dat kan op veel verschillende manieren: wandelen, tekenen, lezen, een podcast luisteren, maar ook schrijven. Mediteren is ook een mogelijkheid, maar ik ben meer van het bewegen (loopmeditatie, yoga) dan van het stil zitten op een kussen. Een tijd geleden ontdekte ik het boek Writing the mind Alive, dat een manier van schrijven aanbiedt waarbij het gaat om innerlijk luisteren naar je gedachten, maar in mijn beleving ook heel erg meditatief is. Over mijn ervaringen kun je meer lezen in de nieuwsbrief die volgende week zal verschijnen. Aanmelden kan via contact

zondag 4 maart 2012

40 dagen tijd

Anouschka schreef in de reacties:

Iets anders dat ik me afvroeg: doe je ook iets aan de 40-dagentijd? Ik ben zelf niet religieus maar gebruik deze periode van (eigenlijk) 46 dagen wel om nog eenmaal naar binnen te kijken voordat het Pasen is en het voorjaar echt aanbreekt. Ikzelf heb ervoor gekozen om 6 dagen in de week elke dag 1 vraag te beantwoorden uit 500 levensvragen. Elke zondag lees ik dan terug om te reflecteren. Dat vind ik een mooie manier. Op je blog heb je er (dit jaar?) volgens mij geen aandacht aan besteed, ik heb dat een beetje gemist. En ik vroeg me af of andere dagboekschrijfsters hier ook iets doen in deze periode. Ik heb me voorgenomen om voor mezelf volgend jaar echt een werkboek in elkaar te zetten, met gedichten, stukjes tekst etc. Een beetje zoals Christine de Vries deed.


Naar aanleiding van deze reactie ligt er dus de vraag: Wat doe jij in de vastentijd?
Schrijf je reactie hieronder, misschien kunnen we elkaar inspireren.

Mijn reactie:
Het klopt, meestal doe ik wel iets met vasten in het voorjaar. Het kan zijn dat ik het religieuze vastenpad bewandel door bijvoorbeeld mee te doen met de schrijfprojecten van Christine de Vries, maar het kan ook zijn dat ik op eigen houtje van Imbolc tot Ostara me aan een of andere manier van vasten wijd omdat dat me soms meer het gevoel van verbinding met de lente (een nieuw begin) geeft dan de religieuze benadering, zeker als die wat later in het jaar valt. Het is maar net waar mijn hart me brengt. Maar dit jaar heb ik ervoor gekozen om niets te doen, om te luisteren naar wat ik nu werkelijk van binnen uit wil. Dat was niet het schrijfproject, het was ook niet het vasten in de zin van me dingen ontzeggen. Er was gewoon helemaal niets. Dat dacht ik tenminste. De roep om te schrijven was er wel. De roep om dicht bij mezelf te blijven ook en die roep volgend, ga ik iedere avond naar zolder. Ik zet me achter mijn tafel en schrijf. Daarna loop ik nog een rondje in de wijk of lees een boek. Het is geen bewust vasten, maar mijn tijd op de bank hangend voor de tv is geslonken.

zaterdag 3 maart 2012

liebster


Van Ellen kreeg ik gisteren de Liebster Blog Award. Hoewel ik niet van "kettingbrieven" houd, is dit toch wel een mooi initiatief. Wat is zo'n award?

De Liebster Award is een soort van kettingbrief onder bloggers die als doel heeft om uitzonderlijke en groeiende blogs onder de aandacht te brengen. Er is geen formeel awardproces of een comité voor de Liebster, maar je krijgt hem van een andere blogger die vindt dat jouw blog extra aandacht verdient. De award wordt gegeven aan blogs met minder dan 200 volgers. Wanneer je zo’n award krijgt, geef je hem door aan 5 andere blogs.

Ik heb eens in mijn feedreader gespit om te kijken welke blogs best wat meer aandacht mogen krijgen. Ik geef mijn award graag door aan:

Jenny van qua taal en teken mag van mij best wat meer volgers krijgen. Het is iedere keer weer een feestje om een nieuwe bijdrage te lezen (en soms ook zelf uit te proberen).

Christine van Het Juwelenboek krijgt van mij een award. Het is een prachtige site met tips en tutorials m.b.t. het kunstzinnig dagboek. Maar eigenlijk doe ik daar Het Juwelenboek te kort mee. Ga maar snel kijken naar alle prachtige kunstwerken.

Veertje Vederlicht's Wereld is een blog waar ik graag lees. Haar laatste bijdrage over de kracht van Twitter laat de prachtige wijsheden van een oude dame (80+ !!) zien.

Mijn tekentalent noem ik zelf niet al te groot, maar ik beleef er wel heel erg veel plezier aan. Misschien ben ik daarom wel altijd op zoek naar eenvoudige dingen. Niet om na te doen, maar om me te laten inspireren. Bij tekenderwijs vind ik iedere keer weer prachtige kindertekeningen van kinderen uit groep 1, 2 en 3. Ga er maar eens kijken.

En tot slot geef ik ook een award aan Jacinta van huisje van de ziel omdat haar blog wijsheid, rust, kunst en inspiratie uitstraalt.