woensdag 29 augustus 2012

schrijven over bang zijn

Er zijn onderwerpen waarover je misschien liever niet wil schrijven. Onderwerpen die je bij de gedachte alleen al zoveel angst bezorgen dat je ze liever helemaal wegstopt in het verste hoekje van je hoofd. Je probeert er niet aan te denken, maar toch (meestal onverwacht) komt het om de hoek zeilen. Waardoor ze de angst alleen maar groter maken. Angst vraagt om doorleeft te worden. Daarmee neemt de kracht van de angst af. Daarvoor heb je wel een potje dapperheid nodig. Of als de angst heel groot is (als er bijvoorbeeld sprake is van een fobie) hulp van buitenaf. Vandaag wil ik het hebben over schrijven over angst die met dapperheid te bestrijden is: de huis-tuin-en-keukenangsten.

Een eerste stap kan bestaan uit drie geschreven woorden: ik ben bang. Geschreven midden op een pagina of juist in een piepklein hoekje. Je schrijft het piepklein of juist met grote letters. Het is maar net hoe dapper je bent. Als je voelt dat je die woorden snel weer toe wilt dekken, doe dat dan. Plak er een mooi plaatje overheen, verf het weg, kras het door. Je hebt je gevoel herkent en erkent. Het mocht er even zijn, misschien mag het de volgende keer wat langer blijven staan. Misschien durf je het zelfs een keer hardop voor jezelf te zeggen. Probeer maar eens uit wat je met een beetje dapper zijn durft te doen.

Een volgende stap is om een kleine tekst over het bang zijn te schrijven. Spreek met jezelf het aantal regels af. Misschien 3, misschien 5 of als je je heel dapper voelt 10 regels over bang zijn. Wees zorgvuldig en houd je aan de afspraak, die je met jezelf hebt gemaakt. Doe niet meer, maar ook niet minder. Ook deze tekst kun je weer toedekken. Teken over je tekst een dekentje. Kleur of verf het dicht zodat de woorden niet meer te zien zijn. Laat ruimte open langs de zijkanten en schrijf daar bemoedigende zachte woorden. Woorden die jou het gevoel geven dat jij er mag zijn met al je bangigheid.

Misschien kun je een volgende keer de woorden meer door je dekentje laten schemeren en op den duur de woorden de woorden laten zijn.

Gun jezelf in ieder geval de tijd. Het hele proces hoeft niet in een dag af. Het kan je weken of zelfs maanden kosten om het echt onder ogen te zien. Maar weet: Elke stap is er een.

1 opmerking:

An zei

Een heel mooi blog... dank je!