maandag 20 augustus 2012

wat heb je nodig?

koffie en schrijven

De zomervakantie was heerlijk. Ik heb me prima vermaakt, maar van schrijven is het helaas veel minder gekomen dan ik had gewild. Schrijfzin was er voldoende en inspiratie was er ook genoeg, maar het kwam er niet van. In eerste instantie was er nog het gevoel van berusting, maar naarmate de weken vorderden ging het toch wringen en vroeg ik me af waarom het zo ging.

Er waren gedachten zoals: Ik wil rust en stilte om me heen. Ik wil alleen zijn. Ik wil ongestoord kunnen schrijven. Ik wil... Met wat afstand keek ik naar al die verlangens. Want er waren heus wel momenten van rust, van stilte, van alleen zijn en die benutte ik niet. Ik zocht uitvluchten zoals stofzuigen, opruimen of nog even een boek uitlezen. Het is wonderlijk om je al die gedachten gewaar te worden, maar vooral interessant. En dus kroop ik een paar keer 's avonds laat achter de tafel en schreef over alles wat ik miste om te kunnen schrijven. Als eerste kwam mijn woordendoosje voorbij. Maar miste ik dat werkelijk? Ik kon toch ook zomaar een woord uit een of ander tijdschrift plukken? Ik schreef verder en kwam bij een gevoel van onveiligheid bij het wennen aan een ander leefadres. Ik stond mezelf toe dat zo te ervaren. Rust en stilte kwamen ook aan de orde, iets waar je als (pleeg)ouder tijd voor vrij moet maken want met kinderen in de basisschoolleeftijd komen rust en stilte niet vanzelf aanwaaien. Maar wat ik eigenlijk het meeste miste was de verbinding met mezelf. En dus het schrijven. De cirkel was rond. Na die tekst was er ruimte voor de kleine krabbels, een lijstje met onderwerpen, een losse gedachte of voor een halfafgebroken pagina (omdat er weer eens een pleister moest worden geplakt, een ijsje gepakt of een ruzie opgelost). Het was allemaal goed, misschien anders dan in de rest van het jaar, maar goed.

Het schrijven in de vakantie is een mooi onderwerp om uit te diepen. Schrijf eens over:

* Kon jij schrijven tijdens je vakantie? 
* Als het niet zo lukte als je gedacht had, wat hield je tegen? 
* Wanneer lukte het wel? 
* Hoe voelt het om niet te kunnen schrijven?
* Hoe voelt het als je wel weer kunt schrijven?
* Wat ga je een volgende keer doen om dit te voorkomen?


1 opmerking:

Jacinta Kogelman zei

Ja, heel herkenbaar.
Ik heb het schijnbaar vooral ook nodig om me af te zonderen om de verbinding waar jij over schrijft, ook echt te maken. En alles staat of valt met het voornemen om....maar juist in vakantietijd is het ook fijn om vaste patronen los te laten en vrij te geven en te zien wat er van komt. Kennelijk was de behoefte aan vlierefluiten groter. Alhoewel, ik ben er af en toe wel aan toegekomen, gelukkig.