maandag 10 september 2012

ik wil...

Soms schrijf ik om dingen te ontdekken over mezelf, soms schrijf ik om de dingen vast te houden. Steeds beginnen met dezelfde tekst kan daarbij een prettig hulpmiddel zijn:

duplo trein 

Ik wil me blijven herinneren hoe ik op een morgen een klein plastic zakje in een pantoffel vond. De inhoud kon ik niet thuisbrengen zonder bril. Na verdere bestudering bleek het een pad te zijn die nog leefde (!) en een hele nacht in deze bijzondere plek naast het bed had doorgebracht.

Ik wil me blijven herinneren hoe een kleine woordenschat tot de mooiste taalvondsten kan leiden. Ik hoorde "terugdenken" in plaats van herinneren. Ik hoorde "hopla-vla" voor hopjesvla. En op de vraag in welke winkel ik mijn frisse neus ging halen moet ik nog steeds een beetje grinniken.

Ik wil me blijven herinneren hoe diepe dankbaarheid klinkt uit de mond van een 8-jarige nadat de kinderkamer een metamorfose had ondergaan.

Ik wil me blijven herinneren hoe zoute thee smaakt (echt niet lekker) als mijn 10-jarige opeens ontdekt heeft wat het is om stout te zijn.

Ik wil me blijven herinneren dat mijn lange adem zin heeft, maar dat ik ook voor ademruimte moet zorgen.

Ik wil me blijven herinneren dat er twee kinderen op de stoep stonden met een fietshelm op. Dat zij besloten dat de zijwieltjes er nu wel afkonden en ze beide vervolgens zo wegfietsten. Dat een van de twee een half uur lager vreselijk onderuit ging en overal schaafwonden had, dat zou ik heel graag willen vergeten, maar het staat voor eeuwig op mijn netvlies gebrand.

Ik wil me blijven herinneren hoe ik met tederheid kan kijken naar het kind dat nooit iets uit zichzelf ontdekte, maar nu op een boomstam zat en een dennenappel van alle kanten bekeek en zag dat er zaadjes in zaten.

Ik wil me blijven herinneren...


Geen opmerkingen: