Doorgaan naar hoofdcontent

p&s 2012: dag 5

Hoewel ik de hele zomer geschilderd heb (wat ik echt met heel veel plezier doe), is het voor mij een totaal andere activiteit dan collages maken tijdens deze plak-en-schrijf tiendaagse. Het schilderen begint vaak intuïtief, soms wel uitgesmeerd tot meerdere lessen. Maar daarna komt er altijd de grote uitdaging van het onderwerp helemaal uitwerken. Er is dus een omslagpunt voelbaar waarin het werken aan een proces overgaat in het werken aan een product. Ik denk dat dat ook niet anders kan als je week na week bezig bent met een groot doek.

De collages van deze tiendaagse zijn daarbij vergeleken maar kleine werkstukjes (20 x 20 cm groot) en richten zich eigenlijk alleen maar op plezier hebben. Dat wil niet zeggen dat de plaatjes of teksten voor mij betekenisloos zijn. Zeker niet, maar het is anders. En terwijl de dagen vorderen en mijn dagboek gevuld wordt met kleurrijke pagina's ervaar ik ook dat ik het kleurrijke in mijn dagboek te lang heb laten liggen. Deze tiendaagse is een mooie aanzet om de komende maanden toch weer wat meer met die kant bezig te gaan.

Vandaag heb ik een beetje valsgespeeld. De dag is vol en tijd om een plak-en-schrijf te maken is er niet. Daarom heb ik er gisteren twee gemaakt, zodat er vandaag toch weer een nieuwe pagina zichtbaar is.

p&s 2012: dag 5

Reacties

Aline zei…
Geweldig leuk, en wat grappig, dat blocknoteje waar boodschappen opstaat heb ik zondag net op zei gelegd om deze week iets mee te gaan doen...
Aline zei…
Ps Mister Linky's Magical Widget staat er nog niet bij... ;)
Nu wel! Was ik vergeten om erin te plakken... beetje dom.
Anoniem zei…
Weer een leuke creatie vandaag :-) Kom je nog eens naar die van mij kijken?
Aline zei…
Ik moet helaas morgen hard aan de slag, want ik heb nu pas een paar minuten voor mezelf... heb het vandaag veel te druk gehad... ;)
Anoniem zei…
het was een drukke dag, maar toch wat gemaakt :)
Pas je goed op jezelf? Doen hoor!
Aline zei…
Het is al een paar dagen hectisch, maar het is allemaal voor een goed doel...
Aline zei…
Deze staat er nu net op, zal nog zeker 3 dagen posten vanavond... want heb gisteren voor 4 dagen ingehaald... ;)

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

tip: gratis schrijfproject 2019

Hoewel ik niet zou bloggen tot eind januari, maak ik voor deze tip een uitzondering. Christine de Vries van Shodo heeft voor haar nieuwsbrieflezers een mooi jaarproject ontwikkeld. Als basis worden citaten van Etty Hillesum gebruikt, waarop je al schrijvend gaat reageren. Mij inspireert het om te schrijven met de wijze woorden van Etty, misschien jou ook wel.

Meer informatie vind je op Shodo.


mijn dagboek als... pleisterplaats

Van Dale vertelt dat een pleisterplaats een plek is waar je (korte tijd) rust houdt. Zou mijn dagboek dat kunnen zijn? Zou mijn dagboek de plek kunnen zijn waar ik even rust neem tijdens mijn reis door het leven van alledag? Daar kan ik volmondig ja op zeggen. Het wil niet zeggen dat die pleisterplaatsen oases van rust zijn. Soms ontstaat er, door het even de tijd nemen om te schrijven, inderdaad rust. Maar soms lijkt het mijn innerlijke onrust alleen maar meer aan te wakkeren als ik zie hoe mijn schrijfsels (net zoals mijn gedachten) van hot naar her gaan. Ik stel me voor dat het voor pelgrims niets anders zal zijn. Onderweg treffen zij herbergen aan die de pelgrim rust bieden, maar er zullen vast ook plekken zijn die zo vol en druk zijn dat je blij bent als je er weer kunt vertrekken om je reis te vervolgen.

Ergens plopt er bij mij ook het beeld van het plakken van pleisters op bij het woord pleisterplaats. Mijn "wonden" bekijken, verzorgen en eventueel verbinden. Ook aan …