Doorgaan naar hoofdcontent

agenda

Hoewel ik een digitale agenda heel erg handig vind, lukt het me toch niet om afscheid te nemen van de ouderwetse agenda die vraagt om een potlood of pen. Het kiezen van een nieuwe agenda kan heel simpel zijn. Je koopt gewoon dezelfde agenda die je het jaar daarvoor ook al gebruikte. Maar levens veranderen en agendawensen veranderen mee, zo ervaar ik dat zelf tenminste. In de afgelopen jaren gebruikte ik de Modron Vrouwenagenda. Een klein handzaam boekje dat prachtig vormgegeven is. Maar wat ik miste was schrijfruimte en dus sleepte ik naast mijn agenda vaak nog twee boekjes mee in mijn tas (mijn dagboek en een inspiratieboekje). Dat zou toch op een handigere manier moeten kunnen. In de kantoorboekwinkel vond ik een handzame agenda van Moleskine. Het had dezelfde grootte als mijn inspiratieboekje en dat leek me een goede optie om het aantal boekjes in mijn tas te verminderen. Maar de praktijk was toch anders. Het was inderdaad een handig boekje. Het was prettig om schrijfruimte naast het agendagedeelte te hebben, maar eigenlijk was het te klein. Daarom zocht ik naar een grotere agenda, maar die moest er wel wat gezelliger uit zien dan de standaard Moleskine. Ik vond speciale Moleskines (zie hier), maar koos uiteindelijk voor een mooi roze exemplaar uit de Leuchturm1917 serie.

Reacties

Dit jaar kwam mijn agenda-voor-in-de-tas bij Flowmagazine vandaan. Ik was en ben erg tevreden. Dus ook het komende jaar is het weer Flowmagazine geworden. Onze thuisagenda, met een vast plekje naast de telefoon is die van Paolo Coelho geworden. Dit jaar als thema 'Ontwikkeling', met mooie afbeeldingen van Catalina Estrada voor de broodnodige inspiraties. Te groot voor in mijn tas, wel fijn voor in huis. Enige nadeel is, dat wij met z'n tweeën 3 agenda's hebben en dan ook een agenda-overleg moeten inlassen. Heeft ook weer een voordeel: een fijne klus, ongeveer één uurtje per 14 dagen. Wij maken er een feestje van. Hoe gaat dat bij jullie?
De basis is de digitale agenda (iCal) waarin we alle afspraken invoeren. Heel handig, maar ik merk dat ik het toch nog altijd fijn vind om een gewone geschreven agenda bij me te hebben. De kinderen hebben zelf nog geen digitale agenda en schrijven hun afspraken "gewoon" op de keukenkalender (die ik dan weer overneem in de digitale agenda als dat nodig is). Ik ruim elke week wat tijd in om de keukenagenda (en mijn eigen boekje) bij te werken zodat ik niet steeds naar mijn computer of iPod Touch hoef te grijpen.

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…