Doorgaan naar hoofdcontent

op de kop getikt

In 2005 deed ik het.
In 2007 deed ik het nog een keer.
En toen... toen was het niet meer te koop.
Maar ik heb een tweedehands exemplaar op de kop getikt. Nog maagdelijk leeg, zonder een kreukeltje, deukje of vouw.

En zo schrijf ik in 2013 nog een keer in Bewust worden doe jezelf, een prachtig klein schrijfboekje, waarin je elke dag een kleine tekst kunt schrijven over een thema, een zin of een woord. Of zoals de ondertitel vermeldt: Schrijvend naar bewustzijn en zelfkennis. Ik ben benieuwd wat het me deze derde keer gaat opleveren.



Reacties

Bernardine zei…
Idee om je blanco boekje nog eens in te scannen of te kopieeren? Dan kun je in 2015 weer verder :)
Dat zal een heel werk zijn: meer dan 366 pagina's scannen...
Mettje zei…
Heb het ook gedaan in 2005 en dacht er gister nog aan dat ik het gedaan heb, dat boekje.
Boekje inscannen is idd wel een heel werk, dan kun je nog beter de citaten overschrijven ;).
Ik hoop dat het je weer een mooi boekje oplevert iig in 2013!
Anoniem zei…
Bij Boekenstand.nl is het nog te koop (volgens de site.)
Dank je wel voor de tip!

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…