vrijdag 21 december 2012

over de tijd

Maar zo je in je denken de tijd in seizoenen meten moet, 
laat dan ieder seizoen alle andere omsluiten.

***

"De natuur als levenspad" schreef ik ooit in een dagboek. Het was een wens om me meer te verbinden aan de seizoenen door bijvoorbeeld mee te leven met de lijsterbes in mijn voortuin, door met aandacht kleine poppetjes te maken voor de jaartafel en mijn voeding aan het seizoen aan te passen. De praktische dingen waren die eerste jaren belangrijk, maar in de loop van de tijd was er ook een innerlijke stroom voelbaar. Ik ging de seizoenen zien in een periode van zes weken, in een dag of zelfs in een uur. Altijd weer is er de cyclus van stilte, ontwaken, groei en afsterven om vervolgens weer in de stilte te belanden. Dat werd ik me pas echt bewust toen ik het prachtige boek Rust en Regelmaat las. Er was ineens ook het besef dat er zoveel meer zat in dat wat ik in mijn jeugd had meegekregen, maar waarschijnlijk nooit begrepen had. Ik staarde me blind op rituelen die ik niet begreep, op woorden waar ik niets mee kon en op een hierarchie waarin ik me als vrouw niet thuis voelde. 



Voor meer verhalen "over de tijd" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

1 opmerking:

Veertje Vederlicht zei

Prachtig zoals je het beschrijft, de seizoenen in zes weken, een dag of zelfs een uur kunnen zien. En Enya, mooi getroffen!