Doorgaan naar hoofdcontent

over het huwelijk

"...Tezamen werd je geboren, en tezamen zul je voor immer zijn. 
Jij zult tezamen zijn, als de witte vleugelen van de dood je dagen verstrooien. 
Ja, je zult zelfs tezamen zijn in Gods stille herinnering. 
Maar laten er tussenruimten zijn in je tezamenzijn. 
Laat de winden des hemels tussen je dansen...."

***

Zoals ik de pest heb aan Commander Cody, kan hij Aafje Heynis niet echt waarderen.

Terwijl andere voetbalvrouwen langs de lijn staan in de jaren '90 als hij speelt met zijn maatjes, lig ik nog in bed lekker naar Reiziger in muziek te kijken.

Hij rijdt op een gegeven moment in een grote auto van de zaak, ik in een oud Pandaatje met een "hangmatje".

Waar hij berekend zijn studiepunten in een avondstudie bij elkaar sprokkelt, lees ik elk boek dat gelezen moet worden om mijn diploma te behalen.

In ATWT duiken laat op de avond, doet hem in zijn Mac verdwijnen om een spelletje schaak te spelen. 

En als hij naar Ajax kijkt, lees ik een boek.

Hij is opgegroeid met spelletjes, ik moet de lol daarvan langzaam ontdekken.

De verschillen lijken misschien groot, maar na 23 jaar huwelijk koesteren we ze nog steeds. Er zijn genoeg overeenkomsten om de verschillen te compenseren. The thrill is nog lang niet gone, maar de gezamenlijke liefde voor deze prachtige muziek is alleen maar groter geworden.



Voor meer verhalen "over het huwelijk" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

Reacties

Heldinne zei…
fijn stukje! over welk nummer gaat het precies? (dit voor de lijst)
Dagboekdingen zei…
B.B. King - Thrill is gone

Vorig jaar stond 'ie op nummer 380 in de lijst.
Anoniem zei…
Ja mooi, ik zeg altijd dat ik geen man wil die van voetballen houdt maar zo kan kan het dus ook. Het maakt de spoeling wat minder dun voor mij, haha.
Ferrara zei…
Soms zit the thrill het verschil. Lekkere muziek
Ik ken dit helemaal niet. Wat een ontdekking. Lekker ritme. Bedankt!!

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…