dinsdag 4 december 2012

over kinderen

En hij zeide: Je kinderen zijn je kinderen niet. 
Zij zijn de zonen en dochteren van 's levens hunkering naar zichzelf. 
Zij komen door je, maar zijn niet van je, 
en hoewel zij bij je zijn, behoren ze je niet toe.

***

Mijn kinderen zijn mijn kinderen niet, dat heb je nu eenmaal als je voor pleegkinderen kiest. De ouders van deze kinderen hebben dus wel kinderen, maar eigenlijk ook weer niet. Of misschien omschreef een van onze gezinsvoogden het wel het beste: "In Nederland heeft iedere ouder het recht om een kind te krijgen, maar niet het recht om het ook zelf op te voeden." Het is een complex geheel waarin iedereen de vrijheid moet krijgen zijn/haar ouderrol in te vullen binnen de grenzen die mogelijk zijn. Dat is lang niet makkelijk. Soms is het dansen op een slap koord, want ook al is het duidelijk dat kinderen nooit meer naar hun ouders terug zullen keren, dat verlangen blijft altijd wel bestaan.

En hoe lastig het allemaal soms ook is, het is prachtig om te zien hoe kinderen zich ontwikkelen. Van eerste wankele stapjes naar rennen. Van plaatjes kijken naar woordjes lezen. Van kinderliedjes luisteren tot meezingen in prachtig brabbelengels. Rumour has it van Adele is zo'n meezinger die altijd zorgt voor een lach op mijn gezicht omdat teksten op de achterbank altijd heel wat anders zeggen dan de zangeres ze bedoeld heeft.


Voor meer verhalen "over kinderen" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

3 opmerkingen:

Veertje Vederlicht zei

Heerlijk eerlijk. Open en bloot. Goed hoor... ik durfde niet helemaal los te gaan, omdat er misschien mensen meelezen waarover het gaat. Het kwam erg dichtbij vandaag. Confronterend!

Hilde zei

ontroerend stukje en toch ook weer niet! ik denk dat opvoeden altijd dansen op een slap koord is, of het nu jouw bloedeigen kinderen zijn of pleegkinderen!
het liedje denk ik niet te kennen, ga het zo beluisteren!

Kriebels en Krabbels zei

Het slappe koord is niet zozeer de opvoeding als wel het bewegen in de ruimte tussen ouder en pleegouder, bijvoorbeeld in een bezoekregeling. Soms kun je ouders vrijlaten in wat zij met hun kind ondernemen, soms zijn er striktere regels of zelfs toezicht nodig in de situatie waarin ouder en kind elkaar ontmoeten. Je bewust zijn van wanneer wat nodig is kan voelen als een slap koord zeker als ouders niet zo stabiel zijn.