woensdag 12 december 2012

over misdaad en straf

Vaak heb ik je over iemand die iets verkeerd gedaan heeft, 
horen spreken als ware hij niet een der jouwen, 
maar een vreemde, en een indringer in je wereld.

***

Voordat je pleegouder wordt, volg je een programma waarin je kennismaakt met het pleegouderschap, waarin je onderzoekt of je pleegouder wilt worden, maar waarin ook bepaald wordt of je wel geschikt bent om pleegouder te worden. Het is een traject waarin je niet alleen geconfronteerd wordt met je eigen verleden, je krijgt ook talloze situaties voorgeschoteld om over na te denken.

In mijn werk als logopediste had ik al een hoop gezien: kinderen die sterk verwaarsloosd waren, schrijnende vormen van armoede, kinderen die zo onhandelbaar waren dat ze niet meer thuis konden blijven wonen, kinderen die aan hun lot werden overgelaten of ouders die zo tot aan hun nek in de psychische problemen zaten dat de kinderen op een gegeven moment in feite de ouders van hun ouders werden. Ik was wel wat gewend. Maar toch.... dan komen er op zo'n cursus ineens de verhalen en voorbeelden van mishandeling, gaat het over drugsverslaving, over detentie en bijvoorbeeld misbruik. Verhalen die indruk maken. Maar het blijft op zo'n moment toch theorie. Je kunt als aanstaande pleegouder misschien wel inschatten hoe je daarop zou kunnen reageren, maar zeker weten doe je het niet.

Maanden later wordt die theorie praktijk. Dan zit je tegenover een ouder die een enorme rugzak heeft. Is het dan mogelijk om voorbij al die bagage te kijken en de werkelijke mens te zien die daarachter schuilgaat? Uit ervaring weet ik dat dat mogelijk is en dat het ook nodig is om goed te kunnen samenwerken. Want daar heeft een kind het allermeeste aan: ouders, pleegouders en hulpverleners die door een deur kunnen.


Voor meer verhalen "over misdaad en straf" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

Geen opmerkingen: