Doorgaan naar hoofdcontent

over misdaad en straf

Vaak heb ik je over iemand die iets verkeerd gedaan heeft, 
horen spreken als ware hij niet een der jouwen, 
maar een vreemde, en een indringer in je wereld.

***

Voordat je pleegouder wordt, volg je een programma waarin je kennismaakt met het pleegouderschap, waarin je onderzoekt of je pleegouder wilt worden, maar waarin ook bepaald wordt of je wel geschikt bent om pleegouder te worden. Het is een traject waarin je niet alleen geconfronteerd wordt met je eigen verleden, je krijgt ook talloze situaties voorgeschoteld om over na te denken.

In mijn werk als logopediste had ik al een hoop gezien: kinderen die sterk verwaarsloosd waren, schrijnende vormen van armoede, kinderen die zo onhandelbaar waren dat ze niet meer thuis konden blijven wonen, kinderen die aan hun lot werden overgelaten of ouders die zo tot aan hun nek in de psychische problemen zaten dat de kinderen op een gegeven moment in feite de ouders van hun ouders werden. Ik was wel wat gewend. Maar toch.... dan komen er op zo'n cursus ineens de verhalen en voorbeelden van mishandeling, gaat het over drugsverslaving, over detentie en bijvoorbeeld misbruik. Verhalen die indruk maken. Maar het blijft op zo'n moment toch theorie. Je kunt als aanstaande pleegouder misschien wel inschatten hoe je daarop zou kunnen reageren, maar zeker weten doe je het niet.

Maanden later wordt die theorie praktijk. Dan zit je tegenover een ouder die een enorme rugzak heeft. Is het dan mogelijk om voorbij al die bagage te kijken en de werkelijke mens te zien die daarachter schuilgaat? Uit ervaring weet ik dat dat mogelijk is en dat het ook nodig is om goed te kunnen samenwerken. Want daar heeft een kind het allermeeste aan: ouders, pleegouders en hulpverleners die door een deur kunnen.


Voor meer verhalen "over misdaad en straf" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Kunst kijken en je dagboek

Woman and child (Sam Jinks)
Half juni was ik bij de tentoonstelling Hyperrealisme Sculptuur in de Kunsthal in Rotterdam. Hoewel het best druk was, was er genoeg ruimte om even echt stil te staan bij sommige beelden. Waar ik in het schrijven altijd een beweging van buiten naar binnen maak, is dat in het bekijken van kunst niet anders. Lange tijd stond ik stil bij het beeld Woman and Child van Sam Jinks. Ik zag hoe mensen er even bleven staan en weer verder liepen. Ik zag mensen foto's maken, maar niet echt kijken. Ik telde ook af en toe hoe lang mensen nu werkelijk bleven staan. Niet zo lang dus. Zelf bleef ik staan en dwaalde met mijn blik naar binnen. Wat voelde ik bij dit beeld? En terwijl ik daar stond, rolden de tranen over mijn wangen. 
"Wat raakt je?" vroeg mijn kunstmaatje. In eerste instantie had ik er geen woorden voor, het raakte me. Dat is in feite al meer dan genoeg. De woorden kwetsbaarheid en verbinding kwamen op als omschrijving voor mijn gevoel. Maar er ge…

Schrijf je mee?

Nadat ik 's morgens een rondje heb gewandeld, zit ik graag nog even in de tuin. Ik zie vlinders, hommels, libellen en waterjuffers. Helaas is het aantal bijen de laatste jaren echt heel sterk verminderd ondanks alle "bijenplanten" in de tuin. Maar er zijn ook ontdekkingen, zoals een kleine veldmuis die geniet van de aardbeien en de zwartkop, een vogeltje dat ik nog niet eerder in de tuin had ontdekt. 
Als ik mezelf het cadeau geef om 5 of 10 minuten te gaan zitten en te kijken naar de wereld om me heen, is er vaak veel meer te zien dan ik in eerste instantie dacht. Probeer het maar eens uit. Nog leuker wordt het om daar vervolgens ook eens over te schrijven. Toch heb ook ik niet altijd even veel inspiratie en zijn kleine hulpmiddelen zoals een woordendoosje fijne hulpmiddelen.
Speciaal voor deze zomer heb ik een A4-tje gemaakt met 35 zomerse schrijfopdrachten. Op het inspiratieblad vind je naast de opdrachten ook wat schrijftips en een suggestie om het blad te gebruiken…

tip: gratis schrijfproject 2019

Hoewel ik niet zou bloggen tot eind januari, maak ik voor deze tip een uitzondering. Christine de Vries van Shodo heeft voor haar nieuwsbrieflezers een mooi jaarproject ontwikkeld. Als basis worden citaten van Etty Hillesum gebruikt, waarop je al schrijvend gaat reageren. Mij inspireert het om te schrijven met de wijze woorden van Etty, misschien jou ook wel.

Meer informatie vind je op Shodo.