donderdag 13 december 2012

over wetgeving

Je schept behagen in het voorschrijven van wetten. 
Maar nog meer plezier geeft het je ze te overtreden.

***

Als ik kijk naar oude dagboeken dan zie ik het steeds weer. Elk boekje bevat dezelfde kleur pen. Het ene boekje heeft blauwe letters, een ander boekje heeft zwarte letters die langzaam oranje-achtig verkleuren door de tand des tijds. Doorhalingen vind ik er vrijwel niet. Alles ziet er netjes en gestructureerd uit. Toch is het niet altijd zo geweest. Mijn eerste boekjes bevatten kleine tekeningen, doorgekraste woorden, verschillende kleuren pen en versieringen. In de paar jaar die tussen deze boekjes zit, is er de "wet" ontstaan dat mijn dagboeken netjes moeten zijn. Voor wie? Waarom? Ik had geen idee.

Toen op een gegeven moment ging experimenteren met schrijfrichting, letters, randen en schrijfoefeningen liep ik tegen mijn innerlijke criticus aan: "Het zag er niet netjes uit. De verhalen gingen van de hak op de tak en waren verre van gestructureerd. Dit was geen dagboek met in tijd opeenvolgende verhalen." Het was waar. Want waar ik in de ene alinea 7 jaar kon zijn, was ik in de volgende alweer 30. Toch gaf ik niet op. Ik overtrad mijn eigen wetten met succes. Want het gaf me plezier en het stimuleerde mijn creativiteit, maar ik kwam maar niet achter hoe dat nette ooit ontstaan was. Misschien zou ik er ook nooit achter komen. Maar dat deed ik uiteindelijk wel. Een aantal jaren geleden reed ik elke drie weken op zondagochtend met vriendin A. naar Hoorn om bij de zusters Rozengeur en Maneschijn te leren, te schrijven en creatief te zijn. Daar, die ene zondag, in de keuken van het spiritueel centrum schreef ik en kwam de herinnering boven aan een werkstuk over Willem Barentsz. Werkstukken die nog met de hand geschreven werden. Ik begon met blauw en eindigde met zwart, wat genadeloos werd afgestraft met een laag cijfer en de opmerking dat het netter kon. Ik die nog nooit een slecht cijfer had gekregen.....

2 opmerkingen:

Heldinne zei

ja, mooi! En wat een fijn nummer erbij!

Papagoose zei

Eén van mijn favoriete nummers op één van mijn favoriete albums: Crime of the Century van Supertramp.
Dit nummer staat op nr 35 in de top2000 (Supertramp),m is geschreven door Roger Hodgson en wordt door hem nog regelmatig gespeeld op zijn tours.