Doorgaan naar hoofdcontent

luchtkasteel week 1

Zelfgemaakte inspiratiekaartjes #usem

Toen ik het boek net gekocht had (een paar maanden geleden) trof dit hoofdstuk me enorm. Ik moest erom glimlachen, ik kon het beamen, maar toepassen? Tjonge dat is toch wel een heel ander verhaal. Want hoe zet je iets dat je gelezen hebt om in dat wat bij je past zodat je het ook werkelijk gaat gebruiken?

Voor mij werken reminders heel goed. Voor mijn bureau hangt een prachtige uitspraak van Thich Nhat Hahn. Iedere keer als ik het zie staan, lees ik het bewust en voel hoeveel rust ervan uit gaat. Zo simpel eigenlijk.
Ik adem in en kom tot rust
Ik adem uit en glimlach
thuisgekomen in het nu
wordt dit moment een wonder.
Ik vroeg me af waar op een gemiddelde dag de stressmomenten zitten, om zo te kunnen oefenen met het gereedschap. Ik liep de dag langs en kwam al direct op een paar situaties: 's Morgens aan de ontbijttafel als de kinderen klieren en ik ze achter hun vodden moet zitten om op tijd op school te zijn. In de auto als zij kibbelen en ik mijn aandacht bij de weg moet houden. Als het naar bed gaan weer eens ontaardt in druk doen in plaats van rustig de dag afsluiten. Het is maar een kleine greep uit een zak vol stressmomenten.

Waarom zou ik in die situaties geen reminder gebruiken om even mijn aandacht op te richten? Een reminder zonder woorden, gewoon een beeld dat mij herinnert aan het feit dat als ik rustig adem, mijn lichaam vanzelf zal volgen.  Het leek zo simpel dat ik me afvroeg waarom ik er niet eerder aan gedacht had. Dus maakte ik een paar kleine kaartjes met natuurbeelden, die voor mij rust verbeelden. Ik zette er een naast de wekker waar ik bij het ontbijt altijd naar kijk: een klein rustpunt om even mijn aandacht te kunnen richten.

De kaartjes zijn overigens ook prima te gebruiken als inspiratiekaartjes voor het schrijven!

***

Wil je meer weten over het luchtkasteel? Ga dan naar de schrijfcirkel.

Reacties

wow, wat heb je veel kaartjes gemaakt, een hele waaier!! Mooi hoor! Ik wil na de kerkdienst aan de slag, vriendlief heeft nachtdienst gehad dus die ligt toch nog heel lang te slapen en dan heb ik alle tijd.

Fijne zondag!
Brigitta
Cheyenne zei…
Wat een leuke kaartjes heb je gemaakt!
Ben aan het twijfelen om zelf ook van die kaartjes te maken, want het ziet er erg leuk uit en het lijkt me iets waar je zeker wat aan kunt hebben.
Selesia zei…
Wauw, mooie kaartjes! :D

Ik sta nu al te popelen om verder in het boek te gaan!
Heel leuk initiatief dit!
Oen zei…
Leuk gedaan en goed idee :) ik heb zo her en der tekstkaartjes met mooie zinnen en mooie afbeeldingen ingelijst, dit zijn ook mijn mini-rustpuntjes.
Mooie gedaan en inspirerend. Ik ben nog niet klaar met die opdracht, heb al wel iets ingedachten

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…