maandag 4 februari 2013

tekenen in je dagboek

speeltuin

Af en toe een kleine tekening aan je dagboek toevoegen heeft echt extra waarde. Het is niet alleen een mooie illustratie, maar je neemt je omgeving ook op een andere manier waar dan dat je normaal met woorden zou doen. Je ziet lijnen, rondingen, schaduwen en licht. Je ziet kleur, misschien zelfs wel textuur of de glinstering van metaal.

Daar komt meteen ook de "denk-valkuil" om de hoek kijken. Want terwijl we waarnemen, komt onze innerlijke criticus even lekker schreeuwen dat we dat nooit na kunnen tekenen. Je kunt twee dingen doen. Je kunt luisteren naar die vervelende stem en dus niet tekenen. Of je besluit een poging te wagen door bijvoorbeeld half blind te tekenen. Dat wil zeggen dat probeert niet naar je blad te kijken als je tekent, maar dat toch af en toe doet. Het gaat niet om mooi, om perfect nagetekent of om het weergeven van de werkelijkheid. Het is meer een impressie van dat wat je ziet. Door te tekenen kijk je niet alleen bewuster, je ziet ook meer details die je bij het schrijven misschien niet gezien zou hebben.

Nog altijd als ik dit plaatje zie, dan zie ik het speeltoestel op het schoolplein in de buurt voor me. Terwijl in werkelijkheid het speeltoestel al jaren geleden is vervangen door een paar schommels.

Probeer het eens uit. Neem je dagboek mee naar buiten en maak een kleine schets als illustratie bij dat wat je daarna gaat schrijven. Of als je dat te veel gedoe vindt, neem een paar correspondentiekaarten mee en een potlood. Dan kun je je tekening later in je dagboek plakken.

Geen opmerkingen: