Doorgaan naar hoofdcontent

wat je zegt, doe eens zelf....

Een tijdje geleden las ik een prachtige opdracht. Een opdracht om door te geven vind ik eigenlijk. Ik denk dat 'ie van Yoeke Nagel kwam, maar zeker weten doe ik het niet meer. De inhoud is vooral blijven hangen en niet de oorsprong. Het was zoiets als: Stel je schrijft je vriendin een mail met goede raad. Print die mail dan eens uit. Vouw het stukje van de aanhef om en richt het advies eens aan jezelf. Wat gebeurt er dan?

Ik heb het een paar keer uitgeprobeerd. En steeds weer kwam ik tot de conclusie dat ik sommige adviezen misschien wel onbewust meer voor mezelf had geschreven dan voor een ander. Een advies dat regelmatig terugkomt is het schrijven van korte teksten en het vinden van tijd voor korte teksten. Omdat de kinderen een studiedag hadden leek het me een goed idee om dat maar weer eens in de praktijk te brengen.

IJs op het raam. Tegenovergestelde van "steamy Windows"?

Dat moeder natuur me daarbij zou helpen, daar had ik niet echt op gerekend. Na een laagje sneeuw kwam gisteren de ijsregen gevolgd door ijzel. De plannen om met de kinderen naar het winkelcentrum te lopen moest ik in de prullenbak gooien. De straat was een supergladde ijsvloer geworden en in de slaapkamers konden we niet meer gewoon naar buiten kijken. We waren ingevroren!

Er werd gespeeld, tv gekeken, gecomputerd en geknutseld. De rommel was niet te overzien, maar kinderen die lekker bezig zijn, zijn goud waard. Af en toe trok ik me terug om wat schrijven. Ik hoefde niet eens de kamer uit. Gewoon even niet aan de tafel, maar in een hoekje van de bank zitten, was genoeg. De kinderen speelden gewoon door. Ik schreef. Het maakte me bewust van het feit dat het waardevol is om eenvoudige schrijfvormen te gebruiken zoals een tekst van 5 regels, een woorddicht of een elfje. Het dwingt tot het schrijven van de essentie, maar het is ook wat echt even snel tussendoor kan.

Reacties

Anoniem zei…
Such a lovely inventive photo!

Populaire posts van deze blog

Kunst kijken en je dagboek

Woman and child (Sam Jinks)
Half juni was ik bij de tentoonstelling Hyperrealisme Sculptuur in de Kunsthal in Rotterdam. Hoewel het best druk was, was er genoeg ruimte om even echt stil te staan bij sommige beelden. Waar ik in het schrijven altijd een beweging van buiten naar binnen maak, is dat in het bekijken van kunst niet anders. Lange tijd stond ik stil bij het beeld Woman and Child van Sam Jinks. Ik zag hoe mensen er even bleven staan en weer verder liepen. Ik zag mensen foto's maken, maar niet echt kijken. Ik telde ook af en toe hoe lang mensen nu werkelijk bleven staan. Niet zo lang dus. Zelf bleef ik staan en dwaalde met mijn blik naar binnen. Wat voelde ik bij dit beeld? En terwijl ik daar stond, rolden de tranen over mijn wangen. 
"Wat raakt je?" vroeg mijn kunstmaatje. In eerste instantie had ik er geen woorden voor, het raakte me. Dat is in feite al meer dan genoeg. De woorden kwetsbaarheid en verbinding kwamen op als omschrijving voor mijn gevoel. Maar er ge…

Schrijf je mee?

Nadat ik 's morgens een rondje heb gewandeld, zit ik graag nog even in de tuin. Ik zie vlinders, hommels, libellen en waterjuffers. Helaas is het aantal bijen de laatste jaren echt heel sterk verminderd ondanks alle "bijenplanten" in de tuin. Maar er zijn ook ontdekkingen, zoals een kleine veldmuis die geniet van de aardbeien en de zwartkop, een vogeltje dat ik nog niet eerder in de tuin had ontdekt. 
Als ik mezelf het cadeau geef om 5 of 10 minuten te gaan zitten en te kijken naar de wereld om me heen, is er vaak veel meer te zien dan ik in eerste instantie dacht. Probeer het maar eens uit. Nog leuker wordt het om daar vervolgens ook eens over te schrijven. Toch heb ook ik niet altijd even veel inspiratie en zijn kleine hulpmiddelen zoals een woordendoosje fijne hulpmiddelen.
Speciaal voor deze zomer heb ik een A4-tje gemaakt met 35 zomerse schrijfopdrachten. Op het inspiratieblad vind je naast de opdrachten ook wat schrijftips en een suggestie om het blad te gebruiken…

tip: gratis schrijfproject 2019

Hoewel ik niet zou bloggen tot eind januari, maak ik voor deze tip een uitzondering. Christine de Vries van Shodo heeft voor haar nieuwsbrieflezers een mooi jaarproject ontwikkeld. Als basis worden citaten van Etty Hillesum gebruikt, waarop je al schrijvend gaat reageren. Mij inspireert het om te schrijven met de wijze woorden van Etty, misschien jou ook wel.

Meer informatie vind je op Shodo.