woensdag 6 maart 2013

over een gebed herschrijven

Glas-in-lood #opHodenpijl #62/365

Het is al weer heel wat jaren geleden dat ik een boek van Willigis Jäger voor mijn verjaardag kreeg. Jäger vergelijkt religies met glas-in-lood ramen. Ze geven het licht dat er doorheen schijnt een bepaalde structuur en kleur. Het licht zelf kunnen we niet zien, maar wordt zichtbaar gemaakt via het glas. Elke religie heeft dus zijn eigen raam waarmee het het licht zichtbaar probeert te maken. 

Met dat inzicht in mijn achterhoofd schrijf ik soms teksten uit diverse religieuze stromingen in mijn dagboek. Ik neem de vrijheid om het originele gebed bijvoorbeeld op de linkerpagina te zetten en op de rechterpagina mijn bewerking te maken. Maar maakt het verschil? In eerste instantie voelt de bewerkte tekst misschien letterlijk meer eigen, maar steeds vaker ontdek ik de waarheid van Jäger. Ik kan de woorden wel wisselen (en persoonlijker) maken, maar uiteindelijk gaat het maar om een ding en vaak is dat liefde, dankbaarheid of licht..... of dat wat een ander misschien God zou noemen.

En toch is er iets vreemds mee aan de hand. Waar ik in een schrijfcursus met veel plezier een variatie maak op een gedicht van een of andere dichter, is de drempel om dat met een gebed (of religieuze tekst) te doen een stuk hoger. De vraag "Wie ben ik dat ik dit mag herschrijven?" speelt dan ineens een rol. Het is toch wonderlijk dat juist in een dagboek, de plek waar alles maar dan ook echt alles geschreven mag worden, de innerlijke criticus met name bij dit soort schrijfsels flink te keer kan gaan.

Geen opmerkingen: