vrijdag 8 maart 2013

stilte

Je hebt stilte en stilte. Als je bekend bent met de stilte, snap je misschien wel wat ik met die eerste zin bedoel. Ik kan erg genieten van de stilte. Het is heerlijk om te schrijven met op de achtergrond de geluiden van een enkele rammelende fiets die voorbij gaat of een paar vogeltjes die in de boom zitten te kwetteren. Het is niet nodig om muziek op te hebben staan. Deze stilte is genoeg.

Maar er zijn ook momenten dat diezelfde stilte ineens een bedreiging vormt. Het zijn de momenten waarop mijn oren een of twee verdiepingen lager liggen en in feite niet bij mijn hart zijn. De stilte is niet anders dan die van hiervoor, maar mijn innerlijke rust heeft de benen genomen. Soms hangt het samen met de berichtjes die we ontvangen over de statistieken in de wijk: het aantal (pogingen) tot inbraak. En hoewel ik alle deuren op slot draai voordat ik naar de zolder verdwijn, blijft er in zo'n periode altijd iets van de onrust voelbaar.

De stilte op zich is dus een prachtig hulpmiddel om beter naar mijn innerlijke wereld te luisteren, maar steeds meer besef ik ook dat stilte om me heen alleen niet voldoende is. Ik heb ook een gevoel van veiligheid nodig. En laat mijn dagboek daar nu een uitstekend hulpmiddel bij zijn. Eerst mijn gevoel van onveiligheid op het papier zetten geeft vaak al genoeg ruimte om daarna weer echt naar mijn hart te kunnen luisteren.

Hoe ervaar jij de stilte? Heb je stilte nodig om te schrijven? Is dat fysieke stilte of juist innerlijke stilte? Schrijf eens 10 minuten. Begin met "Stilte is voor mij......".

Geen opmerkingen: