donderdag 25 april 2013

luchtkasteel week 16: balzaal

monster

Terugkijkend op allerlei cursussen en workshops is dat wat de balzaal vertegenwoordigd in feite een oefening die ik vaker gedaan heb. Soms schrijvend, soms toneelspelend, soms onderzoekend met beeldend materiaal. Of het nu mijn monster of mijn engel is. Of ik nu spreek met mijn innerlijke dreinende (zeurende) kind of met mijn dromer... het zijn allemaal stukjes van mij. Ze een voor een aan het woord laten betekent dat ze er mogen zijn (en dat ze daardoor soms ook minder aanwezig zijn).

Als het gaat om schrijven dan pak ik graag een foto uit een tijdschrift. Ik geef de man, de vrouw of het kind een naam. Schrijf wat over zijn/haar dagelijkse bezigheden en schrijf vervolgens een dialoog met deze persoon. Nog leuker wordt het als ik een paar personen met elkaar laat praten over mij. Twijfels en aanmoedigingen vliegen dan over het papier. Hoewel het over mij gaat, voel ik niet de directe betrokkenheid als ik schrijf. Dat komt pas bij het lezen van mijn tekst.

Het is ook een oefening die doorwerkt. Dat merk ik iedere keer weer. Toen ik van de week op een paar dagboekpagina's mijn gal spuwde over iets zag ik verschillende gasten voorbij komen. Er was een dreinend en zeurend kind. Maar er was ook de luchthartige vrouw en haar vriendin de sentimentele te gast aan mijn tafel. Toen ik hen vriendelijk de deur uit gewerkt had, kwam de liefdevolle aankloppen, gevolgd door de lolbroek. Na hen allemaal gehoord te hebben besloot ik om niets te doen met dat wat ik beschreven had. De gasten hadden hun rol prima vervuld.

2 opmerkingen:

Oen zei

Ik vond het zelf best een lastig stukje, want door alle emoties heen moet je dan ook nog maar eens het 'beestje' de juiste naam geven. Het is wel leuk om in te zien dat je veel stemmetjes in je hoofd hebt die JOU in zijn totaliteit maken :) Het was voor mij een boeiend stukje denkwerk.

Kriebels en Krabbels zei

Het is inderdaad niet altijd even makkelijk. Soms herken je een bepaalde stem direct, soms heeft het tijd nodig om een stem echt te kunnen herkennen. Schrijven helpt daarbij, vooral omdat je gedachten na kunt lezen en zo beter kunt reflecteren. In die zin haal ik ook graag Natalie Goldberg aan, die zegt in een van haar boeken dat je schrijven kunt beschouwen als "to study the mind".