Doorgaan naar hoofdcontent

ZIN, lust in je leven door schrijven


Op een gegeven moment kwam ik steeds maar de titel ZIN, lust in je leven door schrijven tegen. Het riep me op dat moment niet hard genoeg om het direct aan te schaffen, maar toen ik het bij boekhandel de Wijze Kater zag staan, heb ik het toch gekocht. En eerlijk gezegd heb ik er een soort haat-liefde verhouding mee. Aan de ene kant staan er prachtige inzichten in, verwijst het naar mooie andere boeken en zet het me aan tot schrijven, genieten en denken, maar aan de andere kant was het lezen soms ook een worsteling. Geertje Couwenbergh heeft een duidelijke eigen stijl van schrijven. Een stijl die mij persoonlijk niet zo ligt door het gebruik van woorden zoals "bewoest", "fun-fucking-tastic", "brainfarts" en "Shopping Spree".

Waar gaat het over?
Het boek gaat over schrijven als manier om zin in je leven te krijgen. Wanneer je bekend bent met de boeken van Natalie Goldberg zul je zeker ook in dit boek adviezen herkennen zoals de aanmoediging om in beweging te blijven (dus te blijven schrijven, niet stoppen); om vooraf te bepalen hoeveel tijd of welke hoeveelheid je gaat schrijven en om niet op spelling en grammatica te letten. Het gaat niet om mooi schrijven, maar om het genieten. Het zijn adviezen die, denk ik, voor vaste lezers hier wel bekend zijn. Daarnaast is er aandacht voor elementen uit het boeddhisme.

De lay-out
De hoofdstukken zijn niet al te groot, waardoor je het boek makkelijk in stukken kunt lezen. Omdat er gebruik gemaakt wordt van kaders, ondergronden en letters in steunkleur kun je ook snel door het boek navigeren wanneer je op zoek bent naar inspiratiequotes, leestips, oefeningen en tips. Dat maakt het boek erg bruikbaar om later nog eens door te bladeren of als inspiratiebron voor het schrijven te gebruiken.

Wat voegt dit boek toe?
Voor mij persoonlijk niet zoveel omdat ik al een flinke stapel boeken over schrijven in mijn kast heb staan, maar ik kan me voorstellen dat dit net een andere groep mensen aanspreekt dan de boeken van Julia Cameron, Natalie Goldberg, Christine de Vries of Saskia de Bruin. De stijl is onderscheidend en kan aanstekelijk en inspirerend werken.

Heb jij dit boek in de kast? Wat is jouw mening? Ik hoor het graag...

Reacties

Karin zei…
Ik vind het boek fun-fucking-tastisch. Nee, geintje.
De stijl van Geertje Couwenbergh spreekt mij heel erg aan, ik hou wel van dat stoere in haar manier van schrijven. Ik ben een grote fan van dit boek!
Geweldig hoe jij dit boek ervaart. Het is op dit gebied mijn favoriet...juist vanwege haar schrijfstijl en haar beknoptheid. Ik heb dan weer veel meer moeite met lyrisch geschreven boeken. Daar kan ik echt chagrijnig van worden..."kom nu eens to the point", mopper ik dan vanbinnen... Deze en het Schrijfpaleis van Saskia de Bruin zijn mijn favorieten.

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…