vrijdag 31 mei 2013

huiskamerworkshop: woordendoosje

Er is nog 1 plekje open voor deze workshop. Wie heeft er interesse?

In deze workshop beschilder je je eigen doosje en maak je woordkaartjes die in het doosje passen. Daarnaast leer je hoe je dit doosje kunt gebruiken als verrijking voor het schrijven in je dagboek.

schrijfdoosje

Tijd
De workshop is op vrijdag 28 juni. We starten om 9.30 uur en eindigen om 11.30 uur (inloop vanaf 9.15 uur).

Kosten
De workshop woordendoosje is € 12,50 i.vm. de materialen die gebruikt worden (inclusief koffie en/of thee).

Plaats
Delft, wijk Buitenhof
Goed bereikbaar via de A4 en A13. Op loopafstand (ongeveer 5-10 minuten) van bus en/of tram.

Aanmelden
Je kunt je via e-mail aanmelden, dan ontvang je de verdere gegevens.





woensdag 29 mei 2013

hardop lezen

Als je wel eens een workshop of een cursus creatief (dagboek)schrijven hebt gedaan, dan ben je vast ook wel een keer gevraagd om je tekst hardop voor te lezen. Heel spannend kan dat zijn, zeker als er andere mensen bij zitten die jouw woorden kunnen horen. Maar hardop lezen kun je ook voor jezelf doen. Over het waarom schreef ik in de nieuwsbrief van maart 2013:


Lees jij je dagboekteksten nog een keer door als je geschreven hebt? Doe je dat dan in jezelf of hardop? Probeer het ook eens een keer hardop te doen. Waarom?
  • Omdat je zo echt leest wat er staat. Soms schrijf je zo snel (zeker als je sprint) dat je eigenlijk niet weet wat je nu exact geschreven hebt.
  • Omdat je zo je eigen schrijfstem hoort. Je hoort niet alleen de taal, maar ook het ritme, de melodie, de woorden, de intentie. 
  • Omdat je eigen woorden je kunnen raken. Soms lees je een tekst voor jezelf en doet het je niets totdat je het hardop uitspreekt. Dan voel je ineens de tranen prikken, dan ontsnapt er een kleine lach of een zucht. Dat geeft je niet alleen de mogelijkheid om de emotie te ervaren, maar het biedt je ook de mogelijkheid om nog dieper op het onderwerp in te gaan.
  • Omdat je (als je bijvoorbeeld een tekst schrijft voor een blog, een artikel of bijvoorbeeld een krantenbericht) je in de eerste ruwe versie kunt horen waar zinnen niet lopen, waar je woorden herhaald, waar het voor je gevoel niet goed genoeg omschreven is.
  • Omdat je op deze manier je eigen woorden kunt eren. Ze zijn het waard om verteld te mogen worden al is het maar voor jouw eigen oren!

Wil ook de nieuwsbrief ontvangen? Stuur mij dan een mail en je krijgt de nieuwsbrief van mei toegezonden!

maandag 27 mei 2013

gewoontedieren...

dag 3 | doorkijkje

Er is een wandelervaring die me nog helder voor de geest staat. Zo'n 10 jaar geleden liep ik iedere donderdag over het polderpad langs het water naar de bakker. Een flinke omweg, maar met een slapend kind in de kinderwagen een heerlijke manier om buiten te zijn en van de natuur te genieten. Tot die ene herfstige dag. Ik ging eerst naar de bakker en liep daarna de polder in. Ik draaide de volgorde dus om. Eenmaal langs het water was het zo mistig dat het zicht minder dan 50 meter werd. Nu moet je weten dat het smalle pad geen afslagen kent. Je kunt alleen maar rechtdoor. Hoewel ik dat wist, was er toch op een moment het gevoel van volledig verdwaald te zijn. Ik stond stil en voelde paniek. Het was er zo maar opeens, maar het gevoel was ook net zo snel weer verdwenen toen ik besefte dat ik gewoon op het smalle paadje wandelde. 

Wat heeft dit nu te maken met dagboekschrijven? Niets en alles. Als je steeds op dezelfde manier schrijft ontstaat er een gevoel van vertrouwdheid. Je kunt blindelings aan een paar regels schrijven beginnen zonder er al te veel bij stil te staan. Het schrijven kabbelt als het ware lekker door. Totdat je besluit om eens iets heel anders uit te proberen. Je begint met een onderwerp waar je in eerste instantie niets mee lijkt te hebben. Je doet een schrijfoefening die je nog nooit gedaan hebt of je krijgt een vraag waarop je niet meteen het antwoord weet. Je voelt je verdwaald, maar het brengt ook nieuwe inzichten met zich mee over jezelf of over het schrijven.

Daag jezelf dus eens uit. Doe eens iets wat je nog niet eerder hebt gedaan. Schrijf een gedicht, ervaar wat een marathon met je doet of speel met oude tijdschriften.

vrijdag 17 mei 2013

pen en papier: mei 2013

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik een pen en papier maakte en schoolvakantie van volgende week voor de deur, komt een inspiratielogje eigenlijk wel goed uit. Dat de pen en papier niet zo vaak meer verschijnt heeft vooral te maken met het feit dat er niet zo heel veel nieuws meer op de markt verschijnt. Waren er voorheen vrijwel wekelijks of maandelijks nieuwe notitieboeken te ontdekken, nu worden de kasten bij de kantoorboekhandel kleiner en kleiner waar het de opschrijfboekjes betreft.

Schrijfinspiratie
* de Schrijfsalon
* de Geluksonderneming: Ooooh, ik hou van mooie vragen
* Papieren Spiegel: Woord en beeld
* Ken je deze al? Een landschap vol herinneringen - informatie & oefeningen
* Een korte cursus dichten en kijken

Papier
* Maak eens minimapjes
* De prachtige (en fijne) schriftjes met een illustratie van Gaëlle Boissonard vind je o.a. hier

Pennen
Vroeg jij je ook af met welke vulpen koningin Beatrix haar abdictie ondertekende? Dit blog schijnt er een lichtje op.

Inspiratie
* Lekker krassen op een dagboekpagina
* Scroll eens heel een blog door. Mooie boekjes en pagina's!
* Elke dag op ontdekkingsreis
* Open je dagboek en....
* Hoe kunst kan woelen, wroeten, losmaken en vullen
* een hoesje om zelf te maken

Twitter
Schrijfinspiratie kun je ook op Twitter vinden:
* Journal in a box: @journalinabox
* Dolly Garland: @kaizenjournal
* Dawn Herring: @JournalChat


Tot de 27e!

donderdag 16 mei 2013

junk journal

De blauwe papierbak vult zich week in, week uit. Een groot deel van de vulling bestaat uit oude kranten en hoewel we een sticker op de brievenbus hebben om de reclame te beperken, komt er toch nog best het nodige papier binnen. Maar ik gooi ook heel wat papier weg, dat eigenlijk nog best wel gebruikt kan worden, zoals enveloppen en foute computerprintjes. Heb jij dat ook? Verzamel dan eens oude enveloppen, printjes en andere papiertjes en kom in het najaar een junk journal maken! Exacte datum volgt nog (zie agenda).

Bekijk de video eens voor een voorbeeld:




Wanneer?
De workshop junk journal wordt gegeven om donderdag 26 september van 10 tot 12 uur.


Verdere informatie

Aantal deelnemers 
In deze workshop is er plaats voor 2 tot 4 deelnemers.

Tijd
De workshop begint om 10 uur en eindigt om 12 uur.

Kosten
Voor deze workshop betaal je € 10,- inclusief koffie en/of thee.

Zelf meenemen
* oude tijdschriften of collagemateriaal dat je mooi vindt
* oude enveloppen
* papier dat je wilt gebruiken

Plaats
Delft, wijk Buitenhof
Goed bereikbaar via de A4 en A13. Op loopafstand (ongeveer 5-10 minuten) van bus en/of tram.

Aanmelden
Je kunt je via e-mail aanmelden, dan ontvang je de verdere gegevens.

woensdag 15 mei 2013

luchtkasteel: Royal suite voor kwaad

Een voorschotje op het onderwerp van volgende week in het luchtkasteel.

***

Afgelopen zaterdag stond er een stuk in Trouw, waarop ik zou willen dat mijn anger managers zouden reageren, maar ja... ik geloof dat ze op vakantie zijn. Daarom een reactie vanuit mijn hart:


Beste mevrouw Bussemaker,

Ik ben zo'n vrouw: hoogopgeleid en ja... thuis voor de kinderen. In uw woorden teer ik dus op mijn man, terwijl de overheid in mij geïnvesteerd heeft. Het zijn trouwens niet eens mijn eigen kinderen waarvoor ik thuis blijf, maar de kinderen van een ander: pleegkinderen dus. Dat het opvoeden van een uit huis geplaatst kind tijd, moeite en vooral aandacht vergt zal ook u zich waarschijnlijk wel voor kunnen stellen, want helemaal soepel verloopt de ontwikkeling van deze kinderen niet. Naast wat extra aandacht thuis hebben ze soms ook therapie nodig. Therapie, die natuurlijk altijd onder schooltijd plaatsvindt, want niet iedereen kan buiten de basisschooltijden geholpen worden. Drie maal raden wie dat doet! Zou een eventuele werkgever mij week-in-week-uit vrij geven om mijn kind te halen en brengen naar de therapie? Ik denk het niet, want geloof me dit zijn geen trajecten van een paar weken. Meestal gaat er namelijk wel een jaar (of langer) overheen voordat een kind uitbehandeld is. En dan hebben we het nog niet eens over het feit dat sommige kinderen niet één maar meerdere vormen van therapie nodig hebben als het even tegen zit. Maar positief is dat een pleegzorgplaatsing de staat altijd nog minder geld kost dan de plaatsing van een kind in een residentiële setting. Doe ik toch weer fijn mee aan het drukken van de uitgaven van het Rijk.

Over school gesproken. Wist u dat het heel gewoon is dat een kind per schooldag soms 3 tot 4 verschillende leerkrachten heeft omdat er vergaderingen, studieverloven of zieke leerkrachten zijn. Maar dat een normale schooldag er ook zo uit kan zien omdat de gymles, de handvaardigheid en de debatles door vakleerkrachten worden gegeven.  Wist u dat een kind (dat al moeite heeft met de duobaan van de juffen door zijn/haar problematiek) na zo'n dag redelijk "in de war" kan zijn en dat niet school, maar ik als opvoeder dan maar weer zorg moet dragen om het afwijkende gedrag in goede banen te leiden. Op die manier kan het de volgende dag weer een beetje fris en fruitig in de schoolbanken gaan zitten. Misschien zou het beter gaan als mijn pleegkinderen jaar-in-jaar-uit elk schooljaar een fulltimer voor de klas hadden staan, maar ja... daar kunt u zeker niet voor zorgen?

Pleegzorg wordt omschreven als vrijwilligerswerk en zoals bij elke vorm van werk horen daar rechten en plichten bij. Ik heb recht op een pleegzorgvergoeding, die de kosten moet dekken voor de opvang van een kind in mijn huis. Er is geen sprake van een salaris. Als plicht dien ik bijvoorbeeld te overleggen  met zowel de voogd van de kinderen als onze pleegzorgwerker. Het overleggen gebeurt het liefst zonder de kinderen en dus komen we onder schooltijd bij elkaar. Niet 's avonds... Pleegzorgwerkers en (gezins)voogden willen dan namelijk ook liever bij hun eigen gezin zijn. En wist u trouwens dat ik net als vele andere pleegouders gebonden ben aan een bezoekregeling waarbij ouders en kind elkaar met grote regelmaat ontmoeten? Helaas kan dat niet in het weekend omdat de begeleiding dan niet werkt en de instelling waar de bezoeken plaatsvinden dan gesloten is. Mag ik, als ik werk, dan elke 6 weken een paar dagdelen betaald verlof opnemen zodat ik in ieder geval nog voldoende vakantiedagen overhoud?

Ik zie dat u de rekensom al hebt gemaakt. "Laat deze pleegmoeder dan maar 3 dagen werken i.p.v. fulltime, dan doet ze nog iets aan haar financiële zelfstandigheid." Weet u, u hebt gelijk. Ik kan best drie dagen werken, maar dan wel onder schooltijd. Welke werkgever wil mij hebben? Een vrouw van 47, met een HBO-diploma logopedie, 12 jaar werkervaring, vrijwilligster op een activiteitencentrum voor verstandelijk gehandicapten, die als het een beetje meezit om 9.30 op haar werk kan zijn en om 14.30 uur weer moet vertrekken. Want tja passende kinderopvang voor pleegkinderen met problematiek ligt niet voor het oprapen, ook al zegt u dat de kinderopvang goed geregeld is. 

Dat ik geheel belangenloos pleegouder ben en geen salaris verdien, is misschien voor mijn financiële zelfstandigheid geen goede zet. Maar moeten wij als maatschappij er niet voor zorgen dat onze kinderen zich zo goed mogelijk kunnen ontwikkelen tot zelfstandige en evenwichtige volwassenen? U zult het vast met me eens zijn dat evenwichtige mensen goedkoper zijn dan degene met psychiatrische problematiek. 

Ik ben me er heel goed van bewust dat ik geen inkomen heb als ik er alleen voor zou komen te staan, maar praat mij geen schuldgevoel aan. Ik draag mijn steentje meer dan bij aan deze maatschappij door belangenloos mijn opgebouwde werkervaring te gebruiken binnen mijn gezin. Misschien draag ik op deze manier zelfs nog wel meer bij dan wanneer ik wel een betaalde baan zou hebben gehad.

Met vriendelijk groet,

Een hoogopgeleide op haar man terende pleegmoeder

maandag 13 mei 2013

vrijdag 10 mei 2013

Schrijfproces

Als je het filmpje van afgelopen woensdag hebt gezien is deze ook de moeite waard, al was het alleen maar omdat de werkwijze van deze auteur weer heel anders is. 

donderdag 9 mei 2013

luchtkasteel: de bibliotheek

De boekenkast op mijn werkkamer begint vol te lopen. Er zal binnenkort een moment komen waarop ik de regel "een boek erin, een boek eruit" zal moeten toepassen. Hoe anders is het in mijn bibliotheek van mijn luchtkasteel. Ik kan er eindeloos veel boeken in kwijt. Ik heb van die prachtige kasten met zo'n laddertje ervoor. Het is er rustig en alleen de geluiden van de natuur dringen er tot door. Je kunt er de vogels horen fluiten, de wind horen ruisen en de lichte gordijnen op een zuchtje wind zien dansen. Die lekker leesfauteuille met tafeltje en bergen kussens staat er natuurlijk ook in.

Maar ga ik er ook echt lezen vroeg ik me af. Vrijwel onmiddellijk kwam er een "nee" op. Echt een heel boek uitlezen, dat ga ik daar niet doen. Liever laat ik me door mijn intuïtie leiden. Als ik een vraag heb, zit ik een tijdje stil in mijn stoel, loop naar een van de boekenkasten en pak het boek dat mij roept. Ik sla het op een willekeurige pagina open en daar ligt een deel van mijn antwoord. Soms moet ik er langer over nadenken, soms is het het begin van een cascade aan gedachten die me tot de uiteindelijke oplossing laten komen.

maandag 6 mei 2013

welke oefeningen?

koffie en schrijven

Bij het teruglezen in een oud dagboek kijk ik ook altijd naar de schrijfvormen die ik heb gebruikt. Je zou denken dat dat altijd ongeveer hetzelfde zal zijn, maar ik merk dat ik per dagboek toch vaak verschilt. In het ene dagboek schrijf ik lange teksten, terwijl een volgend dagboek vol staat met korte teksten en kleine gedichten. Vooral in tijden dat er veel gebeurt in en om me heen staan de korte teksten centraal. Juist als de storm weer wat is gaan liggen komen de langere teksten te voorschijn. Maar ik word me er ook steeds meer van bewust dat de grootte van een dagboek ook een rol speelt. Zo'n dagboekje met slot is prachtig, maar het lokt niet echt uit tot het schrijven van langere teksten zoals een boekje op A5-formaat dat wel doet.

Om jezelf af te vragen:
Als je een oud dagboek terugleest, let dan niet alleen op de inhoud, maar kijk ook eens naar de schrijfvormen die je hebt gebruikt. Wat zijn je favorieten? Wat doe je helemaal niet? Blijf je in je teksten aan de oppervlakte of ga je de diepte in? Heeft de grootte van jouw boekje ook invloed op hoe je schrijft? 

vrijdag 3 mei 2013

fictief reflecteren

nieuw boekje

Met een paar schrijfsels nam ik afscheid van 2011 en met een volle vulpen begroette ik 2012. Ik deed het op een speciale manier. Bovenaan de pagina schreef ik januari 2013 (*) en deed net alsof ik terugkeek op heel 2012. Op papier mijmerde ik over alle dingen die goed waren gegaan en waar ik van genoten had in 2012.

Nu ruim een jaar later lees ik die notitie door. Dat ik dit ooit geschreven had was me totaal ontschoten, maar wat was het mooi om te zien dat alles waar ik toen in januari 2012 schreef uiteindelijk ook allemaal uitgekomen is! Een aanmoediging om dat volgend jaar misschien weer te doen bij het begin van het nieuwe jaar.

---

(*) Probeer het ook eens uit:
  1. Schrijf bovenaan je pagina een datum die ver voor je ligt. 
  2. Kies zelf de periode waarover je gaat schrijven. Kies je voor 1 jaar? Voor 5 jaar of misschien voor 10 jaar?
  3. Bepaal voor jezelf hoeveel je wilt schrijven. Kies voor een bepaald aantal bladzijden of kies een tijd (10 minuten bijvoorbeeld).
  4. Schrijf zo snel als je kunt, zonder te stoppen. Let niet op spelling en grammatica.
  5. Doe alsof je op dit ene jaar (of deze 5/10 jaar) terugkijkt. Wat heb je bereikt? Waar heb je van genoten? Wie zijn je tot steun geweest?

woensdag 1 mei 2013

duidelijk zijn

Ergens in mijn achterhoofd hoor ik de docente roepen "Wees expliciet. Gebruik details. Schrijf brandweerwagenrood, mus of een bijna uitgebloeide paardenbloem in plaats van een kleur, een vogel of een bloem." Ik dacht dat ik die tip wel begrepen had en dus probeerde ik zo vaak mogelijk het beestje bij zijn naam te noemen als ik schreef in mijn dagboek.

Maar bij het reflecteren op een oud dagboek bleek dat ik de kunst van het duidelijk zijn toch niet zo in mijn vingers had. Misschien wel als het ging om de dingen in en om het huis, maar niet als het mijn eigen gevoelsleven betrof. Sommige teksten waren meer dan duidelijk: dankbaarheid, vreugde, verlangen. Maar er waren er ook die me niets zeiden. Bij zo'n stukje tekst had ik boos, verdrietig of teleurgesteld kunnen zijn, maar wat ik nu werkelijk voelde kon ik niet meer opmaken uit de tekst.

Het is zeker iets dat ik mee ga nemen naar een volgend dagboek......