woensdag 15 mei 2013

luchtkasteel: Royal suite voor kwaad

Een voorschotje op het onderwerp van volgende week in het luchtkasteel.

***

Afgelopen zaterdag stond er een stuk in Trouw, waarop ik zou willen dat mijn anger managers zouden reageren, maar ja... ik geloof dat ze op vakantie zijn. Daarom een reactie vanuit mijn hart:


Beste mevrouw Bussemaker,

Ik ben zo'n vrouw: hoogopgeleid en ja... thuis voor de kinderen. In uw woorden teer ik dus op mijn man, terwijl de overheid in mij geïnvesteerd heeft. Het zijn trouwens niet eens mijn eigen kinderen waarvoor ik thuis blijf, maar de kinderen van een ander: pleegkinderen dus. Dat het opvoeden van een uit huis geplaatst kind tijd, moeite en vooral aandacht vergt zal ook u zich waarschijnlijk wel voor kunnen stellen, want helemaal soepel verloopt de ontwikkeling van deze kinderen niet. Naast wat extra aandacht thuis hebben ze soms ook therapie nodig. Therapie, die natuurlijk altijd onder schooltijd plaatsvindt, want niet iedereen kan buiten de basisschooltijden geholpen worden. Drie maal raden wie dat doet! Zou een eventuele werkgever mij week-in-week-uit vrij geven om mijn kind te halen en brengen naar de therapie? Ik denk het niet, want geloof me dit zijn geen trajecten van een paar weken. Meestal gaat er namelijk wel een jaar (of langer) overheen voordat een kind uitbehandeld is. En dan hebben we het nog niet eens over het feit dat sommige kinderen niet één maar meerdere vormen van therapie nodig hebben als het even tegen zit. Maar positief is dat een pleegzorgplaatsing de staat altijd nog minder geld kost dan de plaatsing van een kind in een residentiële setting. Doe ik toch weer fijn mee aan het drukken van de uitgaven van het Rijk.

Over school gesproken. Wist u dat het heel gewoon is dat een kind per schooldag soms 3 tot 4 verschillende leerkrachten heeft omdat er vergaderingen, studieverloven of zieke leerkrachten zijn. Maar dat een normale schooldag er ook zo uit kan zien omdat de gymles, de handvaardigheid en de debatles door vakleerkrachten worden gegeven.  Wist u dat een kind (dat al moeite heeft met de duobaan van de juffen door zijn/haar problematiek) na zo'n dag redelijk "in de war" kan zijn en dat niet school, maar ik als opvoeder dan maar weer zorg moet dragen om het afwijkende gedrag in goede banen te leiden. Op die manier kan het de volgende dag weer een beetje fris en fruitig in de schoolbanken gaan zitten. Misschien zou het beter gaan als mijn pleegkinderen jaar-in-jaar-uit elk schooljaar een fulltimer voor de klas hadden staan, maar ja... daar kunt u zeker niet voor zorgen?

Pleegzorg wordt omschreven als vrijwilligerswerk en zoals bij elke vorm van werk horen daar rechten en plichten bij. Ik heb recht op een pleegzorgvergoeding, die de kosten moet dekken voor de opvang van een kind in mijn huis. Er is geen sprake van een salaris. Als plicht dien ik bijvoorbeeld te overleggen  met zowel de voogd van de kinderen als onze pleegzorgwerker. Het overleggen gebeurt het liefst zonder de kinderen en dus komen we onder schooltijd bij elkaar. Niet 's avonds... Pleegzorgwerkers en (gezins)voogden willen dan namelijk ook liever bij hun eigen gezin zijn. En wist u trouwens dat ik net als vele andere pleegouders gebonden ben aan een bezoekregeling waarbij ouders en kind elkaar met grote regelmaat ontmoeten? Helaas kan dat niet in het weekend omdat de begeleiding dan niet werkt en de instelling waar de bezoeken plaatsvinden dan gesloten is. Mag ik, als ik werk, dan elke 6 weken een paar dagdelen betaald verlof opnemen zodat ik in ieder geval nog voldoende vakantiedagen overhoud?

Ik zie dat u de rekensom al hebt gemaakt. "Laat deze pleegmoeder dan maar 3 dagen werken i.p.v. fulltime, dan doet ze nog iets aan haar financiële zelfstandigheid." Weet u, u hebt gelijk. Ik kan best drie dagen werken, maar dan wel onder schooltijd. Welke werkgever wil mij hebben? Een vrouw van 47, met een HBO-diploma logopedie, 12 jaar werkervaring, vrijwilligster op een activiteitencentrum voor verstandelijk gehandicapten, die als het een beetje meezit om 9.30 op haar werk kan zijn en om 14.30 uur weer moet vertrekken. Want tja passende kinderopvang voor pleegkinderen met problematiek ligt niet voor het oprapen, ook al zegt u dat de kinderopvang goed geregeld is. 

Dat ik geheel belangenloos pleegouder ben en geen salaris verdien, is misschien voor mijn financiële zelfstandigheid geen goede zet. Maar moeten wij als maatschappij er niet voor zorgen dat onze kinderen zich zo goed mogelijk kunnen ontwikkelen tot zelfstandige en evenwichtige volwassenen? U zult het vast met me eens zijn dat evenwichtige mensen goedkoper zijn dan degene met psychiatrische problematiek. 

Ik ben me er heel goed van bewust dat ik geen inkomen heb als ik er alleen voor zou komen te staan, maar praat mij geen schuldgevoel aan. Ik draag mijn steentje meer dan bij aan deze maatschappij door belangenloos mijn opgebouwde werkervaring te gebruiken binnen mijn gezin. Misschien draag ik op deze manier zelfs nog wel meer bij dan wanneer ik wel een betaalde baan zou hebben gehad.

Met vriendelijk groet,

Een hoogopgeleide op haar man terende pleegmoeder

6 opmerkingen:

Heldinne zei

direct maar doorsturen naar diverse kranten! Vandaag weer zo'n stom stuk van Margriet van der Linden in de Volkskrant.

irka zei

ik zet je blog in ieder geval nu op fb en twitter en linkedin!
Mooi geformuleerd ook. Goed staaltje van angermanagement! ;)

Liesbeth van Berkel zei

Zo is het. Advies van Heldinne direct opvolgen!

Novelle zei

goed geschreven!

Anoniem zei

Ik ben het helemaal met je eens. Bij ons thuis de situatie anders; ik ben namelijk kostwinner en mijn man is thuisblijfvader. Maar als ik zie wat mijn man deed en doet voor vrijwillerswerk en mantelzorg, dan snap ik echt niet waarom je niet mag kiezen om te stoppen met betaald werk.
Die punten die jij aandraagt rondom de zorg voor je pleegkinderen zijn zo herkenbaar. En in alle discussies die er altijd al geweest zijn rondom thuisblijfmoeders ontbreekt inderdaad altijd de praktische kant.
-waar zijn al die banen die staan te springen om ingevuld te worden.
-hoe lossen we die praktische problemen op van vrijwilligerswerk/mantelzorg. In de praktijk zijn deze echt niet beperkt tot 1 uurtje in de week.
-dus waar halen we de tijd vandaag voor vrijwilligerswerk/mantelzorg, als we beiden 40 uur in de week moeten werken en ons huishouden doen en voor onze kinderen/ouders/buren/kleinkinderen/pleegkinderen moeten zorgen.

Bij deze een hart onder de riem van idereen die de keuze heeft gemaakt om thuisblijver te zijn om zo goed mogelijk te zorgen voor diegene die aan jouw zorgen zijn toevertrouwd!
Maar ook petje af, als jij wel een betaalde baan hebt en daarnaast mantelzorger/vrijwilliger bent.

JBR

Oen zei

Heel mooi geschreven! Apart dat sommige mensen van alles durven te schrijven terwijl ze er geen kaas van hebben gegeten hoe het daadwerkelijk in elkaar zit.