maandag 9 september 2013

schrijvend leven

Als het gaat om dagboeken, dan begint mijn schrijvend leven ergens tussen de leeftijd van 10 en 11 jaar. Leren schrijven begon jaren eerder, maar op de een of andere manier is in mijn herinnering altijd die grens van 10/11 jaar het startpunt geweest voor het schrijven. In de jaren erna kreeg ik penvriendinnetjes, stuurden we onder de lessen op de middelbare school briefjes naar elkaar (waar ik er nog een paar van heb!) en schreef ik dagboeken vol over mijn eigen puberperikelen.

Hoe raar kan het lopen. Op de verjaardag van mijn vader kreeg ik van een van mijn tantes al mijn oude brieven terug die ik haar als kind ooit had geschreven. Op de enveloppen postzegels met koningin Juliana en later koningin Beatrix. Ik sorteerde de brieven. En ook al stond er niet altijd een datum op, ik  wist bij sommige brieven nog precies wanneer ik ze geschreven had. Ik zag hoe mijn handschrift veranderde. Ik zag de huizen van mijn tante weer voorbij komen en herinneringen aan breien, klassieke muziek, wiskunde en labratten kwamen naar boven. Wat een prachtig kado was dit!


En dan krijg je na 40 jaar je eigen post terug #217/365

Helaas stuur ik tegenwoordig heel wat minder brieven. Jammer eigenlijk. Veel gaat via de mail en daarvan bewaar ik eigenlijk vrijwel niets. En over mail gesproken, lees dit artikel eens. Het zet je vast aan het denken.


1 opmerking:

Bernardine zei

Gaaf postpapier!
Ik heb mijn (ontvangen) brieven niet meer, door brand in mijn ouderlijk huis zijn ze weg. Nu heb ik nog wel ergens achter op zolder brieven aan een oude liefde. Die waren door zijn nieuwe vriendin bij het oud papier gezet, waar een club ze ophaalde en iemand mijn naam herkende
:-(
Eigenlijk zou ik eens een rondje moeten doen langs familie en vrienden van vroeger. Of ze nog wat hebben. Zou ik ook moeten doen met mijn po√ęzie-album, want dat heb ik ook niet meer, maar ik heb natuurlijk wel in vele geschreven...
Zeker nu mijn dochters de leeftijd krijgen, is het leuk om mijn handschrift van vroeger te zien.

Mails kan ik dus om die reden niet zo goed weggooien, maar sorteren ervan doe ik ook weer niet, maar het gevoel dat ik ze heb, stelt me tevreden :-)