vrijdag 20 september 2013

strandjutten op papier

Waarom zou je een dagboek nog eens een keer nalezen? 
Wat heeft het voor zin als je toch niet gericht bent op het resultaat van al dat schrijven? 

Je eigen schrijfsels nalezen heeft m.i. niets te maken met het beoordelen van het resultaat, maar alles met jezelf de mogelijkheid te geven om te struinen in je eigen innerlijke landschap. Soms is reflecteren net als jutten. Je vindt prachtige woorden en zinnen. Je ziet onderwerpen zichzelf herhalen en ontwikkelen. Maar je ziet ook de rommel waarvan je je afvraagt of het niet eens tijd wordt om het nu echt eens los te laten. Het nog eens doorlezen van je dagboek en daarop reflecteren heeft niets met het product dagboek te maken, maar is een manier om het proces van het dagboekschrijven te verdiepen.

Wanneer je reflecteert en hoe je dat doet is een persoonlijke keuze. Ik werk graag met het reflecteren direct na het schrijven, maar ook het doorlezen van dagboeken van een jaar geleden. Dat laatste vooral om de grote lijn te kunnen zien. Sommige onderwerpen komen namelijk een jaar lang aan bod, terwijl andere verschijnen en verdwijnen. Maar het kan ook anders:

Niet reflecteren
Er zijn jaren geweest waarin mijn dagboek een uitlaatklep was. De teksten wilde ik toen niet teruglezen omdat ze vol emotie zaten. Het was meer de dingen van me af schrijven dan dat ik schreef om inzicht te krijgen in mezelf. Maar er kunnen ook andere redenen zijn om niet te reflecteren. Karin schrijft bijvoorbeeld op haar weblog:
"Ik vergeleek het maken van zo'n stuk met schrijven. Bij dagboekschrijven gaat het mij niet om het resultaat, ik lees nooit dagboeken terug. Het gaat mij puur om het schrijven, om het vinden van de juiste woorden. Hoe kan ik iets zo goed, duidelijk, mooi mogelijk verwoorden." 
Direct na het schrijven
Lees eens hardop een tekst aan jezelf voor wanneer je klaar bent met schrijven. Je geeft lucht aan dat wat je geschreven hebt. Je hoort je eigen woorden, maar je krijgt ook de kans om te voelen wat je woorden met je doen. Het is een wonderlijk proces heb ik gemerkt. Soms kan ik een tekst wel tien keer "in mezelf" lezen zonder een emotie te voelen. Maar lees ik het hardop voor dan zijn daar ineens de trillende stem en soms zelfs de tranen. Het overvalt me en juist het harop uitspreken van dat wat ik net op papier gezet heb kan me dan ten diepste raken. Probeer het maar eens uit en schrijf daarna een paar regels tekst in je dagboek over dat hardop voorlezen. Wat deed het met je?

Maandelijks
Lees eens de schrijfsels van een enkele maand door. Wil je ontdekken wat jouw teksten nog met je doen, lees ze dan hardop. En anders? Lees ze door en kijk eens naar de onderwerpen die je zoal beschreven hebt.  Welke mooie zinnen zou je nog een keer willen gebruiken?

Per kwartaal of per seizoen
Zijn er dingen die je nu anders ziet? Zijn er onderwerpen waarover je nog niet uitgeschreven bent? Welke schrijfoefeningen heb je gebruikt? Wat zou je in het komende kwartaal graag willen gebruiken?

Geen opmerkingen: