maandag 23 september 2013

wachtkamers

In de afgelopen jaren heb ik heel wat wachtkamers gezien. Soms omdat ik zelf door een of andere medische molen moest, soms omdat ik er was om een ander te steunen of om plaatsvervangend het woord te doen. De meeste wachtkamers werden en worden gekenmerkt door wachten, lang wachten. Afspraken lijken zelden op tijd te beginnen ook al maak je weken of maanden van te voren een afspraak.

Er zijn wachtkamers waar ik de tijd dood met lezen. Andere wachtkamers zijn prima plekken om wat te schrijven. Deze wachtkamers worden meestal gekenmerkt door rust. Er zijn niet al te veel patienten of clienten, er is ruimte en als je opgeroepen wordt is dat meestal luid en duidelijk te verstaan. Helaas zijn er ook van die wachtkamers waar er nauwelijks plek is om te zitten. Zo'n ruimte waar 4 artsen tegelijkertijd uit dezelfde vijver putten, waar co-assistenten onverstaanbaar een naam murmelen en waar iedereen zich afvraagt wie er nu eigenlijk aan de beurt is. In zo'n wachtkamer is het echt wachten en alert zijn. Doodmoe word je ervan.

En hoewel ik dus meestal van huis ga met een pen en een boekje in mijn tas, lukt het me lang niet altijd om te schrijven in wachtkamers. En jij? Schrijf jij in wachtkamers?

Geen opmerkingen: