donderdag 5 december 2013

emoties

De afgelopen dagen waren hectisch. Niet alleen door de aanstormende Sint ook door allerlei regeldingen. Het valt me op dat de grote dingen van het leven tijd nodig hebben in mijn dagboek. Het begint vaak met 1 regel tekst op de dag zelf. Wanneer de hectiek een beetje vermindert komt er een korte tekst op de pagina en pas al er rust in huis is, is er gelegenheid om meer te schrijven. Het is een soort cyclus die ik nu al een paar keer heb meegemaakt. Alsof 'schrijven over..' soms wat meer afstand in tijd nodig heeft. Maar er zit ook een andere component aan waar ik me zeer bewust van ben. Juist schrijven maakt de emoties los. Onder het sprinten rollen soms de tranen over mijn wangen. Het verbeten wegpoetsen daarvan doe ik niet meer. Door te schrijven kan ik zijn bij wat er is: verdriet, teleurstelling, boosheid of angst.

Geen opmerkingen: