vrijdag 7 februari 2014

luisteren

Papier is een geduldige luisteraar. Het geeft geen commentaar. Het ontvangt alle woorden met open armen en het geeft jou als schrijver/schrijfster alle ruimte om echt helemaal jezelf te zijn. Hoe anders kan dat zijn in een gewoon gesprek. Soms is het het omgevingslawaai dat een gesprek moeilijk maakt. Soms zit je jezelf in de weg bij het luisteren naar een ander omdat je bijvoorbeeld afdwaalt met je gedachten of omdat je je niet echt open kunt stellen voor de ander. In de vele workshops en cursussen die ik ooit gedaan heb, stond luisteren heel vaak centraal. Zonder oordeel er werkelijk voor de ander zijn. Zijn/haar verhaal horen zonder commentaar te geven. Met volle aandacht luisteren. Het is niet alleen prettig als luisteraar (want je hoeft geen vragen te verzinnen, waardoor je aandacht niet meer bij het gesprek is), maar ook voor de verteller of spreker is het fijn. Het voelt gedragen omdat het verhaal er gewoon mag zijn. Toch is het niet altijd even makkelijk om dat soort principes ook in het dagelijks leven toe te passen. Maar het is het absoluut waard om het toch te proberen. Ter illustratie een mooie TED-talk over dit onderwerp.

Geen opmerkingen: