donderdag 6 maart 2014

Over wat schrijven met je kan doen.......

En al mijn wijsheid mag dan hierin #schrijfgong

Elke dag 15 minuten schrijven is soms niet meer dan wat loze woorden op papier zetten omdat het "moet" zeker toen ik de eerste riedel voor de derde keer deed. Nu er nieuwe fragmenten aan de beurt zijn, ervaar ik steeds weer het wonder van schrijven. Je begint naar aanleiding van een citaat bij onderwerp A en binnen een flink aantal regels bevind je je ineens bij onderwerp B waarover je van tevoren niet gedacht had te zullen gaan schrijven. Het maakt me bewust van thema's die op dit moment belangrijk voor me zijn.

Die kleine 15 minuten per dag, elke dag, zijn eigenlijk voldoende om mijn schrijfbehoefte volledig te vullen op dit moment, want andere schrijfsels vloeien er niet of nauwelijks uit mijn pen. Dat had ik van te voren niet kunnen bedenken dat dat zo zou werken. Op de een of andere manier lijk ik, gedwongen door de vorm, meer tot de kern te komen van wat ik op dit moment nodig heb in mijn leven. Want hoewel ik steeds met het citaat van Etty begin en er ook steeds over probeer te schrijven, komen via een achterdeur altijd mijn verlangens en twijfels om de hoek kijken.

De twijfels gaan o.a. over mijn weblog. Na al die jaren bloggen (vanaf 2005 op dagboekschrijven.web-log.nl en sinds 2011 hier) weet ik niet meer waarom ik het zou willen blijven doen. Ik vind het moeilijk om het enthousiasme er voor op te blijven brengen, maar ik weet ook dat er zoveel lezers zijn die ik teleur zou stellen als hier geen berichtjes meer zouden verschijnen. Het is een dilemma waar ik op dit moment dan ook geen antwoord op heb. In alle eerlijkheid weet ik niet hoe ik hier verder wil...... en of ik nog wel verder wil. Daarom ga ik de stilte van een blogpauze opzoeken en heb ik geen flauw idee hoelang dat zal gaan duren........


woensdag 5 maart 2014

Art Journal Woensdag (8)

Het was een geweldige "reis". Al schilderend verkende ik vele elementen. Nu is het tijd om mijn eigen weg te gaan bewandelen. #ptf #fearlesspainting #closure

Als je me jaren geleden had gevraagd of ik ooit in een art journal zou werken, dan had ik je waarschijnlijk glazig aangekeken. Een kleurrijke pagina maken in een dagboek is nog tot daaraan toe, maar werkelijk een heel schetsboek vol schilderen, nee dat leek me een brug te ver. Alhoewel ik natuurlijk best wel pogingen gedaan heb.

Inmiddels is het vele jaren later. Na een aantal jaren schilderles (waar ik voornamelijk op canvas werk), trok ik begin dit jaar de stoute schoenen aan en deed een online cursus bij Connie Hozvicka. De eerste pagina's worstelde ik heel erg met het materiaal. Schilderen op papier is niet helemaal te vergelijken met schilderen op canvas. Tenminste zo heb ik het ervaren. Het was vooral wennen aan het feit dat mijn verf stroever leek en ook wat eerder leek te drogen dan op canvas. Maar dat kon ook aan de verf zelf liggen. Dus probeerde ik een ander merk uit en kwam tot de conclusie dat beide merken combineren voor mij het beste werkte. 

Wat ik met mijn verhaal vooral duidelijk wil maken is dat je het niet te snel moet opgeven. Je eigen weg vinden in Art Journal Land is een heel proces. Vooral het zoeken naar de vorm die bij je past is een hele uitdaging. Maar het is wel de moeite waard omdat het je uiteindelijk bij jouw eigen stijl brengt.